Maagang umuwi si Dylan sa bahay nila ni Angelique. Wala siyang masyadong trinabaho sa kanyang kompanya kaya alas dos pa lang ng hapon nagdesisyon na siyang umuwi na lang para makalaro ang anak niya. Hindi nagtagal narating niya ang gate ng kanyang bahay na nasa loob ng isang yayamaning subdivision. Nasa tapat pa lang siya ng pintuan ng kwarto ng anak niya, rinig na niya ang galit na boses ni Angelique.
"Angelique!" sigaw niya at hinaklit ito para lumayo sa bata dahil akma niya itong sasaktan.
Nakaupo sa loob ng crib ang anak niyang mag-iisang taon pa lang. Nanghihilamos ito ng sariling luha at parang mawalan na ng boses sa kakaiyak. Kinarga niya ito at pinatahan. Nakatayo lang si Angelique sa gilid at parang nahimasmasan sa ginawa.
Nang tumahan na ang bata ay binigay niya ito sa yaya at
