Nang nakauwi kami sa bahay ay nakasalubong kong lumabas si Rako dala-dala ang mga gamit nito. Tumili na rin ang ulan kaya tuloy-tuloy ang paglakad nito. I tried to stoop him pero lumabas lang si itay at tinawag siya.
"Rako, anak ko!" aniya kaya napahinto si Rako at humarap. Kinaway ni itay ang mangga at kaagad na lumabas.
"Ito, magbaon ka. Wala pa naman kasing sarap ng mangga doon kaysa sa kung ano mayroon tayo dito." Saka kinuha ni Rako kay itay at nagpasalamat.
Kumaway naman kaagad si itay sa kaniya habang nakangiti ng tudo. SInubukan kong lumapit pero tila parang wala ako sa harap niya at hindi niya makita. Nang biglang...
"Oh, aalis ka nang walang halik sa asawa mo?" Napahinto kaming dalawa kay itay.
Napatingin ako kay itay at nakakunot noo nito, saka bumalik ang tingin ko kay Rak
