Michiko's POV
Simula noong nakita ko ang design ng rest house na ipagagawa ko in the future, hindi pa ulit ako pumupunta sa puntod ni Vonn. May mahigit sa limang sulat na rin ang nakatambak sa kuwarto ko na hindi pa binabasa.
Matagal na iyong ibinigay sa akin ni Kuya Euan pero hindi ko iyon magawang basahin. Hindi ako nagpapakita kay Mommy at Ate Calli kahit na gusto nilang dumalaw ako sa bahay nila para makapag-bonding ulit kami.
Napansin ni Jiro na hindi pa bukas ang mga sulat sa akin ni Vonn kaya nabanggit niya iyon habang kumakain kaming magkakapatid ng dinner kasama si Charlotte kaya napatingin sila sa akin habang hinihintay ang sagot ko sa kanila.
“Hoy, Ate Michiko, narinig mo po ba ang tanong ko?” Pagkuha ni Jiro sa atensyon ko. Hindi ko nalang pinansin na nakuha niya akong tawa
