The Elusive Engineer

Chapter 33

Third person pov

Its been thirty three years.siguro kung buhay o kasama namin siya baka may pamilya na rin siya.sana anak nasa maayos ka.Sana makita kita bago ako mawala dito sa mundo.hindi ko mapigilan di maiyak pag naisip ko ang anak ko.

“meu amor por que você está chorando de novo?” Boses ng asawa ko na nasa likuran ko.hawak ko ang isang lampin ng anak kung nawala.

“Eu não posso evitar! I miss my son” iyak kong sabi sa kanya,niyakap niya ako ng mahigpit.

*Thirty three years ago *

Nag trabaho ako noon bilang nurse sa canada at nakilala ko si Thomas isa rin siyang nursed.nagka mabutihan kami at nag sama sa iisang apartment hindi alam ng nanay at itay sa pilipinas.sinabi ko nalang noon nag aya na mag pakasal sakin si thomas at tanggap naman ng mga inay ang desisyon ko.kinasal kami sa canada at umuwi din kami ng pilipinas para makilala ni thomas ang inay at itay.naging malapit siya sa mga magulang ko dahil mabait ang aking si thomas at makikita na mahal na mahal ako kaya natutuwa ang inay at itay.i was pregnant when one of my co worker ỉn Canada also likes thomas and i heard her confessing to thomas about her feelings.she is also a filipina like me,at first i was kinda scared that thomas might choose her over me but thank God he prove me wrong,i give birth to a healthy baby boy,we name him Julio which is from his grandfather’s name. I also meet his parents here in Canada and they’re so nice to me.after one month when i give birth we decided to visit Philippines and stay there for two months while we are both on leave at work.

“ inay iiwan ko muna itong apo niyo sa inyo at pupunta lang kami sa city hall para ho kukuha ako ng registro” sabi ko kay inay.

“Aba’y sige para makasama ko na rin ang apo ko.” Sagot ni inay at sumakay na kami ng tricycle pa puntang bayan.

Pag uwi namin nagkaka g**o sa bahay at may mga police pa kami nadatnan at doon ko lang nalaman na ninakawan kami at kinuha pati ang anak ko.naka itim daw na van at mga limang kalalakihan ang pumasok sa bahay.nasaktan pa ang inay dahil sinubukan niya itong pigilan ng kuhanin ang anak ko.gumuho ang mundo ko sa nangyari at halos mabaliw ako sa kakahanap sa anak ako. Nag hintay kami kung may tatawag na kidnappers pero isang linggo o buwan na ang nakalipas walang tumawag samin para humingi ng ransom. Ang sabi lang samin ng mga police baka ito yong gropo na kumukuha ng mga bata para ibinta sa ibang lahi ang bata.kaya mas lalo akong natatakot para sa anak ko tatlong buwan pa lang ang anak ko, paano kung may mangyayari sa kanya?

“Sssshhhhh,por favor não chore meu amor Deus sabe que estamos com saudades do nosso filho” (huwag kang umiyak mahal ko alam ng Dios na nangungulila tayo sa anak natin.)

“I saw a guy today, he really look exactly like you when i met you back then” sabi ko sa asawa ko niyakap niya lang ako ng mahigpit.

“Ohhh meu amor me perdoe (patawd mahal ko)”tangi niyang nasabi .

“Mai,may tinanggap akong event na gaganapin sà restaurant natin.” Sabi ng anak kong si Eloisa.siya ang katulong ko sa pag m-manage ng tinayo kung restaurants na mayroon ng dalwang branches sa manila.andito kami ngayon sa manila dahil katatapos lang ng catering namin sa anniversary ng isang kilalang businessman.nagpasalamat ako sa asawa ni mr tiongson at nagustuhan niya ang pagkain namin kaya kami ang kinuha niya mag cater sa event na yon. Naka bili na rin kami ng bahay dito sa manila.

“Anong klasing event naman yon?” Tanong ni lydia, kalung nito ang apong kong sobrang cute.napa isip na naman ako sa panganay ko.

“Proposal po yata sa kasal ate kasi bigatin ang lakai eh.at nakilala ko na yong nobya non.” Sagot ni Eloisa.

“Bigatin? Kilalang tao ba sa lipunan?”

“Opo yata ,pangalan pa lang tunog mayaman na, Jacob Andrew Rickman” sabi ni Eloisa, hindi ko naman maintindihan at parang gusto kung makilala ang taong ito.

“Rickman? Ibig mong sabihin yong Rickman pharmaceutical company?” Gulat ma sabi ni Lydia.

“ iwan ko ate pero yan kasi ang pangalan na alam ko baka kamag anak lang” sagot ni Eloisa .

“Sino ba yan pinag uusapan niyo?” Sabat ng asawa ko. Marunong na siya mag tagalog kahit papano minsan kahit baliktad pa yong words niya.

“Ah yong costumer daw ni Eloi pai, mukha ikakasal na daw” sagot ni Lydia.

“Malaki ka na Eloisa at tumatanda na kaya mo na yan” sagot ng asawa ko na ikina simangot ng anak ko kaya natawa ako.

“Mai!! Si papai oh kung makatanda akala mo naman kwarenta na ako” nakanguso niyang sabi. Kaya natawa kaming lahat sa hapag kainan.

“Hello po magandang umaga!” Bati ng manugang ko si joseph isang police. Napaka bait na bata at kitang kita ko na mahal niya ang mag ina niya.

“Hello kuya kain po tayo?”

“Wow mukhang masarap na naman ang ulam, asawa akin na muna ang anak natin habang kumakain ka” baling niya sa anak ko at kinuha na ang apo ko.

“Iho kumusta ang trabaho?” Tanong ni thomas

“Ok lang po dad, medyo na busy lang kami dahil may nangyari accident kagabi at kailangan namin gawan ng report,” sagot niya at nag usap pa sila ng kung ano ano lang.

“Mai,sa resto nalang po ako matutulog mamaya kasi baka gabihin kami.” Si Eloisa

“Ok anak dadaan ako mamaya bago ako bibili ng pinapapabili ng lola mo” sagot ko sa kanya,

“Ate cellphone niyo po may tumatawag” sabat ng kasambahay namin na si edna.

“Unknown number?sino naman kaya to? Hello?”nag sign siya na aalis kaya tumango lang ako.

“Lydia anak sino yong lalaki na nakita ko kahapon?” Tanong ko sa anak ko.

“Ah .si Jacob yon mai tinulungan ako sa dala ko kasi nga itong apo niyo sobrang likot.” Sagot niya.

“Kilala mo?” Tanong ko

“Hindi mai kahapon ko lang din yon nakilala, bakit po?” Tanong niya umiling lang ako,

“Wala anak, familiar lang ang mukha niya sakin” sagot ko

“Naku mai baka kamukha lang yon. Meron naman ganon na akala mo iisang tao lang yon pala magka mukha lang,” sabi niya na timango lang ako.

“Siguro nga.” Sabi ko nalang.

Pauwi na ako ng may makabunggo ako.nahulog ang mga binili ko para sa inay kaya dali dali ko itong pinulot at tinulungan naman niya ako.

“Ano ba yan bakit di kasi tumitingin sa dinaanan!”inis kong sabi.

“Pasensiya na po ma’am,kayo po ang hindi tumitingin sa dinadaanan.” Sagot niya aba’t talaga naman sinagot pa ako ng taong to walang modo!

“Aba’t !! Tingnan mo nga yong mga dala ko muntik pang mabasag dahil sa—-ohh God!” Bulalas ko pagkakita ko sa mukha niya. Yong lalaki na kamukhang kamukha ni thomas ang nakabangga ko at may hawak siya bulaklak.

“Sorry po talaga kahit wala naman po akong kasalanan” sabi niya.hindi ako makapag salita dahil sa gulat. “Ma’am ok lang po ba kayo? Are you hurt?” Sabi niya ulit at hinawakan ako sa kamay halos manginig ako sa kaba.Dios ko ano ba ito?siya na ba ang anak ko?

“Umm I’m okay, thank you, pasensiya ka na rin. Nagmamadali kasi ako kaya siguro di kita napansin” sabi ko nalang.

“Are you sure na ok lang po kayo? Tulungan ko na po kayo sa dala niyo, saan po ba kayo pupunta?” Tanong niya.

“Salamat pero ok lang ako.” Sagot ko

“Ma’am alam ko po na gwapo ako pero nakakailang po kasi kung tumingin kayo sakin” sabi niya kaya natawa ako,

“Hahahhaha ! Palabiro ka pala. May kamukha ka kasi kaya medyo nagulat ako” sagot ko.

“Naku ma’am yan tayo eh, malamang mas gwapo ako doon sa kamukha ko na sinasabi niyo.” Biro niya kaya mas lalo akong natawa,magaaan ang loob ko sa kanya kaya nararamdaman ko na anak ko talaga siya.

“Pwede ko bang malaman ang pangala mo?” Tanong ko.

“Sinasabi ko na nga ba, nag ka crush kayo sakin no dahil sa kamukha ko?”pabiro niya pa kaya natawa na naman ako.

“Haay naku mahangin ka rin pala!” Sagot ko na tumatawa.napakamot naman siya sa baton niya at parang gusto kung umiyak dahil ganyan na ganyan din ang mannerism ni thomas pag nahihiya.

“Jacob nalang po, teka ok lang po ba kayo? Bakit po para kayong iiyak? May masakit ba sa inyo?” Nag alala niyang tanong sakin.

“Wala, salamat —- Jacob po” putol niya sa sasabihin ko at inabot niya ang kamay niya para sa shakehand kaya tinggap ko.

“Nice meeting you Jacob,” aabi ko.

“Nice meeting you too po ma’am,paano po mauna na ako kasi ibibigay ko pa to sa magiging future ko” sabi niya na ang tinutukoy ang ang bulaklak.

“Ohhh , sige salamat ulit,ito nga pala calling card ko kung gusto mo dalhin ang future mo sa resto ko .”sabay abot ko sa kanya ng calling card ng resto namin.

“Salamat po. Sige po ona na ako,” sabi niya na kinatango ko nalang at tinitingnan ko ang pag alis niya, kinapa ko ang dibdib ko.ramdam ko na malapit siya sakin,ramdam ko na anak ko siya.