Chapter 3

1187 Words
Di ko nalang inalala ang sinabi sa akin ng matandang mayordoma. Wala akong pakialam sa sinasabi niya. Inggit lang siya sa akin. “Dahan-dahan para kang patay gutom eh!” rinig ko mula sa mayordoma. Ang sama nito makatitig sa akin. “O-opo, Manang!” sagot ko pa pero halos hindi na magkasya ang hungarian sausage sa bibig ko. Bahala na kung isipin nilang patay gutom ako, gutom naman talaga kasi ako eh. “Diyos ko nakakahiya iyang pinanggagawa mo hija. Umayos ka nga diyan!” natampal nito ang kaniyang noo at napapailing habang nakatingin sa akin. Ganon rin ang iba pang mga kasambahay halos balatan na nila ako ng buhay. Mabilis rin akong natapos sa pagkain. Kukuhanin ko na sana ang pitsel na may lamang juice nang tapikin ng mayordoma ang kamay ko at pinanlinsikan ako nito ng mata. Problema nito sa akin? Ayaw niya ata ko bigyan ng juice eh. Bahala siya! Di naman siya ang amo ko rito e. “Manang pahingi po ng kaunti kasi nauuhaw ako e! Huwag po kayo mag-alala, Manang hindi ko naman uubusin eh.” Hindi na ito umangal pa. Muli akong kumuha ng hungarian sausage ngunit bigla itong kumawala sa kamay ko at nahulog. Pinulot ko ito ngunit may nakita akong maputi at makinis na paa, kunti nalang ay maapakan na niya ito. “What the hell are you doing?" Napaangat ako ng tingin nang magsalita ito—ang amo kong masungit. Ininglish niya pa ako, di ba siya marunong magtagalog? Para naman siyang hindi taga pinas e. Ganon ba talaga ang mga mayayaman kailangan talag english kung magsalita? Buti nalang naging mahirap ako kundi baka dumugo na ilong ko. “I said, what are you doing?” pag-uulit nito. Dahan-dahan kong pinulot sa sahig ang hungarian sausage at isalpak ito sa loob ng aking bunganga. Natampal ng mayordoma ang noo nito sa ginawa ko. Problema nila? “Eww! Nakakadiri ka, Miss! Nahulog na iyan sa sahig pinulot mo pa talaga? Ganyan ba talaga kayong mahihirap?” nandidiring turan nito na may pang-iinsulto. Wala pa namang five minutes ah? Kaya pwede pang kainin. “Pasensya na ho, Sir. Hindi kasi kami katulad niyong mga MAYAYAMAN na afford magsayang ng mga pagkain. Palibhasa kasi anak mayaman kaya kung insultuhin ako ay parang pagmamay-ari na ang buhay ko!” padabog ko pang sagot rito. Bahala siya mag-overthink sa sinabi ko. Naiinis ako sa kaniya. “What did you say?” umuusok nitong tanong sa akin. Di ko na ito pinansin pa, isinubo ko ang huling kanin sa aking bibig at lumayas sa harapan nito. --- “Ganiyan kaba pinalaki ng mga magulang mo hija? Kung bastusin mo si Sir ay para mo siyang ka level a? Paalala lang hija, maid ka lang niya sa mansyong ito. In short taga linis ng mga dumi ng mga aso niya at wala kang karapatan na bastusin si Sir!” panenermon sa akin ng mayordoma. Isa pa siya! Kung makapagsalita sa akin kanina ay para bang hindi dumaan sa pagiging mahirap. Naging mayordoma lang sa mansyon ay lumaki na ang ulo. Tss... “Sorry po, Manang!” Para huminto na ito sa panenermon sa akin. “kUng ganiyan ka kabastos at walang modo sa mansyong ito. Hindi ka magtatagal rito at saka hindi mo pa tuluyang kilala si Sir kaya't umayos ka sa mga pinanggagawa mo! Kabago-bago mo lang rito tapos kung makasagot ka kay Sir para mo siyang ka level ah? Baka sa huli ay pagsisisihan mong umapak kapa rito.” Nakatungo lamang ako. Hindi na ako nagsalita pa baka kasi hindi ako makapagpigil sa sarili ko at masuntok ko siya. Hinintay ko itong matapos sa panenermon sa akin bago ako umakyat sa taas. “Napakabastos talaga ng babaeng iyon!” habol pa nito. Bahala ka diyan, Tanda! Pagkaakyat ko ay agad kong pinihit ang siradura ng pinto ngunit nagulat ako sa aking nakita—si Sir at iyong pinsan nitong babae habang naghahalikan at walang anumang saplot sa katawan. They're both naked! Char! Nakapag-english rin ako. Napukaw ang atensyon ko sa kargada ni Sir ang haba, matambok at malaki. Magkakasya kaya iyon sa b****a no'ng pinsan niya? “Get out! And close the fvcking door!” nabalik ako sa huwisyo at agad na sinirado ang pinto. Maling kwarto pala ang nabuksan ko..akala ko kwarto ng mga aso niya. Kwarto niya pala. Dumiretso ako sa kwarto ng mga aso pero hindi mawala-wala sa isipan ko iyong nakita kong kargada ni sir kanina. Binasa ko ang aking labi at kinagat ito. Napalunok ako ng laway habang hinahaplos ang balahibo ng aso niyang Chihuahua. “Grabe, alam mo bang nakakita ako ng mas malaki pa sa hungarian sausage? Sa kaniya ba talaga iyon?” nakatingin lamang sa akin ito habang nakikinig. “Talaga bang magkakasya iyon sa b****a ng pinsan niya? Kasi kung ako tatanungin mukhang imposible kasi e sa laki, at haba ba naman no'n. Kung ganon rin naman ang titira sa akin, wag nalang! Baka mamatay pa ako ng maaga. Magiging flight stewardes pa ako no!” Para bang naiintindihan ako ng aso niya. “ikaw ba? Kaya mo ba ang gano'ng kalaking hungarian sauge?” napalingon ako nang bumukas ang pinto—si Maam Olivia. “Mukhang nagugutom kapa yata, hija. Ngayon ka palang ba nakakain ng hungarian sausage sa tanang buhay mo? Mukhang nagustuhan mo kasi,” turan ni Maam Olivia at pumasok sa loob ng kwarto. Natutop ko ang aking bibig. “Nakakatuwa ka hija, pati aso ng anak ko ay kinakausap mo. Sa tingin mo ba ay naiintindihan ka niya?” umiling ako. “Mukhang magtatagal ka sa mansyong ito hija!” dagdag nito at napapailing na lumabas ng kwarto. Naiwan akong mag-isa kasama ang isang dosenang aso ng anak niya. MATAPOS kong linisin ang tulugan ng bawat aso at pakainin ang mga ito ay binasahan ko sila ng libro tungkol kay Rapunzel. Syempre may dala kasi ako. Nakikinig lang ang mga ito sa akin na para bang mga totoong mga bata. Naiintindihan kaya nila ako? Ilang minuto rin bago natapos ang pagbabasa ko. Nang masiguro kong nakatulog na ang mga ito ay lumabas na ako ng kwarto nila at bumaba. Ngunit bago ako makahakbang ay may biglang humila sa braso ko at tinakpan ang bibig ko para hindi ako makasigaw—si Sir. Nang makapasok kami sa kwarto ay binitawan at tinanggal na nito ang kamay niya sa bibig ko. Napalunok ako ng laway ng ilock niya ang seradura ng pinto. Ano'ng gagawin sa akin ni Sir? Ipapasalvage niya kaya ako? Jusko wag naman sana! Itiinulak niya ako at sabay na kinorner sa pader. Bigla siyang tumitig sa labi ko, sunod-sunod ang paglunok ko ng kilay. Ito naba iyon? “Wag mong subukang ipagsabi sa kahit kanino ang nakita mo kanina lalo na't kay mommy at daddy. Malilintikan ka talaga sa akin!” turan nito na may halong pagbabanta. Tumitig siya sa malaki kong dibdib at napalunok. “Baka hindi mo magugustuhan ang gagawin ko sa'yo! Nagkakaintindihan ba tayo, Miss?” tumango lamang ako.. Itinulak niya ako palabas ng kwarto niya dahilan upang mapaupo ako sa sahig. Salbahe!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD