Call Me Wife, Boss (SPG)

MALAKAS NA NAPAUNGOL si Celestine nang maramdaman nito ang mahigpit na pagkakahawak ng lalaki sa kaniyang balakang. "Get back to work..." Agad siyang sumunod sa utos ni Sebastian dahil una sa lahat, trabaho niyang gawin ang lahat ng gusto nito mapa-opisina man o sa kama. Kaya naman mabilis at madiin siyang umindayog sa ibabaw nito habang napapalunok mula sa pinaghalong kiliti at sarap na nararamdaman. Silang dalawa lamang ang tao sa loob ng opisina nito ngunit hindi pa rin mapanatag ang puso niya, parang kailan lang kasi noong wala siyang ibang ginawa kung hindi ipagtimpla ito ng kape at tanggapin ang kaliwa't kanan nitong mga bulyaw. Kung paano sila umabot sa ganito? Mahabang kuwento... Basta ang alam niya, nakapako na ang mga mata nito ngayon sa kaniya habang dinadama ang marahan niyang pagtaas-baba sa mati'gas at mahaba nitong pagkaIaIaki. Mapanukso iyon at para bang tuwang-tuwa itong panoorin ang bawat pagtirik ng mga mata niya sa tuwing sinasalubong nito nang marahas ang ginagawa niyang pag-ulos. Hindi niya tuloy mapigilan ang mapatingala at mapahalinghing sa sarap na nararamdaman. "F-ck. That's it! Show me how hard working you are, Ce—" Bahagya siyang napahinto at namumungay ang mga matang tinitigan ang lalaki habang sinadya niyang pigilan ang natitirang salita nito sa pamamagitan ng kaniyang daliri. "CALL ME WIFE, BOSS..." hinihingal niyang sambit habang gumigiling sa kandungan nito. Subukan man kasi nitong gisingin ang sarili mula sa mahabang panaginip ngunit hindi naman pa rin nito mababago ang katotohanang siya na ngayon ang pinakamamahal na asawa ni Sebastian Monteverde. Pinakasalan niya ang sariling boss tatlong buwan na ang nakakalipas at piniling samahan ito sa madilim at makasalanang sekretong silang dalawa lamang ang nakaaalam. ~~ SIMULA ~~ HINDI na mabilang ni Celestine kung ilang beses na siyang napabuntong-hininga habang nakatayo sa harapan ng executive floor. Ngayon ang unang araw niya bilang bagong sekretarya ng isa sa pinaka-maimpluwensiyang negosyante sa bansa at hindi nito maintindihan kung bakit unang araw pa lamang, pakiramdam nito ay gusto na niyang umatras. 'Relax, Celestine,' bulong niya sa sarili. Bahagya siyang napapikit para mapigilan ang halo-halong emosyong nararamdaman. 'Hindi ka puwedeng pumalpak, okay?' Hindi kung kailan kailangan niya ang trabahong ito para sa maintenance medicine ng kaniyang ina at sa mga obligasyong nakaasa sa kaniya. Hindi kung kailan hindi pa man nito nahahawakan ang sahod ay siguradong may paglalaanan na agad ang perang matatanggap niya. Nang bumukas ang elevator, nakakuha na rin ng sapat na lakas ng loob si Celestine para lumabas. Ngunit bago pa man siya makalapit sa opisina ng bagong boss ay napahinto siya nang marinig ang mahina ngunit malambing na boses ng isang babae mula sa bahagyang nakabukas na pinto...at mukhang hindi iyon boses ng isang taong nagtatrabaho. "I'm sure you'll love it, Mr. Monteverde." Hindi niya alam kung bakit ngunit awtomatikong napatingin siya sa nameplate na nakalagay sa gilid ng pinto. SEBASTIAN MONTEVERDE CHIEF EXECUTIVE OFFICER Kung tama ang pagkakaintindi niya sa orientation kahapon, unang gagawin niya ngayong araw ay ayusin ang schedule nito. Simple lang naman dapat pero bakit may babae yatang may ibang agenda sa loob? "Alam kong matagal ka nang uhaw, matagal ka nang tigang. That's why I'm here to satisfy that thirst." Napatutop ito sa kaniyang bibig. 'Uhaw? Tigang?' Sinubukan niyang burahin sa isipan ang mga narinig pero akmang tatalikod na siya nang lalo lamang bumukas ang pinto. Doon tuluyang tumigil ang mundo niya— dahil sa loob ng opisina, nasilayan nitong nakaupo ang isang babae sa harapan ng napakalaking mesa. Maganda ito, mahaba ang buhok at halos perpekto ang hubog ng katawan. Ngunit ang pinakaunang napansin ni Celestine ay ang coat nitong bahagyang nakabukas. Agad na napalingon si Celestine. 'Okay, wala akong nakita! Maling opisina yata ang napuntahan ko! Baka hindi ito opisina, baka CR lang ito!' Saglit siyang napapikit hanggang sa para itong sinampal ng katotohanan. 'Paano magiging CR ang opisina?' Ngunit bago pa man siya tuluyang makaalis ay muli niyang narinig ang boses ng babae. This time, malinaw na malinaw na ito. "Do you want to know what's inside the document...or you might wanna explore what's inside this coat first, Mr. Monteverde?" Napalagok si Celestine nang masaksihan kung paano inilapag ng babae ang hawak na folder sa ibabaw ng mesa bago dahan-dahang binuksan ang suot nitong coat, hindi tuloy nakaiwas ang mga mata niyang makita nang mabuti ang mga malulusog nitong dibd'ib. Dahan-dahan siyang umatras ngunit bago pa man siya tuluyang makalayo, bigla na lamang siyang nakarinig ng isang malakas na tunog sa loob. Muntik na siyang mapatalon sa kinatatayuan hanggang masilayan nito ang isang matangkad na lalaking nakasuot ng mamahaling black suit na perpekto ang pagkakasukat sa matipuno nitong katawan. Nakatayo na ito ngayon sa harapan ng floor-to-ceiling window habang nakatalikod sa babae. Hindi ito gumalaw, hindi rin ito agad na nagsalita hanggang ilang segundo ang lumipas, dahan-dahan itong humarap. Nakita niya nang malinaw ang mukha nito at isang bagay lamang ang tumatak sa isipan niya. 'Kaya naman pala may babaeng handang pumasok sa opisina nito nang ganoon ang suot.' Malalim siyang napalunok habang nananatili ang mga matang nakapako dito. 'Kaya pala parang walang pakialam ang babae kung mawalan ito ng dignidad.' Dahil kung si Celestine lamang ang tatanungin— makukumpirma na nitong totoo ang mga sabi-sabing napakaguwapo ni Sebastian Monteverde. Matangos ang ilong, makapal ang mga kilay, perpekto ang hugis ng matapang nitong mukha ngunit sa kabila no'n sadyang napakalamig tingnan ng mga mata nito. Seryosong tingnan ang ekspresyon nito, hindi iyon mukha ng isang lalaking natutuwa sa babaeng nasa harapan, hindi rin ito mukhang natutukso. Sa katunayan...para itong naiinis. "Are you done?" walang gana nitong tanong na para bang binibigyan ng pagkakataon ang babaeng ayusin ang sarili nito. Ngunit imbes na sumunod, mapanuksong ngumiti ang babae habang dahan-dahang ibinubuka ang mga hita sa harapan ng kanilang boss. "I want you to fvck me right here, right now, Sir." Buong akala nito bibigay na ang kaniyang boss pero hindi ito gumalaw, ni hindi man lang nito tiningnan nang matagal ang palay na nakahain sa kaniyang harapan. Dismayado namang bumaba sa kinauupuan ang babae nang mapansin ang kawalan nito ng gana at nang halos isang hakbang na lamang ang pagitan nila ng boss, gumalaw ang kamay nito papunta kung saan. "If you don't want it that way...let me pIeasure you by Iicking and svcking your côck first." Ngunit bago pa man nito magawa ang pakay, mahigpit na hinawakan ng boss ang palapulsuhan nito. Bahagyang natawa ang babae. "Don't be too hard on yourself, Mr. Monteverde. Impossibleng hindi mo nagustuhan ang offer ko." Nanatiling walang emosyon ang mukha ng kaniyang boss. "I thought you're here to discuss the acquisition proposal." Matamis na napangiti ang babae saka inilapit ang sarili, sinadya nitong idikit ang katawan sa kaniyang boss na para bang wala na itong pakialam kung may ibang taong makakakita sa kanila. "I can give you something better than work, something your fiancé couldn't offer after all this years." Hindi pa rin nagbago ang ekspresyon ng kaniyang boss ngunit napansin ni Celestine ang bahagyang pagdilim ng mukha nito. "Leave!" Bahagya namang namula ang mukha ng babae mula sa pinaghalong kahihiyan at inis. "You've got to be kidding me, Mr. Monteverde!" Naging matalim ang tingin nito. "Baka naman hindi totoong ikakasal ka na, you're just hiding your true color under that dark and manly suit!" Doon tuluyang nagbago ang mukha ni Sebastian. "You're fired!" Hindi makapaniwala itong tinitigan ng babae. "Oh, come on! You're firing me because I want to have se'x with you?" "No," malamig na sagot ng boss. "I'm firing you because you clearly don't understand professional boundaries. You came into my office during working hours..." Mariing bumaba ang mga mata nito sa suot na coat ng kaharap. "You're half-dressed and you attempted to seduce your boss instead of discussing company business." Dahan-dahang sumalubong ang malalamig na mga mata ni Sebastian sa babae. "Why should I keep a sIut like you in this company?" Hindi nakasagot ang babae hanggang ilang segundo lamang ang lumipas, kinuha ng boss ang telepono sa ibabaw ng mesa. "Security." Kitang-kita niya kung paano namutla ang mukha ng babae. "Send two men to my office now!" "S-Sir!" Hindi nito pinansin ang pagtawag ng babae parang nagbingi-bingihan lamang ito nang mag-umpisa na itong makiusap. Hanggang sa napaatras na lamang si Celestine nang nagmamadaling pumasok ang dalawang security personnel. Habang pilit na inilalabas ng security ang babae, gano'n na lamang ang kabang naramdaman ni Celestine nang biglang nagtama ang mga mata nila ni Mr. Monteverde. Literal na nanigas siya sa kinatatayuan, para siyang mauubusan ng hangin, hindi rin siya makagalaw at sa mga oras na ito— parang gusto na niyang umiyak. 'Anak ng adobong baboy na mukhang humba!' Hindi niya alam kung gaano katagal silang nagkatitigan hanggang sa napayuko na lamang siya nang dahan-dahan itong lumapit hanggang sa makarating ito sa kaniyang harapan. "G-Good morning po!" Halos dumugo ang pang-ibabang labi niya sa diin nang pagkakakagat matapos nitong ma-realize ang nasabi. 'Patay na talaga!' Hindi niya alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig niya dahil sa lahat ba naman ng puwede niyang sabihin— Good morning pa? Matapos niyang masaksihan ang babaeng naghubad sa harapan nito? Matapos niyang makitang sinibak nito sa trabaho ang babae at pinakaladkad palabas sa mga security? Matapos niyang makumpirmang nakakatakot nga talagang magalit ang bagong boss? Unti-unti niyang inangat ang mukha pero ang masama doon, nakatitig pa rin si Mr. Monteverde habang nakakunot ang noo at hindi niya malaman kung bakit parang may kakaibang emosyon sa mga mata nito. "Who are you?" Muling napalunok si Celestine hanggang sa dahan-dahan niyang itinaas ang hawak na folder. Bahagya siyang ngumiti. "Ako po ang bago niyong secretary, Sir." Hindi ito sumagot kaya naman mas lalong lumapad ang ngiti niya. "First day ko po ngayon..." Nanatili itong tahimik hanggang sa unti-unting naglaho ang mga ngiti sa labi niya. "At mukhang last day ko na rin po." Mas lalong naging matiim ang titig ni Sebastian sa kaniya hanggang sa napansin niyang bahagyang gumalaw ang sulok ng labi nito. Hindi niya alam kung guni-guni lamang iyon dahil agad ding bumalik ang malamig na ekspresyon sa mukha nito. "Inside." Napasilip siya sa loob ng opisina. "Po?" "Get inside now!" Agad siyang napatuwid matapos marinig ang madiin nitong boses. "Opo!" Mabilis siyang pumasok ngunit bago pa man ito tuluyang makalampas sa pinto ay napalingon siya matapos may biglang pumasok sa isip nito. 'Lord, kung ganito ang unang araw ko sa trabaho...' Dahan-dahan siyang bumaling sa lalaking naghihintay sa loob. 'Ano pa kayang mangyayari sa mga susunod na mga araw?'