CHAPTER 37
Napa buntong hininga nalang ako nang makalabas na si Angelo at nang aming ay naupo si Liam. Tila problemado pa ito. Hawak-hawak ang bungkos ng buhok niya at nakatungo. Ang mga mata ay nasa sahig.
Hindi ko alam kunga nong iniisip ng isang ‘to. Alam ko lang ay nagpipigil ito ng inis at galit dahil ang ayaw ko sa lahat ay makasaksi ng isang away o krimen.
“H-Hindi ka pa ba uuwi Liam? Baka gabihin ka na masyado.” I told him. Nga-angat naman ito ng tingin sa akin. His eyes says he’s worried. I gently gave him a warm smile. Alam kong ramdam niyang hindi ako okay pero hindi iyon sapat na dahilan para pigilan ko siyang agwin ang gusto niya.
Sa tuwing naiisip ko palang ang pagiging devoted niya sa ‘kin at sa magiging baby ko ay parang hindi ko kayang hindi sisihin ang sar
