KAGAT kagat ko ng mariin ang mga labi ko para pigilan ang pagkawala ng aking hikbi dahil sa sobrang sakit ng mga sugat na natamo ko. Nanghihina na ako sa dami ng dugong nawala sa'kin, manhid na ang buo kong katawan at wala na akong kakayahang igalaw ang bawat parte nito.
Nandito ako sa kabilang kwarto na pinagdalhan sa'kin ni Galero dahil hindi daw niya ako basta basta maiilabas ng napakadami ng bantay na nakapalibot sa buong bahay. Isa pala itong napakalaki at napakagarang bahay na pag-aari niya. Sinuguro niyang hindi ako mapupuntahan ni Lorette dito na siyang ilang ulit kong ipinagdasal.
Sana nga dahil kung muli niya akong pahihirapan ay talagang bibigay na ang katawan ko. Mamamatay ako ng tuluyan.
Nakasandal ako sa likod ng pintuan habang walang tigil sa pag-agos ang mga luha ko. Pa
