Reaching You Down

Kabanata 9

Kabanata 9

Iniwan ko si Joreen doon sa printing press kung saan nagpapa-I.D pa siya. Bukas pa ang schedule ko sa I.D at himalang nagkahiwalay kami ni Joreen ngayon.

Kasama parin niya si Francis at panay ang libre nito sa amin. Ito din ang dahilan kung bakit mas pinili kong lumayo na lang sa dalawa. I'm starting to hate the word, 'Libre.'

Sabi ko sa sarili ko, ayoko na. Dapat paninindigan ko iyon.

Umaakyat ako sa may LRC Building para puntahan ang Library. May isang oras pa akong natitira at gagamitin ko nalang ito sa pag-aadvance research.

Naglog-book ako bago pumasok since hindi pa ako naregister dito.

Dumiretso ako sa may pinakadulong parte ng library.

May nakikita akong mga nag-aaral na mga estudyante.

Inilapag ko ang dala kong bag sa may mesa at saka pumunta akong bookshelves.

Sobrang tahimik ng lugar. Kaya gustong-gusto ko ang lugar na ito sa isang paaralan. Malaya kang makapag-isip dahil tahimik ito at paniguradong walang manggugulo saiyo.

Bumalik akong may dalang makapal na libro. Dahan-dahan ko itong inilapag sa mesa kasi may lalaking natutulog dito.

Siguro kararating lang nito dito kasi wala ito kanina.

Nagdahan-dahan din akong umupo dahil parang nakaramdam ako nang takot kapag magising ko ito o ano.

Nakauniporme siya at pinatungan niya ito ng gray jacket.

Dahan-dahang umangat ang ulo niya at naramdaman ko ang paninikip ng aking puso.

Napalunok ako.

Bumungad sa akin ang mapupungay niyang mata. Medyo magulo ang buhok niya at matangos ang ilong.

"Sino ka?" aniya. Sobrang lamig ng boses niya. Napansin ko ang biglang pagtaas ng kilay niya.

Bakit niya tinatanong kung sino ako? Sino ba siya?

"You are mute and deaf?" dugtong niya. Tinaasan ko siya ng kilay. Seriously?

Iniwas ko nalang ang aking mata sa kanya. Wala akong panahon para sa mga taong hindi ko kilala.

Binuksan ko ang libro pero bigla itong sumara.

Napapitlag pa ako sa nangyari.May malaking kamay ang nakapatong bigla. Gusto kong magmura pero bawal iyan dito. Napamura nalang ako sa isipan.

Tiningnan ko ang nagmamay-ari ng kamay.

Parang gusto ko tuloy itapon sa mukha niya ang libro.

Hindi ko alam kung nakangiti siya o galit. I don't know.

"You are very rude, babe." kumalabog ang puso ko sa sinabi niya.

"I am talking to you. You should fvcking answer me politely."

"You really cant ta.."

"Who are you?" I said to stop him.

Inalis niya ang kanyang kamay sa ibabaw ng libro. Dahan-dahan ko ding inaalis ang kamay kong naipit doon.

"Vince!" may biglang nagsambit nun. Nilingon niya ang nagsalita pero ibinalik din niya kaagad ang tingin sa akin.

"You can fvcking talk. Why prolong? You want my attention?" biglang nagdilim ang paningin ko sa kanya.

"Hindi kita kilala. Why would I do that?" matapang kong sagot.

"Because you are just like other girls. Trying to get my attention. And you know what? You did." I don't know what is wrong with him. Yes, I admit medyo gwapo siya but I am not desperate. Never will I be desperate.

Hindi ako ganoon kababa.

At ang kapal naman ng mukha niya.

"Are you gay?" I said to him directly.

"What?" aniya. Biglang tumaas ang boses niya dahilan para mapatingin dito ang ibang estudyante.

"You talk too much." sabi ko at iniwas ang tingin sa kanya.

Iniligpit ko ang libro at tumayo.

Ayoko na! I need to be out from here.

Binabawi ko na ang sinasabi kong walang manggugulo sa Library.

"You are crazy." yun ang narinig ko bago ako tuluyang makaalis.

Naghanap ako ng ibang mauupuan. I hate him. I don't know him.

Bigla na namang may humawak sa braso ko. Para akong nasaktan na ewan.

Napalingon ako ng wala sa oras. Bumungad ulit sa akin ang mukha niya.

"You are one crazy woman. And I really want to make you mine."

Nalaglag ang panga ko sa sinabi niya.

"Ches?" napalingon ako sa may entrance.

Biglang dumating si Francis kasama ang kuya ni Roe at nakuha nilang dalawa ang atensyon namin. Naningkit ang mata sa kuya ni Roe nang tingnan niya ang kamay ng lalaki na nakahawak sa braso ko.

Ibinalik ko ang tingin sa lalaki at nakangisi na siya sa malademonyong paraan.

"Gay huh? Let us see, babe." aniya saka binitiwan ang kamay ko at padabog na umalis sa aking harapan.

"Hey!" sulpot ni Francis. Kinuha niya ang dala kong libro. "Okay ka lang? You know him?"

Dahan-dahan ko siyang tinanguan. "Im fine," Okay lang ako. Yung lalaking iyon, hindi.

"Don't know him." dagdag kong sabi.

"Come here." hinawakan ni Francis ang braso ko. Nagpatianod na lang ako sa kanya. Hindi ko alam pero bigla akong nanghina.

Umupo ako. Tumabi ang kuya ni Roe sa akin. Napatingin ako sa mukha niya. Wala itong expresyon pero parang nababasa niya ang mata ko. Para niya akong pinag-aaralan.

Naging doble ang kalabog ng puso ko. Hindi ko din alam. Mas sobra pa ito kanina.

"Stop staring." aniya. Pero nanatili ang paningin ko sa kanya.

Lagi siyang galit. Gusto ko siyang tanungin pero hindi kami magkaibigan and I feel like I don't have the right. I feel like he doesn't like me.

"I said stop." matigas niyang sabi. He wants me to stop pero hindi din siya umiiwas ng tingin. Now tell me...

"Chezalle. Stop staring at me." nanglaki ang mata ko. He knew my name.

Nagsimula namang kumalabog ang puso ko. Paano?

"O-okay." He knew my name. Iniwas ko agad ang tingin ko. Napatingin ako sa libro. Ang sabi ko iiwas ako hindi ba? Now what? Ganito ba kaliit ang Unibersidad? Worst, alam niya ang totoong pangalan ko.