Not Her Type, Not His Style (SSPG)

6

Reina Pov

Nanginginig ang katawan ko nang pumasok ako sa loob ng sasakyan. Madilim na ang paligid, at tahimik ang buong lugar. Mas lumakas ang kabog ng dibdib ko nang maisip kong mag-isa lang ako kasama si Clyde.

Bakit ko nga ba tinanggap ang alok niyang ihatid ako?

Napahigpit ako ng hawak sa bag ko. Hindi ko maiwasang matakot. Ang mga ganitong klaseng lalaki—yung bastos, walang pakialam sa damdamin ng iba, at tila walang standard pagdating sa respeto—ay hindi ko gusto. At si Clyde? Eksaktong ganun ang ugali niya.

Mula sa gilid ng paningin ko, napansin kong saglit siyang sumulyap sa akin. Napansin niya ang panginginig ko.

“Ano, kinakabahan ka?” Malamig ang tono niya pero may bahid ng panunukso.

Hindi ako sumagot.

Bigla siyang ngumiti, yung tipong mapanukso. “Relax ka lang. Hindi kita titikman—sa ngayon.”

Napakurap ako at napatingin sa kanya. Anong ibig niyang sabihin doon?!

Mas lalo akong ninerbyos.

Nagsimula nang umandar ang sasakyan, at sa bawat segundong lumilipas, pakiramdam ko ay mas lalo akong napapaisip.

Bakit ko ba hinayaang makasama ang lalaking ‘to?

Tahimik ang biyahe namin. Tanging tunog ng makina at malamig na hangin mula sa aircon ang naririnig ko. Hindi ako makapag-relax. Kahit pa gusto kong ipikit ang mga mata ko at huwag pansinin ang presensiya ng lalaking kasama ko, hindi ko magawa.

“So, may boyfriend ka na ba?” biglang tanong ni Clyde, binasag ang katahimikan.

Napalingon ako sa kanya, bahagyang nag-aalangan bago sumagot. “Wala.”

Hindi ko alam kung bakit ko sinagot ang tanong niya. Siguro dahil boss ko siya? O dahil gusto kong matapos na agad ang usapan?

Ngunit napansin ko ang pag-angat ng sulok ng labi niya. “Hmm… Wala?” Tila nag-iisip siya, parang may kung anong iniisip na masama.

Napakagat ako sa labi ko. Ano na naman ang iniisip ng lalaking ‘to?

“Pwede naman akong maging boyfriend mo.”

Halos mabilaukan ako sa sariling laway ko. Ano daw?!

Napatingin ako sa kanya nang masama. “Ano ka bang klase ng tao?!”

Napatawa siya. Isang nakakainis, bastos na tawa. “Relax, joke lang.” Pero kitang-kita ko sa mukha niya na hindi siya nagbibiro. “Pero kung gusto mong seryosohin, hindi naman ako tatanggi.”

Mas lalo akong nainis. “Hindi kita type.”

“Oh?” Napataas ang kilay niya. “Bakit? Anong problema sa akin?”

“Ikaw mismo ang problema.” Sagot ko nang walang pag-aalinlangan. “Bastos ka, walang galang, at hindi ko gusto ang ugali mo.”

Napangisi siya. “Masarap kasi akong kasama, kaya nagugustuhan pa rin ako ng mga babae.”

Napailing na lang ako at bumaling sa bintana, sinubukang balewalain ang lahat ng sinabi niya. Pero kahit anong gawin ko, ramdam ko ang titig niya sa akin, na para bang may iniisip siyang hindi ko kayang basahin.

Pagkahinto ng sasakyan sa harap ng bahay ng tiyahin ko, mabilis na bumaba si Clyde. Hindi ko na siya pinansin at inabot ko na ang door handle para bumaba, pero bago ko pa magawa iyon, siya na mismo ang nagbukas ng pinto para sa akin.

Napatingin ako sa kanya, bahagyang naguguluhan. “Ano ‘to, biglang naging gentleman?”

Ngumisi lang siya, pero may kung anong kislap sa mga mata niya na hindi ko gusto. “Ikaw naman, Reina. Hindi naman ako palaging bastos.”

Napairap ako at bumaba ng sasakyan. “Well, kahit magpakagentleman ka pa, Clyde, hindi mo ako mabobola. Hindi mo ako type ng babae at, FYI, hindi rin kita type.”

Napansin ko ang bahagyang pagtaas ng isang kilay niya, pero imbes na mainis, tila mas naaliw pa siya. “Hindi pa naman ako nanliligaw, Reina. Sinasabi ko lang na pwede akong maging boyfriend mo.”

Napailing ako at mabilis na naglakad papunta sa gate. “Wala akong oras sa mga kalokohan mo, Clyde.”

Ngunit bago ko pa maabot ang gate, naramdaman ko ang paglapit niya sa likuran ko. Halos maramdaman ko ang init ng katawan niya. “Sigurado ka bang hindi mo ako gusto? Kasi parang kanina, sa opisina—”

Lumingon ako nang mabilis at tinutok ang daliri ko sa dibdib niya, pinutol ang sasabihin niya. “Tama na. Wala kang pruweba. At kahit anong sabihin mo, hindi kita magugustuhan.”

Imbes na mainis, napangisi lang siya. “We’ll see.”

Pinanlakihan ko siya ng mata bago mabilis na pumasok sa loob ng gate. Nakakainis talaga ang lalaking ‘yon! Pero habang papasok ako sa bahay, hindi ko maiwasang maramdaman ang kakaibang kaba sa dibdib ko. Bakit parang may kung anong nagsisimulang gumulo sa isip ko dahil kay Clyde?

Pagpasok ni Reina sa loob ng bahay, agad niyang narinig ang boses ng tiyahin niyang si Sonya na tila may sermon na namang inihanda para sa kanya.

"Aba, aba, anong oras na, Reina?!" sigaw ni Tiya Sonya habang nakatayo sa sala, nakapamaywang at matalim ang tingin sa kanya. "Ano? Napasarap ang landian kaya ginabi ka na naman?"

Napabuntong-hininga si Reina. Hindi na siya nagulat. Kahit anong gawin niya, lagi siyang may kasalanan sa tiyahin niya. "Nag-overtime ako sa trabaho, Tiya. Hindi ko kasalanan kung ginabi ako."

Pero imbes na pakinggan siya, mas lalo pang lumakas ang boses ni Tiya Sonya. "Overtime o may lalaking naghatid sa’yo?! Reina, gusto mong magkalat ng kahihiyan sa pamamahay ko, ha?"

Bago pa makasagot si Reina, biglang bumukas ang pinto at lumakad papasok si Clyde na para bang pag-aari niya ang bahay. Dire-diretso siyang naupo sa sofa at kinawayan si Reina na parang siya pa ang amo rito.

Napanganga si Tiya Sonya. "A-anong ginagawa mo rito?!" tanong niya kay Clyde, halatang nagulat sa biglaang presensya ng binata.

Dahil sa ingay ng usapan nila, biglang bumaba mula sa hagdan si Lisa, naka-pajama at halatang kagigising lang. Pagkakita niya kay Clyde, biglang nagliwanag ang mukha nito at nagmadaling lumapit.

"Clyde! Akala ko hindi ka na dadalaw!" Masayang umupo si Lisa sa tabi ni Clyde at agad na yumakap sa braso nito, parang pusa na nagpapapansin sa amo.

Tumaas ang kilay ni Reina habang pinapanood ang eksena. "Kaya pala hindi pumasok, kasi nagre-recover sa paglalandi," bulong niya sa sarili.

Ngumiti si Clyde, halatang natutuwa sa atensyon ni Lisa. "Syempre naman, hindi ko pwedeng hindi dalawin ang baby ko."

Parang masuka-suka si Reina sa narinig. Pero bago pa siya makalayo para makaiwas sa nakakainis na eksena, muling nagsalita si Tiya Sonya, ngayon ay nakapamewang na sa harapan niya.

"O, Reina, anong drama mo riyan? Nakita ko kung paano ka tinititigan ni Clyde kanina. Huwag mong sabihing pati siya, pinag-iinteresan mo?"

Nanlaki ang mga mata ni Reina sa akusasyon ng tiyahin niya. "Ano?! Tiya, kahit kailan hindi ko inisip 'yan!"

Pero hindi siya pinakinggan ng tiyahin niya at tumingin ito kay Clyde na tila humihingi ng kumpirmasyon. "Ikaw, Clyde, sabihin mo nga. Nilalandi ka ba nitong pamangkin ko?"

Napangisi si Clyde at tumingin kay Reina na parang natutuwa sa sitwasyon. "Hmm… ano kaya?" sagot niya, tila nanunukso.

Dumagundong ang dibdib ni Reina sa inis. "Hoy, Clyde! Huwag kang mag-imbento!"

Ngumiti lang si Clyde at nagkibit-balikat. "Eh paano kung gusto kitang landiin? May problema ba?"

Napasinghap si Lisa at agad siyang napatingin kay Reina ng masama. "Ano?! Bakit ikaw ang linalandi ni Clyde?"

Mas lalo pang lumala ang gulo, at ang tanging nagawa ni Reina ay mapahilamos sa mukha niya. "Diyos ko, gusto ko na lang lumamon ng lupa."

Napatingin ng masama si Reina kay Clyde, pero halatang iniinis siya nito. Sa kabila ng mga titig niyang punong-puno ng inis, tila lalo pang ginaganahan si Clyde sa pang-aasar sa kanya. Napansin niyang bahagyang nakataas ang isang sulok ng labi nito—isang pilyong ngiti na para bang natutuwa sa bawat iritasyon niya.

"Ano ba ang problema mo sa akin?" sa wakas ay hindi napigilan ni Reina ang sarili niyang tanungin ito.

Nagkibit-balikat lang si Clyde, walang intensyong sagutin siya ng seryoso. "Wala naman. Gusto lang kitang tuksuhin. Bakit, hindi ka ba sanay?"

Napakuyom ng kamao si Reina. "Hindi ako tulad ng ibang babae na natutuwa sa mga ganyang biro mo. Kung may gusto kang asarin, 'wag ako."

Napangisi si Clyde, pero imbes na tumigil ay mas lalo pa nitong sinadya ang paglapit sa kanya. "Talaga? Pero bakit parang mas lalo kang nagiging interesting sa tuwing inis ka?"

Napapikit si Reina, pinipigilan ang sarili na hindi sipain ang lalaki sa harapan niya. "Ano bang nakikita mo sa akin at hindi mo ako tinatantanan? Hindi naman ako malandi!"

Pinagmasdan siya ni Clyde mula ulo hanggang paa, na para bang may iniisip ito. "Exactly," aniya, sabay kindat. "Ikaw ang tipo ng babae na hindi madaling mahulog. At mas gusto ko ang may challenge."

Napalunok si Reina. Lalo lang niyang naramdaman ang matinding pagkailang sa presensya ng lalaki. Alam niyang mapanganib ang klase ng lalaking tulad ni Clyde—hindi lang dahil sa pagiging babaero nito, kundi dahil mukhang gusto siyang gawing bagong laruan.

"Sorry, Clyde," matigas niyang sagot. "Pero hindi ako interesado."

Pero imbes na mapikon, mas lalo pang lumalim ang ngiti ni Clyde, halatang hindi pa tapos sa pang-aasar sa kanya. "We'll see," bulong nito, na parang isang pangakong hindi siya titigilan.

Sa isip ni Reina, isa lang ang sigurado—kailangang umiwas siya kay Clyde bago pa niya makitang totoo ang sinasabi ng lalaki.

Pagkapasok ni Reina sa kanyang kwarto, agad niyang isinara ang pinto at napasandal dito. Ramdam niya ang bigat ng mga tingin nina Tita Sonya at Lisa bago siya umakyat—mga matang puno ng panghuhusga, na parang may mali siyang ginawa kahit wala naman.

Napabuntong-hininga siya at mabilis na nahiga sa kama, agad tinakpan ang mukha ng unan. "Nakakainis!" bulong niya sa sarili, mariing kinukuyom ang kamao. Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lang ang pagtrato sa kanya ng tiyahin niya. Parang wala siyang ibang ginawa kundi akusahan ng kalandian, gayong ni ayaw niya ngang mapalapit kay Clyde!

At ang lalaking iyon! "Bwisit na Clyde na 'yon!" Napadiin ang hawak niya sa unan. Para siyang nauubusan ng pasensya tuwing iniisip ang walanghiya nitong ngiti, ang nakakalokong tingin, at ang bastos nitong pananalita. Hindi niya akalaing sa dinami-dami ng boss na maaari niyang makilala sa Maynila, si Clyde pa—isang lalaking tila wala nang ibang ginawa kundi asarin siya.

Pero hindi siya dapat magpaapekto.

Mabilis niyang ibinaba ang unan at pilit pinakalma ang sarili. "Trabaho lang ang habol ko rito sa Maynila. Hindi ako pumunta rito para makipaglaro sa isang katulad niya."

Gusto niyang patunayan sa sarili na kaya niyang umiwas. Na hindi siya madadala sa mga biro at tukso ng isang lalaking tulad ni Clyde. Pero bakit ba kahit anong gawin niya, hindi niya maialis sa isipan ang huling sinabi nito?

"Ikaw ang tipo ng babae na hindi madaling mahulog… at mas gusto ko ang may challenge."

Napakagat-labi si Reina. Hindi. Hindi niya hahayaang siya ang maging susunod na laruan ng isang tulad ni Clyde.