IBA PALA ANG PAKIRAMDAM KAPAG HUMIHINGA PA ANG ISANG PATAY.
Mainit ang kamay pero kakatwang nakakapanlamig sa pandama. Nakakapagsalita pero, at one point of another, para ngang wala na sila. Hindi ko agad na-obserbasahan noong una pero mentras lumilipas ang mga minutong kasama ko siya loob ng abondonadong bahay... unti-unting lumilinaw sa akin ang ibig niyang sabihin.
‘Patay na nga pala si Cody...’
When he closed the door behind us, it made the empty first floor looked lonelier than how it was when we stepped in. Bukod sa liwanag na tumatagos sa mga basag na bintana ay wala nang ibang bagay na lugar na ‘yon kundi isang lumang sofa at maliit na center table. Tulad sa labas ay walang platada ang mga dingding. Nakalitaw ang mga bakal na ginamit sa pundasyon kasi hindi naman na natapos buui
