DE-NI-AL ko agad ang cellphone number niya. Kailangan ko lang na may masumbungan ngayon. Hindi ko lang kasi inaasahang muli ko na namang makikita ang kinaayawan kong mukha - ang pagmumukha ng aking Itay.
"Y-Yvette, umiiyak ka ba?" nag-aalala niyang wika.
Hindi ako nakasagot agad sa katanungan niyang iyon. Humugot muna ako ng lakas upang matino siyang makausap. Hindi ko na kasi makontrol ang sarili ko ngayon. Hindi ko na rin maintindihan ang nagaganap sa aking loob. Magkahalu-halo iyong naramdaman ko para sa kaniya nang makita siyang umalis na alam kong bitbit niya iyong bigat at pagkasawi. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit ko ito naramdaman - iyong inis, galit, ngunit bakit may awa akong naramdaman kahit na katiting?
"P-Puwede mo ba akong p-puntahan dito? K-Kailangan ko lang talag
