Jean Avril Mendoza’s Point of View:
“Bye, Ma! Papasok na po ako, Love you!” Sambit ko rito at nanakbo na palabas ng bahay para makasakay na ro’n sa sasakyan nila Vanny.
“Ingat, anak!” Narinig kong tugon ni Mama bago ako makasakay sa kotse nila.
Inayos ko muna ang pagkakalagay ng tasty na mayroong palaman na nutella rito sa bibig ko at binuksan na ‘yong pintuan ng kotse para maka pasok na sa loob. Pagkapasok ko ay nadatnan ko ang naghihingalong mukha ni Vanny na pinag taka ko naman.
“Anong nangyari sa ‘yo?” Tanong ko sa kaniya at inilagay sa harapan ko ‘yong bag ko para yakap yakap ko ito.
“Nakakainis kasi si Ethan, sabi niya gisingin ko raw siya ng ala singko ng umaga kaya nag tiyaga akong mag timer ng gano’ng oras at magising kahit antok na antok pa ako huhu pero hindi naman siya nag
