Kabanata 61
Tila nahulugan ako ng isang malaking bato at hindi ko magawang maigalaw ang katawan ko. Kinapa ko ang tabi ko at wala na si Stephen. Naidilat ko agad ang mata ko.
The room was silent and kinda dim. Stephen is nowhere. Napalunok ako. Hindi ko magawang igalaw ang binti ko.
Napatingin nalang ako sa bubong niya. We did it. It happened. This is not a dream. Napangiti ako. Stephen had me. Oh, God he had me. Anong oras na ba? Madilim na. Buong araw akong nakatulog? He was amazing. Totoong masakit talaga pero sa bawat pagpapaalala niya sa akin kung gaano niya ako kamahal, naiibsan nito ang sakit, kaya ang nangyari ay hindi lang isang beses kundi dalawa.
Bumalik ang isip ko sa kanya. He was really huge. Damn it! My man is huge. Hindi ko alam kung paano nagkasya. Kaya siguro masakit.
