Chapter 33
MAXINE’S POV
Sa isang araw ko lang dito sa loob sa madilim at mainit na lugar ay halos gusto ko nang mabaliw. Hindi ako sanay sa ganito, I mean, sino naman masasanay na nakatali ka at kapag pagkain naman ay tinapay at tubig lang. What the hell! Hindi ako kumakain ng tinapay kapag gabi!
Waahh! Amoy pawis na ako at lagkit lagkit ko na. Gawd! Gusto ko ng maligo, kumain ng matinong pagkain, matulog sa malambot na kama at higit sa lahat makita ang pamilya ko at si Cedric. Isipin palang ay naalala ko na naman si Lola.
Ipinilig ko ang aking ulo upang alisin ang isipang 'yon. Kailangan kong magpakatatag sa mga oras na ito at makatakas dito. Pero pano? That b***h confiscate my cellphone!
I purse my lips. Nang namataan ko ang isang itim na rebolto ng babae na naglalakad patungo sa
