Chapter 18-Hakdog

1133 Words
ALEX POV Its been weeks when we have that God forsaken car chased incident with my boss , I still don't have any idea kung sino ang mga armadong kalalakihang humabol sa amin, and until now I can't fathom the reason behind that car chase, BUT my conceited, chauvinistic boss use the situation para mapunta ako sa kinalalagyan ko ngayon. I'd been in his CAGE for so many days because according to him. Your daughter is in danger, Tita. I've discovered that some troublemakers are among her admirers. They claim your daughter made a promise to one of them after graduation, but she didn't keep it. Seeking revenge for their broken hearts, they started stalking her. To make matters worse, they mistook me for her boyfriend, adding insult to injury." "His story almost overwhelmed me. What's worse, my mom believed him, seeing him as a hero, while I, the supposed antagonist, being seen as the one causing the man's suffering and should be ashamed of my actions "Alaxandra Mae Carreon, hindi ka namin pinalaki ng iyong ama para manakit ng damdamin ng ibang tao, kahit pa manliligaw mo pa mga ito, bakit hindi mo na lang sila sinabihan na hindi ka pa handa makipag relasyon, dahil jan sa ginawa mo , muntikan tuloy kayo ma aksidente ng boss mo" Ang pangaral sa akin ng aking mahal na momzilla este ng nanay ko. kahit na gusto ko pa mangatwiran eh wala na talo na ako, hndi na lang ako umimik para hindi sabihin na nangangatwiran pa ako. End of my flashback kaya ngayon andito ako sa cage este sa condo ng boss ko , nagpapa alipin sa sumagip at nagbigay ng 2nd life ko, according to my mapagmahal na ina eh dapat maging grateful ako at alalayan ang injured ko na boss, because of me his left wrist has been fractured ,But I'd been wondering how his left wrist had been fractured when he was using his right hand to drive while the left was being used to shoot those scoundrels, baka nabali ito sa pagkalabit ng gatilyo, pero bakit wrist ang fractured, ay ewan, nakakasakit ng ulo kung iisipin ko pa ito. Kaya ito ngayon isa na akong full pledge PA= Personal Alalay, taga laba ng mga damit, taga linis ng bahay , pwera lang ang magluto kasi may cook ito , pero dahil sa may emergency ang cook niya, wala along choice kungdi ang handaan siya ng pagkain simula sa araw na ito hanggang sa makabalik ito galing sa emergency leave nito at ngayon nga ay kasalukuyang nag luluto ng kanyang umagahan. Tapa, pritong itlog at german sausage at yang chow with black coffee, ang inihanda ko, maigi na lang nakapamalengke kami ng tagapagluto niya nang Sabado, kung hindi wala akong mailuluto sa makulit kung amo, lalo na absent ang chef niya ngayon at nag emergency leave ito gawa ng ang nanay nito ay isinugod sa hospital. Ilang oras lang ay natapos ko na ihanda ang hapag kainan at dahil tulog pa naman ang pasaway kung amo ay nauna na akong kumain, habang kumakain ay lumalim din ang aking pag-iisip. Iniisip ko kung dapat ba itama ko ang kaisipan ng nanay ko na mga binasted ko ang humabol sa aming sasakyan, wala naman kasi ako maisip na tao na pinangakuan ko nang OO kasi nuon pa man ay wala naman sumeryosong manligaw sa akin, pangilan-ngilan meron pero ilang araw lang aatras din naman, tpos para ka pang may nakakahawang sakit, halos ayaw na nga nila ako lapitan, tapos pag lalapit naman ako tatalikuran na ako. Kaya paano ko papangakuan ang mga ito, ni hindi ko na nga din matandaan mga pangalan at mukha nila. Gusto ko talaga mangatwiran sa nanay ko dahil ayaw ko din madisappoint si mama sa akin, kaya lang baka mastress din si mama sa nangyari at isipin pa kung sino ang tumugis sa amin. Mananahimik na lang talaga siguro ako. tutal ay inaayos na din naman ng makulit kung boss ang nangyari sa amin. Dinadalangin ko na lang na sana ay huli na ang pangyayaring yun, at ayaw ko na maranasan pa ang kaba at takot na naramdaman ko, although ang tatay nang nabubuhay pa ay tinuruan ako nito maging handa sa mga ganitong insidente. " Aisssssh ... Airah" Ingos ko habang nilalantakan at sinisip-sip ang jumbo sausage na niluto ko at napailing-iling na lang sa pag-iisip sa nangyari. " Uhmmm.... What's for breakfast?" Natigilan ako sa malalim at namamaos na boses na gumambala sa pangangastigo ko sa aking sarili. Ito na naman ang pakiramdam na parang may mga kabayo na nagtatakbuhan sa aking dibdib. Hindi ko mawari kung ito ba ay dahil sa pagkagulat o dahil sa baritonong boses nito na napaka sexy pakinggan. Palibhasa ay nakatalikod ako sa entrada ng dining area kung kaya hindi ko napansin na nasa likod ko na pala ito . Tumikhim ako bago ako tumayo para harapin siya. Babatiin ko na sana ito ngunit naiwan ang mga salitang dapat kung ilabas dahil biglang naparalisa ako sa anyo ng lalaking nasa harapan ko. Naka Boxer brief lang ito, at tila bagang may sariling isip ang aking malikot na mga mata at bulgaran itong napatunganga sa malalaking umbok sa gitna ng mga hita ng kagigising pa lang na amo. I swear ang laki niya, and hindi ko maalis ang aking tingin dito, shocks my virgin eyes. Rest in peace virgin eyes. Oxygen just left the group sa aking baga at biglang gusto na din bumigay ng tuhod ko na nanlalambot na. " Quit staring,F*ck and puwede ba stop licking that sausage!" pagalit na sita nito sa akin. Sunod-sunod akong napalunok at ibinalik sa mukha ng aking amo ang aking tingin. Naroon ang irritasyon at discomfort sa guwapong mukha nito. "Ah ,hindi naman ako naka stare, sir" ang kinakabahan kung depensa dito, pakiramdam ko tuloy ay ang kapal-kapal na ng mukha ko sa sobrang hiya ko. "Ganon, at tumatangi ka pa eh titig na titig ka nga sa boxers ko" ang pag -aakusa nito sa akin, at kahit alam ko naman na partly totoo ito, sympre di ko naman ito aaminin. " Hala grabe ka sir hindi po ha, I'm just staring at my hands kasi need na kukuhan ito, para po clean and, and , and , aaaa, clean and bright , clap them softly one, two, three, big yummy hotdogs are good to see... "Whaaaat?" nayayamot niyang tanong. " Sir, sabi ko po hakdog, gusto niyo? ito po o naihanda ko na kasama tapa and egg, ahmmm punta muna po ako sa laundry area sir , tgnan ko lang po boxers niyo, este I mean mga damit niyo po" ang natutuliro kung sabi sabay takbo sa laundry area, while iniwan ko na nakakunot noo at tinitignan lang akong palayo ng boss ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD