MAY pangamba sa mga mata ko nang muli akong magtaas ng tingin sakanya. She was silent. She looked taken aback. But not surprise at all. She looks more like frightened than surprise. I didn’t want to conclude. Kaya ko nga siya tinatanong. Pero para akong daluyan ng paano at bakit ngayong personal na namin itong pinag-uusapan.
“Sinabi ni Verron?” tanong nito, may pagpipil sa boses.
“Alam mo ba ang tungkol doon?”
Saglit na namalagi ang katahimikan sa pagitan naman. Iyong mukha nito, parang nagdadalawang isip. I knew then it was a yes. Hinihintay ko lamang na manggaling sakanya. And maybe, deep inside me, I was still hoping.
Umiwas ito ng tingin bago dahan-dahang tumango. “I’m sorry. Hindi ko gustong itago, but I didn’t want to disrespect you. Wala akong alam sa pagkatao mo kaya’t wala ak
