CELESTINE
Lulan na ako ng bus pauwi. Hindi pa rin nawawala ang ngiti ko sa mga labi. Para akong tangang nakangiting mag-isa habang nakatingin sa labas. Hindi pa rin kasi ako maka-move on sa mga na-experience ko kani-kanina lang. Pakiramdam ko ay nakalutang pa rin ako. Lahat kasi iyon ay unexpected. Lahat din ay totoo. Hindi lang siya isang ilusyon at lalong hindi isang panaginip. Nangyare talaga siya. At hindi pa rin ako makapaniwala.
Sa ikalawang pagkakataon ay nagka-solo moment kami ni Sir Kim. And this time mas matagal. Mas masaya. Walang pressure. Walang misunderstanding. Bonus pa na finally ay napatawa ko na siya. Hindi lang basta tawa kundi napahalakhak ko pa ito. Super achievement iyon for me. Ang super seryoso at si Mister Busangot na si Sir Kim ay napatawa ko ng walang kahirap-
