The Four Bachelor : Christian, the Doctor. Martin, the Police. Rylle, the Artist. Diego, the Gamer.

... asan ako?? anong lugar ito?? sumasakit ang ulo ko. ano ba ang nangyari?? bakit nandito ako?? mga tanong sa isipan ko. nang may boses akong narinig. boses lalaki. "Tol, gising na sya!" halos pasigaw na tawag nya sa kung sino man ang tinukoy nya. Nilibot ko ang aking mga mata sa paligid. Nasa isa akong kwarto, kulay puti ang lahat ng nakikita ko pero hindi malinaw. "paki tawag si Doc! kailangan sya dito!" sabi pa ng isang boses. Sino ba sila?? na saan ba ako?? maya-maya pa may lalaking naka puti ang lumapit sakin. may hawak syang maliit na Flash light at tinutok ito sa mga mata ko. Kung hindi ako nag kakamali isa syang doktor. "ano?? kamusta sya??" tanong ng isa pang boses. Ilan ba sila?? bakit ang dami nila?? anong nangyayari?? "ok ang kanyang eyesight. do you hear me?" tanong ng lalaking nka puti sakin. Tumango lang ako biglang pag sagot. Hindi ko masyadong maibuka ang aking bibig. Pakiramdam ko parang nagka dikit na ito. "do you feel any pain in your head??" tanong ulit nya sakin. Tumango ulit ako bilang pag sagot. Ng maka ramdam ako ng sakit sa akin katawan. Pakiramdam ko para akong nasagasa an dahil hindi ko man lang magalawa ang aking mga kamay. Wala akong lakas para bumangon man lang. Pero pinilit ko parin ang bumangon. "Aagghh!" napa sigaw ako dahil sa sakit na ramdaman ko saking kanang balikat. At sa aking buong katawan. Ano ba ang nangyari sakin. Agad naman akong pinigilan ng isang lalaking naka suot ng eye glasses. "wag ka munang gumalaw. Hindi mo pa kaya , wag mong pilitin!" may pag alalang sabi nya sakin. At inalalayan nya ulit akong makahiga sa kama. Gusto kung silang tanongin kung sino sila? at kung bakit ako nandito? anong ang nangyari sakin? bakit meron akong mga benda? at mga sugat? Pero hindi ko man lang kayang ibuka ang aking bibig para mag salita. "Ang mabuti pa, pakainin na muna natin sya. Para meron na syang lakas, Isang linggo din syang nakahiga!" dinig kong sabi ng isang lalaki na nka suot ng leather jacket. Tama ba ang pag kakarinig ko?? Isang linggo nakong naka higa sa kamang ito. "Tama! mabuti nalng at naka pag handa ako ng pagkain!" Excited na sabi ng lalaking naka ngiting tumititig sakin. "Maybe later na! Dadalhin ko muna sya sa para ma check kung meron syang internal damage. Lalo na sa kanyang utak. Dahil, hindi porket naka pag response sya sakin ay ok na!" seryosong pag kakasabi ng lalaking naka puti. "And make sure na ang food na dala mo hindi solid food. Bawal pa sa kanya yon!" at bumaling ang tingin nya sakin. "Don't worry, iche-check lng ulit kita for assurance! at sa ikaka panatag narin ng aming loob" seryoso parin syang naka tingin sakin. "ok! you know everything!" sabi ng isang lalaking naka leather jacket. Nang may biglang kumatok. "Pasok!" sabi ng naka leather jacket. Nakita kong may dalawang nurse ang pumasok. "Doc, ready na po ang MIR" sabi ng isang nurse. "ok, dito lng kayo. Sandali lang 'to!" at lumabas kami sa kwarto. Nahihilo ako. Ang mga mata ko gustong pumikit, pero nilalabanan ko. Gusto kung malaman ang nangyari sakin. Pero, hindi ko kaya! At tuluyan na nga akong napapikit. Nang muli akong gumising ay tahimik ang paligid. Kulay puti parin ang nakikita ko sa paligid, nandito parin ako. Nauuhaw ako! "Gising kana pala!" muli kong nakita yong lalaking naka ngiti sakin. At kahit ngayon ay naka ngiti parin sya. "Sigurado akong nagugutom kana! tama?!" Patanong nyang sabi sakin. Tumango ako sa kanya, sigurado ako na iintindihan nya naman ako. Umalis muna sya sa tabi ng kama at nag lakad sa isang maliit na table. Napansin kung sya lang ang nandito, hindi nya kasama ang tatlo pang lalaking nakita kung kasama nya. At ng bumalik sya ay, meron na syang dala na maliit na lunch box. "Ang sabi ng doctor mo, mga soft food na muna ang kainin mo. Tapos maraming pang bawal na ingredients. Kaya, pag pasensyahan muna itong luto ko. Hindi sya perfect, pero mukha namang masarap" nahihiya nyang paliwanag sakin. Napansin kung naka ngiti parin sya. Palagi ba syang naka ngiti? Pinilit kung ngumiti para mawala ang pag alinlangan nya. Tinulungan nya akong maka bangon at itinaas ang head board para maka upo ako ng maayos. "ok, kain kana!" sabay subo sa kin ng pagkain gamit ang kutsara. Naka ramdam ako ng hiya dahil sa ginagawa nya. "Wag kanang mahiya. Tayo lang ang nandito, umalis yong mga bobo!" pabulong na sabi nya sakin. Lalo na ang panghuli nitong salita. Hindi ko alam kung sino ang mga tinutukoy nyang mga tao. Pero dahil sa hinang-hina na ang katawan ko at hindi ko rin masyadong magalaw ang aking mga kamay. Ay, wala na akong nagawa kundi ang mag pasubo nalang sa kanya. Kahit nalilito pa ako sa pangyayari at nahihiya dahil sa kalagayan ko ngayon. "Sige kain kapa para bumalik na nyang lakas mo. At para makaalis kana sa puting kwarto na'to! It's so pale, walang ka kulay-kulay! Hindi ako pwede dito." naiiling pa sya habang sinusubo an ako sa gitna ng kanyang pag kwe-kwento. Ako naman tanggap lang ng tanggap sa bawat isusubo nya sakin. Hindi ko rin alam kung masarap ba ang pag kain o hindi. Dahil wala akong panlasa. Nang biglang bumukas yong pinto ng wala man lang katok at niluwa nito ang tatlong lalaki na hiningal sa pagpasok. "Ano ba kayo?? Walang ba may manners sa inyo?? Hindi man lang kayo marunong kumatok!" pag sesermon ng lalaking katabi ko. Hindi sya nila pinansin, bagkos sakin lang nakatu on ang kanilang mga mata. Na para bang kinikilala nila ako. At unting-unting lumapit sakin ang lalaking naka suot ng eyeglasses. "Sumasakit paba yang ulo mo??" Seryoso nyang tanong. Dahil naka kain na ako ng maayos, kahit papa ano may lakas na akong mag salita. Pero umiling lng ako sa kanya. At binalingan nya ng tingin ang lalaking naka suot parin ng puting damit. Sa pagkakataon na ito ay sya naman ang lumapit sa akin. "Alam mo ba ang panglan mo??" simpleng tanong nya sakin. Pero hindi ko alam ang isasagot. Pinilit kung alalahin ang lahat. Pero blanko ang isip ko. Sino nga ba ako?? Bakit hindi ko alam ang pangalan ko?? Bakit walang rumerihestong alaala sa utak ko?? Napayuko ako. Dahil hindi ko alam ang isasagot ko. "Bakit anong problema??" tanong ng lalaking katabi ko. Nawala ang ngiti nya, nag aalala sya. "Hindi ko alam ang pangalan ko" naiiyak kung sabi sa kanya. Tahimik... ang tahimik ng buong paligid. Naka bibinging katahimikan. Hanggang sa bigla nalang sumakit ang aking ulo. Pakiramdam ko ay mabibiyak ito. Napa iyak ako dahil sa naramdaman kung sakit. Hanggang sa unti-unting lumalabo ang paligid ko. At tuluyan ng nag dilim, isang sigaw ang taning kong narinig mula sa kawalan. "Alliyah!!!"