"Ganoon ba talaga iyon?" wika ni Gian na bumitiw saka binuksan ang inumin. Napatingin siya sa malayo saka nagpatuloy, "I don’t think so. Kilala kita. Alam kong ikaw lang ang nag-iisang taong nakababasa ng iniisip ko. Hindi ko pa sinasabi, alam mo na ang nangyayari. Kaya ka nakipag-break noon, 'di ba?"
Nilingon na niya ito at buong pagmamahal na tiningnan sa mata. "I'm sorry. Akala ko kasi, iyon ang makabubuti para sa ating dalawa, pero nagkamali ako. Nagkamali tayo. Hindi dapat tayo naghiwalay."
"Ayaw ko ng mga ganitong usapan, Gian." Tumayo na si Dianne at maglalakad na sana, pero hinawakan niya ang kamay nito at hinila ito palapit para mayakap niya.
Ilang sandali rin silang nasa ganoong posisyon sa gitna ng tahimik na gabi. Mistulang pareho na rin silang na
