Chapter 30

1233 Words

“KAMUSTA KA NA, ANGEL?” Hindi ‘yon ang inaasahan kong marinig. At mas lalong hindi ko inaasahan ang timbreng nagtumining sa isip ko nang magsalita siya. Anak ng puta. My mind didn’t want to process what I heard. Tinatanggi ng isip ko na siya ang sumuntok sa akin. Hindi pwedeng siya ‘yon. Hindi pwedeng siya ang nakadagan sa akin ngayon habang takip ang aking bibig at dinidiinan ako sa katre. “Ang tagal kitang hinanap,” he hissed onto my dimming mind. Fear was consuming me so bad that time, nagbabago ang tunog ng boses niya sa pandinig ko... nagtutunog demonyo.” Umuwi na tayo.” ‘Umuwi? Saan!’ Awtomatiko ang naging sigaw ng isip ko nang walang babalang buhatin niya ang gulay kong katawan mula sa papag at lumakas siya papunta sa liwanag. That was when it occurred to me... dumaan siya s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD