Chapter 10

2232 Words
How are you, Levi?” “I'm fine. Medyo may kirot lang sa banda rito,” tugon niya. Itinuro rin niya ang kaliwang sentido niya. “Okay,” marahan kong sabi. Naroon ako sa ospital kung saan dinala ko si Levi para matingnan ng mga espesyalistang doktor sa mata. “I prefer you to call me brother,” he said. “If you want, Doc.” Napatitig ako sa abuhing mata ng lalaking nakahiga ngayon sa kama habang inaayos ko ang suero niya kani-kanina lang. Alam kong hindi niya ako nakikita pero kakaiba ang tingin niya sa akin. “Sorry. I forgot, Kuya Levi.” Ipinagpatuloy ko ang pag-aayos ng suero niya. “Sabi ng nanay ko, hulog ka raw ng langit sa amin. Lagi niyang ikinukuwento ang mga nagawa ng pamilya mo sa mga katulad ko. How I wish na makakita ako at makabawi man lang,” seryoso niyang sabi. Itinigil ko ang pag-aayos sa suero niya at umupo sa gilid ng kama. “Hindi na kailangan, kuya. You know, when I was a child, I met my grandfather. Lagi ko siyang kasama noon at tinuruan niya ako kung paano maging mabuti sa ibang tao. That's why I am like this right now.” “I should thank him for making you a better person. Doc, thank you for shaving my face yesterday. I felt comfortable today. Kapag kasi ang kapatid kong si Leslie, lagi niya akong nasusugatan.” Napangiti ako. “You're welcome. Mabuti na lang at may extrang shaver ang kapatid ko. Matanong ko lang, kapatid mo ba talaga si Leslie?” Umiling siya. “Hindi. She's my half-sister, and his father is a Filipino.” “I see. Kaya pala hindi kayo magkahawig. Alam mo, parang nakita na kita. Hindi ko lang matandaan kung kailan. You look so familiar to me.” “Talaga?” “Oo. By the way, wala rito si Aling Mila at si Leslie. Pinapunta ko muna ng university para sa entrance exam ng kapatid mo. Mag-aaral na siya under our foundation. After that, pinapunta ko naman sila sa Aviza Land na pagmamay-ari ng kaibigan ko. Pinapapili ko sila ng slot para sa magiging bagong bahay niyo.” “It's a good news. Thanks,” malungkot pa rin niyang sabi. Nagtaka ako. “Why? Is there a problem?” “Nothing. I am just happy for them⸻for us.” “You're not happy either, Kuya Levi. Don't worry, ako muna ang magbabantay sa iyo rito. Kung may kailangan ka pa, just tell me. Nasa sofa lang ako at iidlip.” Naghikab ako. “I'm tired.” Inayos ko ang kumot niya saka ako tumayo. Naglakad na ako patungo sa sofa dahil sobrang antok na antok na ako. Napuyat ako sa pagtuturo sa mga bata kagabi. “Someone left me when I was five years old.” I suddenly stopped and turned my glimpse to him. Seryoso siyang nakatingin sa glass window. Mula nang makilala ko si Kuya Levi, punong-puno ng kalungkutan ang mga mata niya. Hindi ko mawari at tila may malaki siyang pinagdaanan sa buhay niya. Ilang sandali lang, umidlip na siya. Hindi na niya dinugtungan ang kaniyang kwento at ako naman na naiwang hanging sa kwento niyang iyon. Habang pinagmamasdan ko siya, naawa ako. Mukhang kailangan pa naming kumunsulta sa psychologist. Malaki ang pinagdadaanan ng isang ito. Dahil pagod at puyat ako, itinulog ko na lang iyon. Zurich Residence “Sir Wigo, may naghahanap kay Kinne,” wika ni Aling Belen sa akin. Nag-angat ako ng tingin. “Sino, Aling Belen?” “Siya raw si Camille.” “Okay. Papuntahin mo siya rito,” utos ko. “Sige.” Muling lumabas si Aling Belen upang tawagin si Camille. Naroon ako sa study room dahil abala ako sa mga documents na kailangan kong pag-aralan. Noong nakaraang araw, hindi ako nagkaroon ng pagkakataon na kausapin si Camille. I wanted to talk to her about my sister and this is my chance. Someone's knocked the door and opens it. Si Camille na marahang pumasok at naglakad sa kinaroroonan ko. Ako naman na itinigil ang ginagawa ko at tumayo. Mula nang aminin ng kapatid kong nobya niya ito, hindi ko pa siya nakakausap nang kami lang dalawa. “Hi, Kuya Wigo. Sorry if I disturb you here. Noong isang araw ko pa hinahanap si Kinne dahil hindi niya sinasagot ang tawag at text ko. So I went here to see her,” she said. “Maupo ka.” Sabay turo ko sa sofa. “H-Hindi na. Hindi naman ako magtatagal,” tipid niyang sabi. “She's busy as far as I know. Marami siyang inaasikaso nitong mga nakaraang araw kaya siguro hindi ka niya matawagan.” Nakapamulsa ako sa harapan niya. Mula sa kinatatayuan ko, malaya kong pinagmasdan ang kabuuan ni Camille at kung bakit ito nagustuhan ng kapatid ko. She's beautiful even if she's morena beauty. Kakaiba ang ganda ni Camille kumpara sa mga dalagang Pilipinang nakilala ko. Malakas ang appeal niya kaya siguro nagustuhan siya ng kapatid ko. Kaya mas lalong gusto kong makilala siya nang lubusan. “Ang totoo niyan, i-ikaw talaga ang sadya ko, Wigo.” Nagtaka na ako sa hindi niya pagtawag ng kuya sa akin. “Why? May kailangan ka sa akin?” Lumapit pa siya sa akin. “Hindi naman lingid sa kaalaman ko ang tungkol sa royal rules niyo na dapat niyong sundin ni Kinne. Alam kong hindi madaling tanggapin na kailangan naming maghiwalay ni Kinne nang dahil doon. Mahirap sa parte ko dahil mahal ko ang kapatid mo. Pero⸻” Mabilis na nakalapit si Camille sa akin saka niya ako siniil ng halik. Hindi agad ako nakaiwas sa bagay na iyon lalo na at ang tukso na naman ang lumapit sa akin. But the mere fact that it was my sister's girlfriend. Na-realize ko agad na hindi dapat mangyari ang gusto niya. Hinawakan ko ang magkabilang braso niya para ilayo sa akin. “Camille! What are you doing?!” biglang sabi ko. “Wigo, h-hindi ba halata?!” She scoffs and then smiled at me. Nagpakita siya ng emosyon at kilos na hindi ko naiintindihan. “Huwag na tayong maging santo rito, Wigo. Alam kong maloko ka sa mga babae kaya naman ako na ang nag-initiate. Ang tagal mong ma-gets, ah.” “What?!” Wala talaga akong maintindihan sa gusto niyang mangyari. Hinaplos niya ang dibdib ko na hindi ko na naman naiwasan. “Ikaw ang gusto ko at hindi ang kapatid mo,” malambing niyang sabi. Noon ko lang naintindihan ang gusto niyang sabihin. This brat—s**t! Naningkit ang mga mata ko sabay binitawan siya. “Get out of my place,” I said to her. “Hindi ako aalis dito hanggat hindi ko nakukuha ang gusto ko!” matapang niyang sabi. “Makikipag-deal ako sa iyo. Lalayuan ko ang kapatid mo dahil alam kong atat ka rin na matupad iyang walang kwenta niyong batas. Hindi ko kayo guguluhin kung papayag kang makipag-one night stand akin. Make love me with me, Wigo.” Muli na naman siyang lumapit sa akin. “Lumabas ka na, Camille, kung ayaw mong kaladkarin kita palabas ng bahay ko,” banta ko. Tumawa siya nang malakas. “Duwag ka talaga, Wigo. Nasaan na ang pagiging matapang mo pagdating sa babae, ha? Akala ko ba isa kang womanizer na walang alam gawin kung hindi magpaligaya ng babae? Ganyan ka naman, hindi ba?” Nag-iba na ang tingin ko kay Camille at nabibilang nga siya sa mga babaeng mga naikama ko na gusto lang ay ang matikman ako. Katulad lang din siya ng mga babaeng pagpapaligaya lang ang alam lalo na kapag ako ang kasama. Sa lahat din ng ayaw ko, ang hinahamon ako. But I have already promised to my sister na wala akong gagawing kalokohan. “Wigo...” Nagsimula na siyang akitin ako. Haplusin ang katawan ko hanggang sa naglakbay ang isang kamay niya patungo sa ibabang bahagi ko. Mariin akong napapikit dahil kahit ang nakatagong umbok ko, ayaw rin makisama. “Stop this, Camille.” “Why? Ayaw ng isipan mo pero gusto ng sandata mo, Wigo. Why don't you try me? Kaya kitang paligayahan na kailanman ay hindi nagawa ng kapatid mo sa akin. Mabuti nga at mabait iyang kapatid mo pero ikaw naman talaga ang gusto ko.” Hinayaan ko siyang halikan ako sa leeg na tila ba naakit ako sa mga karisma niya. I suppressed myself but Camille was strong enough to break my silence of being a womanizer. Isa lang ang naisip ko upang tumigil na siya, ang pagbigyan siya. I grabbed her instantly and put her at the top of the table. Nagkalat tuloy ang mga papeles na tinitingnan ko kanina. I wanted to show to her who I am when it comes to women. Hinding-hindi ko palalagpasin ang pagkakataong ito kung ito rin naman ang rason na lalayuan niya ang kapatid ko. “Promise me that you'll stay away from my sister's life from now on, and I will give what you want, woman!” Malutong na tawa ang itinugon niya saka niya binuksan ang butones ng suot niyang damit. “This is exciting, Wigo.” Lumantad sa harapan ko ang malulusog niyang dibdib na kahit may suot itong panloob, nakikita ko pa rin ang hugis nito. Siya naman ngayon ang nagtanggal ng butones ng suot kong polo, and I let her to do that. After she unbuttons my polo, she kissed me. Nakisabay ako sa agos ng pangyayari habang may isang babaeng gustong magpa-angkin sa akin. Naging mainit ang sandali namin habang ginagawa namin iyon sa ibabaw ng office table ko. Ipinasok ko ang isang palad ko sa loob ng suot niyang skirt. “Oh, Wigo! Hindi ito kayang gawin ng kapatid mo sa akin! Paligayahin mo ako, please!” malanding pagmamakaawa niya. Hinapit ko pa ang baywang niya habang inilapat ko ang mga labi ko sa balikat niya. My knavish hands travel to her body curve until it reaches her chest. “Uhmm, Wigo! s**t!” she moaned. Alam ko kung ano ang kahinaan ng mga babaeng katawan ko lang ang gusto. Bakit ko naman ipagdadamot sa kanila ang bagay na iyon? And there all damn s**t on me! “Kuya Wigo...” Natigil ako sabay napalingon kami ni Camille sa kinaroroonan ng boses na iyon. I was so stunned when I saw my sister standing behind. Agad akong humiwalay kay Camille at siya naman na gulat na gulat din. “Kinne...” gulat kong sambit sa pangalan niya. Ang mga tingin ng kapatid ko ang hindi ko malilimutan nang mga oras na iyon. Isang tingin na alam kong tapos na ako. Damn! Nagmamadali namang bumaba si Camille sa table habang inaayos nito ang nakabukas na dibdib. “Kinne, magpapaliwanag ako!” Mabilis siyang nakapalapit sa kapatid ko upang magpaliwanag. “Lumabas ka,” mariing sambit niya na nanatili pa rin ang tingin sa akin. “Kinne...” Bumaling siya kay Camille. “Tapos na tayo, Camille. Siguro naman sa lahat ng narinig ko mula umpisa, sapat na. Lumabas ka na kung ayaw mong mandilim pa ang paningin ko at kung ano ang magawa ko sa iyo.” Napaluha si Camille sabay nagmamadaling lumabas ng study room. Ako naman ang hinarap ng kapatid ko ngunit bago pa man ako magsalita, sinigod niya ako. “Damn you, Winzel!” Isang malakas na suntok ang pinakawalan niya patungo sa akin. Mabilis akong umiwas ngunit naabutan ng kamao niya ang gilid ng labi ko dahilan kaya natamo ko ang puwersa ng pagkakasuntok niya. Naramdaman ko ang masakit sa labi kong nadaplisan at dumugo na pala. Bumalandra rin ako sa may sulok nang mawalan ako ng balanseng iwasan ang pag-atake ng kapatid ko. Kahit babae ang kapatid ko, dumaan siya sa matinding training dahil pareho kaming reserve sa US Military Service. Nakikita ko ngayon ang kakaibang Kinne Zurich na kailanman hindi ko pa nakita sa buong buhay ko. She’s in fierce and tough. “Is this the s**t you have always wanted, huh? At sa lahat pa ng pinatulan mo, si Camille pa?!” “Kinne... oh, s**t!” Mabilis akong tumayo upang iharang agad ang kamay ko. Hindi ako lalaban sa kapatid ko. “I'm sorry! I didn't⸻” Nasapo ko ang labi kong may malagkit na pulang likido. “I heard everything, Kuya Wigo. Okay lang sana kung ibang babae kaya lang...kaya lang girlfriend ko iyon! Girlfriend ko ang pinatulan mo at nangako ka!” Kinuha niya ang base sa center table saka ibinato sa akin. “Magsama kayong lahat! Aahh!” Mabilis akong umiwas dahil kung hindi, sa mukha ko tatama ang babasaging vase. I run to my sister's direction to stop her. Kahit galit na galit siya, pinigilan ko siya at niyakap nang mahigpit. “Kinne, stop this! I'm sorry! Please, stop this!” “Let me go! I hate you, and you will no longer be my brother!” She cried all along. “Kinne, please! Please, l-listen to me!” Nagmamakaawa ako sa kaniya na kahit man lang pakinggan ako. “I-I h-hate y-you! I hate you!” sigaw niya. She cried at my chest while she's still in her raging emotion. Hindi ko siya binitawan hanggat hindi bumaba ang tensiyon niya. Hindi na naman ako nag-iisip sa posibilidad na mahuli kami ng kapatid ko pero desperado na akong layuan siya ni Camille. But what I did?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD