Lalo pang timindi ang pangamba ni Ashmaria nang makarating sila sa lugar na may mga kabayahan. Madilim na ang paligid noon at sobrang tahimik ng lugar. Napatingin siya sa wristwatch niya. Alas sais palang nang gabi pero wala nang masyadong tao sa labas. Lalong naging dahilan para manindig ang balahibo nang dalaga. Bukod doon nakaramdam din siya nang lamig na dumaloy sa katawan niya. Hindi lang dahil sa malamig ang hangin sa paligid kundi dahil sa kakaibang aura sa paligid. At dahil doon. Napayakap siya sa sarili niya na napansin naman ni Achellion.
Hindi nagsalita ang binata bagkus at tinanggal nito ang suot na camouflage na jacket at ibingay sa dalaga taka namang napatingin si Ashmaria sa binata.
“Isuot mo. Nilalamig ka hindi ba?” Anang binata.
“Thank you.” wika ni Ashmaria na tinang
