GWYNETH POV
Kaaya dati ay maghapon akong ikinulong ng mga magulang ko dito sa kwarto at hindi ko na alam kung ano ba ang nangyari kay Aexl. Kanina ay binigyan ako ng pagkain ni Nanay at sinabi na kumain daw ako. Hindi ako sumagot sa sinabi n'ya kaya naman lumabas na lang ito ng kwarto. Ayaw ko man kumain ay kumain pa din ako dahil iniisip ko ang anak ko, ayokong magutom ang anak ko na nasa loob ng tyan ko dahil sa akin s'ya kumukuha ng pagkain. Sa akin s'ya umaasa para mabuhay kaya naman kahit na wala akong gana ay kumain pa din ako. Ilang buwan na lamang at manganganak na ako.
''Kaonting tiis na lang, anak. K-Kaonti na lang,'' mahina kong sabi habang hinihimas ko ang malaki kong tyan.
Lumingon ulit ako sa may labas ng bintana ng biglang tumunog ang cellphone ko kaya naman dali-dali ko
