My invisible Millionaire

CHAPTER 2

Pag alis ni Ace sa hotel, mas lalo pang lumakas ang hangin at ulan kesa kanina. Tinanggal niya ang rain coat na soot niya at Hinayaan niyang basain ng malamig na ulan ang buong katawan niya

at malamigan ang kaniyang ulo.

Basta na lang siyang itinapon ni katherine na parang basura. Dahil alam niyang wala siyang mapapala kay Ace dahil wala naman itong pera at hindi nito kayang ibigay lahat ng mga luho at pangangailangan niya.

"Losing such a materialistic woman, at ang isang walang kwentang babae ay hindi ko dapat habulin at iyakan.. ito ay isang bagay na dapat kong ikagalak. So why should i be sad?".

Nasabi ni Ace sa sarili para matauhan na siya at magising sa katotohanan.

Biglang nag vibrate ang kanyang cellphone sa loob ng bulsa ng kaniyang pantalon. Inilabas ito ni Ace at tiningnan kung sino ang nag text. Ngunit nang makita niyang hindi naka register ang number sa phone book niya ay napahinto siyang bigla upang basahin ang mensahe. Nanginginig ang buo niyang kalamnan ng basahin niya ang nilalaman ng text.

"After a review!

The Wattson family has decided that thier son,

Ace, has met the conditions required for entitlement to his inheritance.

From today onward, The control of his property will be returned to him".

bumagsak ang mga butil ng ulan sa kanyang telepono dahilan ng pagkabasa nito at unti unting lumabo ang text message na kaniyang binabasa.

Nagsimula nang umikot ang isipan ni Ace.

Kung hindi dahil sa text na kaniyang natanggap ay muntik nang makalimutan ni Ace ang tungkol sa kaniyang tunay na pagkatao.

Over the last six years his family had been assesing him. Kailangan niyang dumaan sa pagsubok na binigay ng kaniyang mga magulang at mamuhay mag-isa, bago niya makuha ang nararapat na mana para sa kaniya.

But now it was over! lahat ng nararapat sa kaniya, sa wakas ay makukuha at magiging pag aari na niya.

Kinabukasan ay maagang nagising si Ace at nagmamaneho gamit ang kaniyang lumang sasakyan papuntang siyudad.

Maganda ang mood niya nang lumabas ng kaniyang kotse. Lumakad siya ng deretso papunta sa Apex Sky Bank. Isa sa pinaka mayamang bahagi ng central bussiness sa bansa.

Maraming iba't ibang mamahaling sasakyan ang nakaparada sa harap ng bangko. Lahat ng mga taong naglalakad sa plaza at labas pasok sa loob ng banko ay puro mayayamang tao. Sa pananamit pa lang ay makikita mo na ang karangyaan sa mga soot at kilos ng mga ito.

Humakbang si Ace papasok sa pinto ng bangko at tinulak ito pabukas.

"Ouch" tinig ng isang magandang babae.

Dahil sa sosyal at pang mayayaman lang ang Apex Sky bank hightech lahat ng mga gamit dito.

The main door could be opened both inward and outward. Masyadong careless si Ace nang itulak niya ang pinto mula sa labas.

Kaya ang resulta ay nauntog ang ulo ng isang magandang dalaga na straight at mahaba ang buhok na papalabas na sana ng bangko.

Agad naman siyang humingi ng paumanhin.

"Sorry! hindi ko po kayo nakita". hingi niya ng paumanhin sa dalaga.

"What do you mean, you didn't see me? Ano akala mo sakin invisible?"

Hinawakan ng babae ang kaniyang ulo dahil sa sakit sa lakas ng pagkaka untog nito at tiningnan ng masama si Ace.

Napansin ng bank assistant manager, na si Jacky Lou ang pangyayari at agad itong lumapit. Sinuri niya agad kung kumusta at okay lang ba ang dalaga. Pagkatapos ay tinapunan niya ng masamang tingin si Ace. Nang titigan niya ito mula ulo hanggang paa ay mababakas sa mukha nito ang paghihinala.

Ang Apex sky bank ay iba sa karamihan ng mga bangko. Dahil ang mga kliyente na nakakapag transact lang dito ay exclusive para sa mga high class na tao lang. Karamihan ay mga malalaking tao at mayayamang negosyante lang ang nakakapasok dito.

kilala ni Jacky ang babaeng nabangga ni Ace dahil matagal na nilang costumer ang pamilya nito at kasama niya ang ama nito ngayon. Ang pinagtataka lang niya kung ano ang ginagawa ni Ace doon dahil basi sa nakikita niya sa postura at pananamit ni Ace ay hindi ganitong klase at hindi ganitong type ang usual nila na costumer at masyado pa siyang bata tingnan at ngayon lang niya nakita ito dito. kung hindi ka isang malaking negosyante ay hindi ka basta basta makakapag pasok ng pera sa Apex sky bank dahil malaking pera ang minimum required nila para makapag open ka ng bank account sa kanila.

"Anything i can do for you sir?"

Magalang ngunit may pagka sarkastiko niyang tanong na medyo tumaas pa ang kilay nito at pilit ang ngiting iginawad kay Ace.

"Im here to withdraw a money". Sagot ni Ace.

"Withdraw a money?"

ulit pa ng assistant manager sa sinabi niya na may panunuya ang tinig nito.

"Do you have a Card?"

tanong pa ni Jacky Lou sa kaniya na pilit pa ring ngumingiti.

Hindi madaling makakakuha ng apex sky bank card. Millions ang kailangan nilang minimum requirements para mag qualify ka sa pag open ng bank account.

Nakatitiyak siya na ang lalaki sa kanyang harapan ay hindi magkaroon ng maraming karanasan sa bangko nila at hindi alam ang kanilang mga patakaran. Marahil siguro naisip nito na ang ibang bank card ay maaari ding gamitin dito.

"No" Umiiling na sagot ni Ace kay Jacky.

Hindi mapigilan ng dalagang nabunggo niya sa pintuan ang humagikgik nang marinig niya ang honest na sagot ni Ace.

"He wasn't worth anymore for attention". Sabi pa ng babae.

"Let's go."

Lumapit ang ama nito at niyaya na siyang umalis habang nakatingin pa rin sa mga papales na bitbit habang inaayos ito.

"My Dad and i are leaving."

Sabi pa ng babae na nakikipag kamay kay Jacky at saka bumaling ng tingin kay Ace.

"Ms. Jacky Lou, having someone like this around could damage your bank's image and upset your costumers. I hope this will not happen again".

Pagkatapos niyang sabihin ang mga masasakit na salitang iyon kay Jacky sa harapan mismo ni Ace ay kumapit na siya sa braso ng kaniyang ama at binuksan ang pinto para tuluyan nang umalis ng bangko.

"Take Care Mr. Wood"

Hinatid sila ng ilang hakbang sa pinto ni Jacky at kumaway habang hinihintay na makaalis ang kanilang sasakyan.

pagtalikod niya ay bumalik siya sa loob ng napagpasyahan niyang hikayatin si Ace na umalis na nang bangko, as soon as possible.

Ngunit pagbalik niya sa loob ay wala nang nakatayo sa kinaroroonan ni Ace.

"Oh! saan siya nagpunta? Baka siguro napahiya siya kanina at tahimik na umalis nang hindi nagpaalam".

Sabi pa ni jacky sa isip niya.

Gumaan ang pakiramdam niya ng wala na si Ace sa loob ng bangko. Babalik na sana siya sa trabaho ng may masulyapan siyang familiar na tao sa gilid ng kaniyang mga mata.