“Iaree, sandali lang!” tawag ni Dylan. Kasabay nito ay paghabol niya sa akin.
Paano’y pagkakita ko pa lang sa kanya sa loob ng studio ay agad na ‘kong tumalikod at naglakad papalayo. Si Kuya Daxon naman kasi ang kikitain ko at hindi siya. Kaya kung bakit siya na naman ang bumulaga sa akin ay hindi ko na rin maintindihan.
Sobrang liit na ba talaga ng mundo para paulit-ulit na lang kaming pagtagpuin ng pagkakataon?
Akala ko sa art exhibit ko na siya ulit makikita. Ibig sabihin ay halos dalawang linggo pa iyon mula ngayon. Isa pa, hindi rin naman ako sa kanya kailangang makipag-usap dahil may mga coordinators na namamahala sa exhibit na ito.
Hindi pa nga natatapos ang iba kong isipin at problema, nakikidagdag pa siya. I just wanted some time to think alone about what happened on the ya
