R A I N
“… It’s fine if you don’t want it. But I still bet you’ll want to have it.”
This was what Ethan said to me before serving the take out food he brought to me. At hindi nga siya nagkakamali dahil naaamoy ko na ito agad maski hinahanda palang niya ito sa bed table. Amoy pa lang ay alam ko nang magugustuhan ko ang dala niya.
Nalalasahan ko sa amoy nito ang masarap na breading. Hindi man ako mismo ang nagluto nito ay naiimagine ko ang pagtalsik at tunog ng mantika habang dahan-dahan itong nagiging kulay ginto. The food Ethan brought for me is no other than the classic fried chicken. I know, it’s a simple dish. But it’s a breath of fresh air matapos ang ilang araw na puro gulay na ulam. From breakfast until dinner. Lahat gulay.
“There…” Pinatong ni Ethan ang maliit na lamesa sa higaa
