"Geh Mal. Mamaya nalang text ka lang kung magpapasundo ka, ha? Baka madaanan kita mamaya," pagpapaalam ni Kuya Kent bago pinarurot niya ang motor papaalis.
Pinahiram ako nila Tita ng lumang cellphone para makontak ko raw sila. Hindi ko pa nasabi kay Tita kung bakit hindi ako pepwedeng bumalik sa bahay. Mukhang nirerespeto niya naman ako kaya hindi niya na pinagpilitan pang magkwento ako sa kaniya.
Alibi ko na rin lang na naiwan ko sa bahay ang cellphone ko. Ito lang ang tanging katotohanan na sinabi ko sa kaniya.
Sobra sobra na ang pagiging mabait sa akin ni Tita. Sana man lang dumating ang panahon na makabawi ako sa kaniya.
Hindi ko alam ang address ng kumpanya ni Sir Sullivan. Magtatanong na nga sana ako kay Kuya Kent pero nahihiya ako. In the end hinatid niya na lang ako sa terminal
