My Husband's Lover

Chapter 1 3rd Person's POV "Young lady nagmamakaawa po kami-" "Get out!" sigaw ni Lucca Mortell, Bunso at nag-iisang babae sa Mortell clan. Buong angkan niya binibigay lagi lahat ng kung ano man ang gustuhin niya kaya lumaki siyang spoiled brat at selfish. Isa din sa reason bakit galit na galit ang pinsan niya na ampon ng auntie Lily niya. Although wala siyang gaanong talent marami pa din naiinggit sa kaniya, hindi dahil maganda siya o ano but it's because she's part of the Mortell Clan na pumapangalawa sa pinakamayaman sa buong mundo. "Princess ano na naman nangyari?" tanong ni Lacson Mortell isa sa mga pinsan ni Lucca. Sa mga pinsan ni Lucca ito ang pinakamatanda. "Kuya Lacson look what she did to my dress," parang bata na sumbong ni Lucca kay Lacson at pinakita ang dress niya na aksidenteng nadumihan ng maid niya na pinaalis niya kanina. "Princess pagnilabhan yan mawawala din naman yan-" "No! ayoko na niyan!" pagpuputol ni Lucca sa sasabihin ni Lacson na napabuntong hininga nalang. "Princess! what happened? bakit ka sumisigaw?" biglang pasok ni Lucian Mortell. Ito naman ay isang taon lang ang tanda kay Lucca. "Kuya Lacson, Kuya Lucian pwede niyo ba akong samahan mag-shopping please pretty please," pagpapacute ni Lucca sa dalawang pinsan niya na napabuntong hininga nalang. "Okay fine hindi ka naman namin matitiis eh, anyway dumaan na din tayo sa shop ni auntie para kunin ang gown mo para mamaya," ani ni Lacson na kinaliwanag ng mukha ni Lucca. "Alright princess sa labas na kami mag aantay," nakangiting saad ni Lucian saka hinalikan si Lucca sa noo, ganoon din naman ang ginawa ni Lacson at sabay na silang lumabas. "Siguradong ako na naman ang pinakamaganda mamaya," nakangiting sabi ni Lucca sa sarili habang nakaharap sa salamin. Well that's her lumaki siyang puro puri ang naririnig, ni isang beses walang nag-down sa kaniya kahit ang pinsan niyang galit sa kaniya. Galit na galit ito sa kaniya at alam niyang dahil iyon sa selos. Siya lang talaga ang itinuturing na prinsesa ng buong angkan niya kaya ganoon nalang ang inggit ng pinsan niya sa kaniya. Maituturing na parang totoong prinsesa siya sa isang kaharian pero may pinagkaiba lang. Ang prinsesa ay may responsibilidad unlike kay Lucca na walang ibang ginagawa bukod sa mag-shopping araw araw at pumunta sa iba't ibang lugar kasama ang mga pinsan niya. Nag iisa siyang anak ng magulang niya. "Princess bakit sobrang tagal mo?" bungad ni Lucian sa kaniya pagkalabas ni Lucca sa mansion nila. Ngumuso si Lucca at parang bata na kumapit sa braso nina Lacson at Lucian na nagkatinginan nalang at sabay na napabuntong hininga. Sumakay na sila sa sasakyan at pinaharurot ito papunta sa mall na pagmamay ari ng pamilya nila. Nakasunod din sa kanila ang dalawang kotse na sinasakyan ng mga tauhan nila. Hindi sila pwedeng lumabas ng mansion nila na walang tauhan na dala. Pumapangalawa sa business world ang angkan ng Mortell at halata naman na madaming kalaban ang pamilya nila pagdating sa business. Hindi safe kung aalis sila ng sila lang kailangan nilang mag-ingat lalo na ang i-secured ang safety ni Lucca. Pagdating ng sasakyan nila sa mall agad itong pinark ni Lacson sa isang private parking lot na sila lang ang pwedeng magparking. Inantay muna nilang lumabas ang mga tauhan nila at humanay saka bumaba ng sasakyan. Lahat ng tao namamangha at naiinggit sa tatlong tao na taas noong naglakad papasok ng mall. Pagpasok pa lang nila agad agad na humanay ang mga staff kasama na ang manager ng mall. "Goodmorning young master's and young lady!" sabay sabay na sabi ng mga staff. Tinaas ni Lucian ang isang kamay. Sign na bumalik na ang mga staff sa kani-kanilang trabaho except sa manager. "This way sir," nakayukong sabi ng manager. Hindi ito tinapunan ng tingin nina Lucian at nagpatuloy lang sa paglalakad papunta sa mga dress. Balak ni Lucca bumili ng kaparehong dress niya yong nadumihan ng maid niya. "Ugly," nakangising bulong ni Lucca. Napayuko ang manager. Kahit hindi sabihin ni Lucca ang pangalan alam ng manager sa sarili niya na siya ang tinutukoy ni Lucca. Sanay na siya dito. Pagpupunta sina Lucca lagi iyon sinasabi ng babae. Hindi nalang siya nagpapaapekto at hinahayaan nalang dahil ayaw niyang mawalan ng trabaho. Puno ng inggit na nakatingin ang mga babae kay Lucca ng makita nila ito. Nakapulupot pa ang mga braso nito sa braso nina Lucian. Pagdating nila sa dress shop bumitaw na siya kena Lucian. Mag uutos lang dapat sila ng staff para kuhanin ang gusto ni Lucca but Lucca insist na siya nalang ang kumuha dahil baka daw mali na naman makuha ng staff. Umupo nalang sa sofa sina Lucian at hinayaan si Lucca na pumili ng dress. Hindi na nila ito kailangang sundan pa nasa loob ito ng dress shop at alam nilang ligtas doon. Habang pumipili ng dress si Lucca may nakita siyang katulad na katulad ng dress niya na nadumihan. Kinuha niya ito at nakangiting tiningnan. Napawi ang ngiti niya ng biglang may humablot dito. Naiinis na nilingon niya ang taong yon at mas gumusot ang mukha niya ng makita niya na si Maribette ito ang pinsan niyang hilaw. Ito ang inggit na inggit sa kaniya. "Akin na ito," nakangising sabi nito kay Lucca. Aagawin ito ni Lucca ng agad niyang nilayo. "Akin yan! ako ang naunang kumuha niyan!" naiinis na sabi ni Lucca pero nginisihan lang siya ni Maribette. "So? ano naman kung ikaw ang nauna? eh andito naman na sakin hindi mo na ito makukuha," ani ni Maribette. Ang gusot na mukhang ni Lucca napalitan ng isang ngisi. Humakbang siya palapit kay Maribette na napaatras matapos makita ang tingin ni Lucca sa kaniya. Nang makalapit si Lucca nilapit niya ang bibig sa tenga ni Maribette. "Nakalimutan mo na ba? lahat ng gustuhin ko nakukuha ko, kaya ka nga naiinggit diba?" bulong ni Lucca na kinakuyom ng kamao ni Maribette. Lumayo na si Lucca at nakangising tiningnan si Maribette. "Kuya's!" sigaw ni Lucca na kinalaki ng mata ni Maribette. Maya maya nagulat nalang si Maribette ng may humablot sa dress at tinulak siya palayo kay Lucca. "Ikaw na naman, pwede ba Maribette tigilan mo si Lucca kung ayaw mong makalimutan namin na parte ka pala ng pamilya," malamig na sabi ni Lacson na kinalamig ni Maribette. Tiningnan niya si Lucian at tulad kay Lacson malamig din ang tingin nito sa kaniya. Umalis na sina Lucian at naiwan si Maribette na napakuyom ang kamao habang nakatingin sa dinaanan nina Lucian. Magbabayad ka Lucca kasalanan mo ito, ani ni Maribette sa isip niya. — "Princess andami naman yan saan mo naman balak ilagay yan? sa pagkakaalala ko puno na mga closet mo kulang na nga lang maging shop na ang room na pinagawa ni tito eh," natatawang sabi ni Lucian na kinanguso ni Lucca. "But i want this hhmmp," nakasimangot na sabi ni Lucca na kinailing nalang ni Lacson. "How about ipamigay mo nalang ang mga luma mong gamit sa mga orphanage lalo na yong mga damit mo noong bata ka pa siguradong magagamit pa iyon ng mga bata," suggest ni Lucian na kinasama ng mukha ni Lucca. "No! akin lang iyon!" sigaw nito at pumasok na sa sasakyan. Tiningnan ni Lucian si Lacson na napataas nalang ng kilay. "Huwag mo akong tingnan ng ganyan tayo ang dahilan bakit ganyan ugali ni princess," pokerface na sabi ni Lacson na kinakamot sa ulo ni Lucian. Sumakay na sila sa sasakyan at balak sana nilang puntahan ang auntie nila pero ayaw na ni Lucca. Mukhang nawala ito sa mood dahil sa sinabi ni Lucian. Sinamaan ng tingin ni Lacson si Lucian na napataas nalang ng kamay. Pagdating nila sa mansion tuloy tuloy lang na pumasok si Lucca at wala man lang pinansin kahit ang pamilya niya na nasa sala. "What happened?" tanong ng mommy ni Lucca kena Lucian. Umupo si Lacson sa sofa at tiningnan si Lucian na napalunok nalang. "Ayan tanungin niyo ang gagong yan," bored na sabi ni Lacson. Sunod sunod na lumunok si Lucian ng makita ang tingin ng pamilya nila sa kaniya. "Lucian?" mautoridad na sabi ng lolo niya. Parang bata na sumimangot si Lucian. "Sabi ko lang naman na baka gusto niyang ipamigay ang mga luma niyang gamit sa orphanage," mahinang bulong ni Lucian. Maya maya napaaray ito ng batukan siya ng mommy niya. "Alam mong ayaw non na may gumalaw ng gamit niya diba! hala sige alis! mag-sorry ka sa kaniya," sigaw ng mommy niya na agad na kinatayo ni Lucian at tumakbo pataas. "Hay naku mga bata talaga oh," iiling iling na saad ng lolo nina Lucca. Humingi nga ng tawad si Lucian kay Lucca na agad naman itong pinatawad ni Lucca. Dumating ang gabi kung saan gaganapin ang pagdiriwang para sa 90th birthday ng lolo ni Lucca. Lahat ng angkan ng Mortell nandito kasama na ang iba pang mga business partners nila. Lahat ng mga sikat na tao sa buong mundo dumalo sa party kasama na ang family Peterson na nangunguna sa pinakamayamang sa buong mundo. Lahat nagsasaya habang nasa taas naman si Lucca at nakatingin lang sa mga bisita. Sa pagmamasid niya tumigil ang mga mata niya sa iisang tao na tahimik lang sa isang tabi habang may hawak itong wine. Hindi alam ni Lucca pero hindi niya maalis ang tingin dito. Immune na siya sa mga gwapong mukha pero hindi niya mawari sa sarili bakit pakiramdam niya naiiba ito. Dahan dahan na bumaba si Lucca sa hagdan para puntahan ang isang binata na nakaagaw ng atensyon niya. May mga bisitang nakatingin kay Lucca at balak siya nitong kausapin pero hindi sila pinansin ni Lucca at nanatiling nakatuon lang ang mga mata sa isang lalaki. Nang malapit na siya napasigaw siya ng wala sa oras ng may taong bumuhos ng wine sa gown niya. Blue ang kulay ng gown ni Lucca kaya kitang kita ang nagkalat na wine sa gown niya. Napatingin ang mga bisita sa kanila ng marinig nilang sumigaw si Lucca. "I'm sorry," hinging tawad ni Maribette at saka yumuko. Palihim na ngumisi si Maribette. Sa isip niya hindi gagawa ng show si Lucca para masira ang image nito sa mga tao. "Look what have you done to my gown!" galit na sigaw ni Lucca kay Maribette. "Insan i'm-" "Don't you dare to call me insan dahil hindi kita pinsan! alam kong sinadya mo ito dahil naiinggit ka sakin! hindi ba dapat magpasalamat ka na inampon ka ni auntie baka nakakalimutan mo kung hindi dahil sa amin sa basura ka pupulutin! at huwag mo na ulit pangarapin na maging ako dahil isa ka lang naman basura na pinulot ni auntie kung saan saan!" galit na galit na sigaw ni Lucca. Agad silang inawat ng mga pinsan nila. Palihim na napakuyom ng kamao si Maribette ng marinig ang bulungan about sa ampon siya. "Lucca alam kong galit ka sa akin pero huwag mo naman ipamukha sa akin na hindi ako parte ng pamilya-" "Bakit hindi? pinapaalala ko lang sayo ang lugar mo b***h," nakangising sabi ni Lucca saka nagmartsa paalis. Pagkatapos ng pangyayaring iyon agad na humingi ng tawad ang lolo nina Lucca sa ginawa ni Lucca kanina. Si Maribette naman pinarusahan dahil nakita ni Clarence isa sa barkada ni Lucian ang nangyari at sinadya iyon ni Maeibette. Natapos agad ang party at umuwi na ang mga bisita. Naiwan naman ang sina Mr. and Mrs. Peterson at ang anak nila sa mansion ng mga Mortell. Ngayon magkaharap ang family ni Lucca kasama siya at ang family Peterson. Pormal na nagpakilala si Lucca sa mga Peterson. "Kay gandang bata, anyway this is my son Prince Travis Peterson," pakilala ni Mrs. Peterson. Napatingin si Lucca dito at agad na lumiwanag ang mukha ng makita na ito iyong lalaki na dapat lalapitan niya. Hindi mawari ni Lucca pero hindi niya na naman maalis ang tingin kay Travis. Buong buhay niya wala pang nakaagaw ng atensyon niya ito ang unang beses na may umagaw ng atensyon niya. Naramdaman siguro ni Travis na may nakatingin sa kaniya kaya nilingon niya ito. In some reason biglang nairita si Travis sa tingin na ipinukol ni Lucca sa kaniya. Umiwas siya ng tingin at tumingin nalang sa mga magulang nila na nagkakamustahan. Nanatiling nakatingin si Lucca kay Travis.