Kinabukasan, hindi ako binigo ni Paulo. Pinaghanda niya ako ng almusal. Nagulat din ako na may damit siyang nakahanda para sa 'kin; matagal na raw siyang nag-iipon ng mga damit para sa pagbalik ko, marami siyang maibigay sa 'kin.
Hindi naalis ang ngiti ko sa maghapon kong pagta-trabaho. Grabe ang sarap pa rin sa pakiramdam ng alaga ni Paulo. Sinabi ko sa kanyang hindi niya na 'ko kailangang bigyan ng mga materyal na bagay, but he kept on insisting. Mas dumoble rin ang lambing niya kumpara noon.
Oh gosh, para bang bigla kong nakalimutan ang sakit ng nakaraan at ang bumalot na lang sa isip ko ay kung gaano ako kaswerte kay Paulo.
"Coffee." Naglapag si Asher ng Starbucks sa desk ko.
"Salamat, Asher." Nginitian ko siya kahit medyo nababahala na talaga ako.
Makulit pa rin si Asher, pero
