Hindi mapigilan ni Esrael ang kanyang emosyon habang tinatangalan niya ng basang putik ang mukha ni Isabella. Hinubad pa niya ang coat niya upang maibalot sa katawan nito. Nagawang malagayan ng paunang lunas ang kanyang mga sugat upang tumigil ang pagdurugo. Habang ina-antay nila ang pagdating ng chopper na maghahatid sa kanila sa hospital ay nanatiling nakakalong ito sa kanyang katawan.
“Mahal ko gumising ka…andito na ako…tiisin mo lang ang sakit wag kang bibitaw…”
Hinalikan niya ito sa noo at unti-unti itong dumilat.
“E-esra-el…” sambit niya kasabay ng pag-agos ng kanyang luha.
“I thought I'd lost you again…kung nagkataon na hindi ako dumating…hindi ko na kakayanin pa ulit na mawala ka sa akin…”
Inangat ni Isabella ang kamay niya at hinaplos sa pisngi ni Esrael.
“H-hindi na yu
