Chapter 7 - Misunderstanding

1728 Words
Brandon's pov Nakakailang bote ng alak ka na Kuya. Tama na iyan. Saway sa akin ni Brent. Hayaan mo akong magpakalunod ngayon. Pamamanhidin ko lang ang puso ko. Para hindi ko maramdaman iyong sakit. Ang sakit sakit bro. Alam mo ba iyon.? Saan ba ako nagkamali Brent. Hindi ko alam,sagot ng magaling kong kapatid. Lang kwenta ng sagot bro ah. Wow salamat sa tulong. Eh,sa hindi ko talaga alam eh, anong gusto mong isagot ko? Pasensya ka na bro,lasing na ako. I know. I'm sorry too. Hindi dapat kita sinagot ng ganoon. Tumingin lang ako sa kaniya at tumango. Brent. Tawag ni Rechielle sa kaniya. Babe, bakit nagising ka? Naalimpungatan kasi akong wala kana sa tabi ko kaya hinanap kita. Lalo yatang sumakit ang puso sa ko sa nakita kong kalambingan nila. Rechielle ,agaw pansin ko sa kaniya. Bakit ayaw ako ng kaibigan mo? Ano bang nagawa kong mali? Hindi na ba talaga niya ako magugustuhan? Wala ba talaga kaming chance? Kaibigan mo siyang matalik diba? Nanatili lamang itong tahimik. Bakit hindi mo masagot ang tanong ko? Ang totoo niyan dumanas siya ng androphobia matapos ang insidente sa resort. Umpisa niya. Malubha ang naging epekto ng insidenteng iyon sa kaniya. Kailan lang siya ulit nakiharap sa lalaki. Pinipilit niyang makarecover sa phobiang pinagdadaanan niya. At sa tingin ko na misunderstood niya ang mga paglalambing mo sa kaniya dahil nga sa kalagayan niya. Ang mga gesture mo. At sa tingin ko lalo pa siyang nakumbinsi na pinaglalaruan mo lang siya nang sabihin mo sa harap ng mga staff ng wedding organizer na sinasagot mo na siya para hindi na siya mahirapang manligaw sa'yo. Ikaw naman kasi, kulang ka sa salita. Hindi din maganda iyong puro gawa. Kailangang parehas para maiwasan iyong hindi pagkakaunawaan tulad ng nangyari sa inyo ngayon. Alam mo bang dahil sa ginawa mong mong iyon,tinuturuan mo siyang mamuhi sa'yo. Nang hindi mo nalalaman. Ang mabuti pa hayaan mo muna siya. Bigyan mo muna ng time ang sarili niyo. Magpalamig muna kayo. Saka kayo mag usap ulit. All I wanted to do that time is to make her feel that I am into her. That I'm serious about her. Akala ko ok lang iyong ginagawa ko. Hindi ko kasi naranasang manligaw. Hindi ako marunong manligaw. Hindi ko alam na masama na pala sa paningin niya ang ginagawa ko. Yan na nga kasi ang sinasabi ko. Lalo na at hindi maganda ang first meeting niyo. Nasa alanganin siyang sitwasyon noon, at ikaw ang nandoon. Kung ako man iyon, iisipin ko din na pinaglalaruan mo lang ako. Babe,huwag mo naman sabibin yan sa harap ko. saway ni Brent sa sinabi ni Rechielle. That was just a comparison Brent,saka kapatid mo naman siya. Iyon na nga, kahit comparison lang huwag mong gagawin. Okay,okay. I'm sorry hindi na mauulit, sagot ni kay Brent. Gusto kong magsorry sa kaniya. Hindi ka pa niya kayang harapin. Hayaan mo muna siya Brandon. Pero hindi lang katawan niya habol ko sa kaniya kundi ang buong siya. Pakiramdam ko gusto niya din ako , pinipigilan lang niya. Tsk, magkapatid nga kayo. Well then, for sure babalik iyon dito bukas. Hindi ako noon kayang iwan ng basta basta. Just make sure na maganda ang plano mo this time. Salamat Rechielle. Salamat din bro. Anytime bro. O tama na yan ha. Mauna na kami umakyat sa'yo. Sige lang. Enjoy. Gago.sigaw ni Brent sa akin. ****** Jewelyn's pov Alano & Del Castillo's Nuptial The big day has come at wala na talaga akong choice kundi ang harapin si Brandon. I've been through worst and I have overcome it. He's not my worst so I know I can handle this. We walked through the aisle like there's no silent war going on. I was civil towards him even though he's trying to be nice. Was I being unfair? No, I was just protecting myself from being hurt again. He stayed beside me even if I wasn't really giving him attention. There are many women's around who tried to get his attention but he just didn't care. He stayed with me no matter how cold I was towards him. At night, in the reception. I was kinda uneasy. And when the familiar song played again. playing... over the Mountains Brandon approached me. Jewel makinig ka naman sa akin please. Gusto ko sanang magpaliwanag sa mga nagawa ko sayo.umpisa nito. Wala kang dapat ipaliwanag.sagot ko sa kaniya na akmang tatayo na. No, madami Jewel. pigil nito sa akin. Ayokong makaagaw ng attention kaya nanatili ako sa upuan at piniling makinig. I was trying to win your heart. Maybe my actions wasn't appropriate to what I really want to show. But believe me, I love you Jewel. I have loved you since the first time I saw you. I promised myself that I will give you the best that you deserve. A marriage that you deserve. If only you would give us chance, I promise you that I won't waste it. Please just give me a chance. And I'll make everything right. I will always be beside you at tutulungan kitang ma overcome ang pinagdadaanan mo. Please just give us a chance. Give me another chance to prove my love for you. Hindi na kailangan Brandon. Wala akong nararamdaman para sa'yo. Kaya wala kang aasahan at lalong walang chance. So if you'll excuse me. I need to go. Tumalikod na ako at matuling naglakad palayo. now playing.... Beautiful Soul by Jesse McCartney I don't want another pretty face I don't want just anyone to hold I don't want my love to go to waste I want you and your beautiful soul I know that you are something special To you, I'd be always faithful I want to be what you always needed Then I hope you'll see the heart in me Jewel please. Habol nito sa akin. Hindi ko namalayang sa gitna ng dancefloor kami napunta. At isinusumpa ko talaga kung sinuman ang controller ng spotlight. Bakit hindi? Itutok ba naman sa amin iyon imbes na sa bagong kasal na si Brent at Rechielle.Lalo tuloy kaming nakaagaw ng atensyon. You might need time to think it over But I'm just fine moving forward I'll ease your mind if you give me the chance I will never make you cry, c'mon let's try Please give us chance. Anong gusto mong gawin ko para maniwala ka sa sinasabi ko? Kahit isigaw ko ngayon. Sa lahat ng nandito. Mahal na mahal ko si Jewelyn. Mahal na mahal. Hoy tumigil ka nga. Nakakahiya ka.sigaw ko sa kanya. Inaawat ko na din siya. Bro, you're drunk. Itulog mo na iyan. saway ng kapatid nito na nakalapit na sa amin. Tinabihan naman ako ni Rechielle. Ate, bulong nito. Kaya ko na ito Rechielle. Mag enjoy ka lang. This your day at hindi dapat masira. Bro,ayaw niya maniwala sa akin eh. Jewel please. Kahit hindi ka maniwala . Bigyan mo lang ako ng chance na patunayan sa'yo ang hangarin ko. Na hindi ako katulad ng iniisip mo. Paulit ulit nitong bigkas. Lumalambot ang puso ko nang makita kong umiiyak na ito at pinagtitinginan ng mga tao. Nakaluhod na din ito habang hawak ang kamay ko. Ngunit nagmatigas ako. Am I crazy for wanting you? Maybe do you think you could want me too? I don't want to waste your time Do you see things the way I do? I just want to know that you feel it too There is nothing left to hide Brandon please,bitawan mo ang kamay ko. Jewel,please. Sagot niya at tila humigpit pa ang hawak sa kamay ko. Iwinasiwas ko iyon upang mabitawan niya. Nagtagumpay akong makawala sa hawak niya ngunit bago pa ako makahakbang ay niyakap ako nito sa likod. If you choose to walk away, you choose to kill me too. Please don't do this Jewel. I'm begging you. Patuloy nitong pagmamakaawa. At dahil lasing na nga ito ay nakawala ako sa yakap niya. Ate, tawag ni Rechielle na akmang susundan ako pero nakita kong pinigilan ito ni Brent.Tumakbo ako papunta sa kwartong inookupa ko sa mansyon nila at nagkulong. Now playing.. We are one by westlife Two very different people Too scared to get along Till two hearts beat together Underneath one sun One very special moment Can turn a destiny And what some would say Could never change Has changed for you and me 'Cause it's all, it's all in the way you Look through your eyes And when all is said and done All of the fear and all of the lies Are not hard to overcome It's all in the way you look at it That makes you strong We were two (We were two) Now we are one Dinig ko pa din ang kanta sa mismong bulawagan. Sana hindi ko nasira ang moment mo Rechielle. I happy for you. I really am. Napaluha ako ng maalala ang nangyari. Tama ba ang desisyon ko? Paano kung niloloko niya lang ako? Sa maling pagkakataon kami nagkakilala. Sinamantala niya ang sitwasyon ko noon. At pagkatapos ay nagkita kaming ulit. Sa pangalawang pagkakataon ay ginamit ko siya. Upang tigilan na ako ni Anthony. At nang muli nga kaming magkita, sa preparation ng kasal ni Rechielle ay natuwa ako. Ang totoo ay umasa akong itutuloy nito ang sinabi nitong totohanin ang relasyon namin. Ngunit iba ang nangyari sa inaasahan ko. Bakit niya ako ginanon? Dahil ba ako ang unang nag alok ng sarili ko sa kaniya? Kaya ang akala niya madali na lang akong makukuha? Ganon na ba talaga kababa ang tingin niya sa akin? Pareho lang sila ni Anthony. At nang alukin nga ako nito kasal ay hindi ako makapaniwala. Sobrang sama ng loob kong isipin na umabot pa hangang doon ang pangloloko niya. At nakita ko iyon bilang pagkakataong gumanti. Kahit alam kong masasaktan ako. Pero ang nangyari kanina ay hindi maalis sa isip ko. Paano kung binigyan ko siya ng chance? May kasiguraduhan bang hindi na ako masasaktan? Kung maniniwala ba ako, makakasiguro ba akong lahat ng sinasabi niya ay totoo? I can't decide. I need time Brandon. Hindi ko pa talaga kayang maniwala sa'yo. Nagbabalik pa rin ng malinaw sa alala ko ang gabing iyon. Ang akala ko ok na ako. Ang akala ko kaya ko na. Hindi pa rin pala. Hindi ko pa iyon nakakalimutan. Hindi pa talaga. I'm sorry Brandon. Nakatulugan ko na din ang pag iyak. TBC
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD