Treat
1358 Words
"Congrats, McKay," bati ko sa kanya ng nagkita na kami sa labas ng court. Naupo na muna ako dito sa bench na malapit sa school habang naghihintay sa kanya.
"Thank you, Attorney. Pasensya na natagalan akong lumabas, sobra," paumanhin niya sa akin.
"Ano ka ba, okay lang 'yun noh, alam ko naman na madaming nagpapa-picture sayo kahit hindi ka naman kagwapuhan," biro ko sa kanya.
"Aba't! Grabe ka naman sa akin. Gwapo naman ako ah," angal niya. Natuwa naman ako sa reaction, para naman tung bata, nagmamaktol kapag may nagsabi sa kanya na pangit siya.
"Joke lang, ano ka ba. Hindi na muna kita aasarin ngayon dahil nanalo kayo sa game. Pero libre mo ako," ngiti kong sabi sa kanya.
"Okay fine! My treat," inayos na niya yung bag para makaalis na kami.
"McKenzie," lumingon naman kami at nakita namin si Jeremiah kasama ang team at si Athena.
"Tara na, let's eat. Treat ni Athena," aya sa kanya ni Jeremiah. Nang mapansin niya na magkasama kami, nginitian niya lang ako at binaling yung tingin kay McKay.
I saw Anthonette and Jasmine sa likod nila na naka-yuko lang, para bang umiiwas din na kausapin ako. Habang si Abigail at iba nilang kasama at si Thunder, ay nakatitig lang din sa amin.
"Pasensya na, Captain. Nauna na kasi sa plano ko si Attorney eh. Sa celebration na lang ako sasama sa inyo," pag-paumanhin niya.
"Oh no, no, McKay. Sumama ka na sa kanila. Okay lang ako. You should go," ngiti ko sa kanya. Nakakahiya naman kasi na hindi siya makakasama dahil lang sa akin.
"No, you can join us na rin," offer ni Athena habang ngumiti sa akin.
"No, no, no, it's okay," tanggi ko sa kanya.
"Thank you, Athena and Captain, but promise is a promise. Next time na lang," hinila niya ako para makaalis na kami. "Alam ko naman na gusto mo nang makaalis doon eh," dagdag niya pa.
Yes promise is a promise hope Thunder will realize that.
"Kaya nga eh. Thank you, McKay," sabi ko sa kanya. I appreciate McKay for that.
"Alam mo, okay na sana eh, kaso 'di na ako cool diyan kapag tinawag mo akong McKay, ang pangit naman. I'm Mckenzie, okay? Yan yung cool," I laughed ng sabihin niya yun.
"I guess we're even dahil tinatawag mo din akong Attorney 'no," I rolled my eyes at patuloy na sa paglalakad.
"Alam mo, madami ka pang sasabihin sa akin. Kaya bilisan mo diyan," dali-dali niyang sabi.
"Ang layo mo naman kasi mag-park," reklamo ko sa kanya. He just smiled at patuloy pa rin sa paglalakad papunta sa kotse niya.
"Okay ka lang ba kanina?" I was confused sa tanong niya.
"Anong ibig mong sabihin?" I asked.
"Just nevermind. Alam mo minsan loading din yung utak mo," he laughed ng sabihin niya yun. I just give him a death glare at tumingin sa labas ng bintana. I just hear him laughing. Natatawa sa sariling joke, kawawa naman. Hindi ko na lang din siya pinansin dahil nga antok ako.
"Attorney, we're here," nagising ako dahil sa yugyog na ginawa sa akin ni McKay.
"Wow, this place is so nice," sambit ko ng makapasok na kami sa loob.
Nandito kami sa isang restaurant na malapit sa dagat which offers a coastal-themed interior with blue and white decor, complemented by panoramic ocean views. Tables adorned with white linens and candles create an intimate ambiance, perfect for enjoying fresh seafood dishes like grilled lobster tails and seared scallops. Whether it's a romantic dinner or a gathering with friends, guests can savor both the cuisine and the stunning vista.
"Yeah, palagi kami dito ng tropa kumakain pagkatapos ng practice," sagot niya. Naupo na kami sa isang table malapit sa dulo.
"Ang lamig naman dito," he offers me a jacket.
"Suotin mo yan, mahaba-haba pa yung usapan natin ngayon," at natawa siya. I just rolled my eyes at him. Nang-aasar pa talaga.
"So ano ng plano mo?" simula niya. Kitang-kita ko sa mukha niya na naging seryoso siya.
"Anong plano? Diba nga ikaw yung mag-iisip ng plano kung paano ko makaka-usap si Thunder?" taas kilay ko na sabi sa kanya.
"Ayy oo nga pala. Teka nga, hindi ko alam saan nagsimula 'yan. Please tell me lahat para naman malaman ko... Paano naman kita tutulongan diyan?"
"Nakiki-chismis ka lang eh," ngesi ko. Sa halip na asarin ko siya ng paulit-ulit, sinabi ko na lang din sa kanya lahat-lahat paano ko nakilala si Thunder.
"Kaya gusto ko tulungan mo ako na maka-usap siya for my peace of mind," sabi ko.
"Mahal mo ba?" biglang tanong niya.
Hindi ko siya sinagot agad. Sinubo ko muna yung carbonara na inorder namin. He just stared at me habang hinihintay yung sagot ko.
"Syempre naman mahal ko. Magkakaganito ba ako kung hindi ko mahal? Pero naisip ko lang din na parang hindi naman talaga niya ako mahal. Kitang-kita ko kanina kung paano sila mag-usap ni Athena at paano niya pinaparamdam ni Athena yung pagmamahal niya. Wala akong laban," malungkot na sabi ko.
"Yan naman pala eh, edi wag mo nang kausapin. Move on ka na lang agad,"
"Pero I need to have a peace of mind kaya gusto ko pa rin siyang maka-usap. Dapat tulungan mo ako," sabi ko sa kanya.
"Sige, kailan ba gusto mo?" tanong niya sa akin.
"Siguro pagkatapos na ng champions celebrations niyo. Busy din kasi ako eh," sagot ko sa kanya.
"Sige, chat na lang kita. Ako na bahala," panigurado ni Mckay sa akin.
"Thank you, McKay, you're really a great help," dahil tapos na din kami mag-usap, tinapos na lang din namin yung order namin. Pinag-usapan lang din namin yung iba't-ibang bagay like academics namin.
"Thank you, McKay, sobrang busog ko. Congrats ulit. Galing mo kanina," hinatid niya kasi ako sa condo ko.
"Alam ko naman yun kaya di mo na kailangan sabihin yan," sobrang yabang naman nginitian ko lang siya at lumabas na agad sa sasakyan niya.
"Ang yabang mo, sige na. Salamat sa paghatid. Mag-ingat ka," I waved my hands at him at bumisina naman siya.
I sat on the veranda, reminiscing about the delicious meal I had just finished. The gentle rhythm of my stomach reminded me of my fullness, and I felt like I couldn't eat another bite. Masaya din ako dahil mas nakilala ko si McKay kahit sa ilang minuto lang. He's really a nice man at maging kaibigan. Nag-enjoy ako sa bond namin ngayon.
I tried to suppress the stretching of my stomach as I leaned back in the chair on the veranda. I glanced at my phone, taking a moment to rest, and decided to scroll through my social media accounts.
Habang naglalakad ang aking mga mata sa iba't ibang post ng aking mga kaibigan, biglang huminto ako sa isang larawan. Ang larawan ay nagpapakita ng isang masayang sandali kasama ang aking kaibigan na si Anthonette, kasama ang kanyang kapatid at si Athena.
Her caption struck a chord in my stomach. "I'm the most happiest when I'm with my sister and best friend and our friendship continues to grow." Her statement about being happiest when with her sister and "best friend" caused a sharp pang in my heart.
Within a few seconds, sadness slowly crept into my mind. How did this happen? Weren't we the closest of friends? For me, they were not just friends but family. But at this moment, it seems like my trust has been shattered.
I felt a mixture of surprise and pain with every word she wrote in her caption. What did I do wrong? I couldn't think of a reason why she suddenly left our friendship like this. It felt like a slap in the face to accept the reality that everything seemed to have changed
Hindi ko alam kung paano haharapin ang sitwasyong ito. Pakiramdam ko'y inilibing nila ang aming pagkakaibigan nang hindi man lang ako pinapansin. Masakit. Mahirap tanggapin na ang mga taong pinaniwalaan mong hindi ka iiwanan ang mga taong unti-unting lumalayo.
In the midst of my confusion and pain, I didn't know how to face the coming days. But for now, I can only ponder on how they could do this to me.
- Writer
