60

1919 Words

60 NAKATULUGAN ko pala ang pag-iyak ko. Namulatan ko si Christine natutulog dito sa kama ko. Magkatabi kaming natulog. Medyo mabigat ang ulo ko marahil sa kakaiyak ko kagabi. Muling bumalik sa isipan ko ang pangyayari kagabi. Unti - unti na namang nag-unahan ang mga luha ko. Kaya nagising ang kaibigan ko. "Alex, tahan na. Malulungkot si Lola kapag nakita ka niyang ganyan." Alo sa akin ng kaibigan ko. "Di ko lang maisip paano na ako kung wala na si Lola. Di ko na siya makakausap at mayayakap." Wika ko dito habang patuloy na dumadaloy ang aking luha. "Isipin mo na lang, nagbakasyon si Lola. Masaya siya sa pinuntahan niya kaya di ka dapat mag-worry " Sagot nito sa akin. Alam ko naman gusto nitong pagaanin ang nararamdaman ko. "Anong gusto mo?" Tanong sa akin ng kaibigan ko. Umilin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD