Pang sampung beses nang tumitingin si Raymond sa kanyang relo, mag-iisang oras na kasi siyang naghihintay sa naturang coffee shop pero wala pa rin ang kanyang katatagpuin.
Inis na nilamukos niya na lang ang diyaryong binabasa bago lagukin ang natitirang kape sa kanyang tasa.
Naroon na kasi ang pagka-ubos ng kanyang pasensya ng mga oras na iyon, kaya naisipan niyang umalis na lamang.
"Raymond, it's so nice to see you,"
humahagikgik na saad ng isang matinis at ipit na boses.
Napakuyom siya ng palad nang madinig ang nakaka-iritang boses ng naturang babae. Kakapasok lamang nito sa naturang establishemento pero pansin niya na ang tila gegegewang-gewang nitong paglalakad.
Mukhang hindi naman ang suot nitong mataas na takong ang dahilan noon, kaya nakasisigurado siyang isang bagay na laman
