CHAPTER TEN
"SA PARADAHAN na lang ng traysikel mo ako ihatid, ha?" sabi niya kay Dominic nang lulan na sila ng kotse nito.
"May traysikel pa ba mga ganitong oras?"
Tumingin siya sa suot niyang relo. Ilang minuto na lang ay mag-a-alas otso y media na.
"Oo naman. Siguro," sabi niya at painosenteng nginitian ito sa rearview mirror.
"Kahit meron pang traysikel, ihahatid pa rin kita nang personal sa inyo."
Napamaang siya. "Wala namang ganyanan, Dominic. Ang daming nangyari ngayong araw. Hindi ba dapat lang na makapagpahinga ka agad? Kaya ko naman ang sarili ko, e."
"Sige na, Sharine. Mas mapapanatag ang loob ko kung masisiguro ko na ligtas kang makakauwi sa inyo."
Hindi na siya kumontra pa. Mas nangibabaw kasi sa kanya ang overwhelming feeling ng concern nito.
Kinikilig kasi siya.
Whe
