CHAPTER 7
1052 Words
[Allyza POV]
"Sofia?" Rinig kong tawag nang baritonong boses mula sa likuran ko.
Napa tingin ako kay Ace at kitang-kita ko ang gulat sa muka niya. I suddenly see him smiling, ngayon ko lang ulit nakita siyang ngumiti ng ganun, kitang-kita na abot tenga ang ngiti na nakikita ko mula sa kaniya.
"Ace!" Tawag sa kaniya ni Sofia habang patakbong papalapit sa kinaroroonan niya. I was still in shock, what's happening?
Bakit sila mag ka kilala ng asawa ko? Anong ginagawa rito ng highschool friend ko?
Mas lalo akong nagulat nang lumapit si Ace at niyakap ng mahigpit si Sofia. I can't even move sa nakikita ko ngayon. Why are they hugging each other?
"God! Your finally here. I was searching for you, where have you been." Ace said. I could feel the happiness on his voice.
"I miss you."
Parang may pumitik sa puso ko nang marinig ang sinabi ni Sofia. What the f**k did she say? Nabibingi ba ako? Totoo ba ang narinig ko?
No. . . ayokong mag overthink, maybe they just cousins or relatives at matagal na silang hindi nag kikita. Ayokong mag isip ng kung ano-ano.
"I miss you too my love."
.
.
.
.
.
I froze and a tears came out from my eyes when I heard Ace response. I feel my heart wreck and I can't breathe. Did I heard that right? Did he really called her love?
Nakita kong napa tingin sa akin si Sofia while still hugging my husband. She's smirking at me. That witch!!
"Your wife is here." She said.
Tiningnan ako ni Ace na parang wala lang, nagulat ako nang hinawakan niya ang muka ni Sofia para halikan ito sa mga labi.
'No. . . this is not happening. This is just a dream right? Please tell me this is just a dream.'
Agad akong tumakbo palabas at kinuha ang susi sa bag, dali-dali kong pina andar ang kotse ko at pinaharurot paalis.
"No. . ." I sob and cried.
Huminto ako sa gilid ng high way nang tuluyan na akong naka layo. Napa suntok ako sa manubela at humagulgol ng iyak.
All this time si Sofia pala ang mahal niya? Siya ba ang babaeng tinatawag niya noong may sakit siya? Sa kaibigan ko pa? At bakit ganun nalang ang binibigay na tingin sa akin ni Sofia? Bakit parang kaaway ang tingin niya sa akin?
Kaya ba hindi niya ako magawang mahalin? Kaya ba ayaw niya sakin? Kaya ba parang wala lang ako kasi hinihintay niyang bumalik si Sofia?
Sobrang labo ng paningin ko dahil sa luha na lumalabas sa mga mata ko.
Two f*****g years! Sa dalawang taon na kasal ako sa kaniya may hinintay at hinahanap pala siya?
"God! Your finally here. I was searching for you, where have you been."
"God! Your finally here. I was searching for you, where have you been."
"I miss you too my love."
"I miss you too my love."
"I miss you too my love."
Pabalik-balik sa utak ko ang sinabi ni Ace, mas lalong nadudurog ang puso ko. It's hurts, it hurts so bad.
.
.
.
[Dos POV]
Hinilot-hilot ko ang sintido dahil parang sumasakit ang ulo ko. Buong maghapon yata akong naka babad sa laptop para 'e review ang mga past reports ng kompanya. Bakit kasi ako pa ang gumagawa ng mga i'yon? It's Ace responsibility pero nauna pa siyang umalis sa meeting kanina. Wala talaga siyang konsidirasyon!
Napadaan ako sa isang bay walk at napa taas ang kilay ko dahil familiar ang kotse na nadaanan ko.
"Is that Allyza's car?" tanong ko sa kawalan. Pinarada ako ang kotse ko at pinuntahan ang kotse ni Allyza. Alam kong siya lang ang may kotse na may steaker ng SpongeBob sa plate number. Binigay ko sa kaniya iyon one year ago and I'm so happy kasi hanggang ngayon nandito pa at naka dikit parin.
Saan kaya siya nag punta? Sa pag kaka tanda ko kotse ni Ace ang gamit nila kanina. Nakita ko ang kotse ni Ace sa parking lot ng dumating ako sa kompanya.
Hinanap ko kung nasaan siya at may nakita akong isang babae na naka upo malapit sa dalampasigan. Kalmado ang tubig kaya hindi masyadong maalon, papalubog narin ang araw. That hair and her dress. Napailing ako at galak na naglakad patungo sa kinaroroonan niya. Tahimik lang ito, gugulatin ko sana siya nang marinig ko ang pag-hikbi nito.
She's crying?
Kumunot ang noo ko ng marining ang pag hikbi niya. May nangyari kaya?
"Hey!" Pag kuha ko ng attention niya.
Lumingon ito sa akin at kita ko ang namamagang mga mata niya. May mga itim na tinta rin ang ilalim ng mga mata nito, nagmuka ata siyang panda?
"I-ikaw pala Dos,"
Pinahiran nito ang mga luha ngunit mas lalo lamang kumalat ang itim na tinta sa ilalim ng mga mata niya. Gusto kong matawa ngunit naawa ako sa estado niya ngayon. I don't want to see her like this. Nasasaktan ako kapag nakikita siyang ganito.
"Why are you here and what's wrong? May problema ba?" I asked at umupo sa tabi niya.
Muli nanaman siyang humikbi. Kinuha ko ang panyo sa bulsa at inilahad sa kaniya.
"Makikinig ako." Hinintay ko nalamang na magsalita siya.
"S-si Sofia. . . "
Umiba ang mood ko nang marinig ang pangalan na i'yon. That b***h!
"She's back a-and Ace hug and k-kiss her. . . " Umiyak nanaman ito.
Huminga ako ng malalim at hinagod ang likod nito upang tumahan. Sinasabi ko na nga ba at babalik ang babaeng 'yon. Ang kapal talaga ng muka niya! Matapos niyang gamitin ang kapatid ko noon, may lakas pa siya ng loob upang bumalik!
"Shhh. . . hush now."
"Ace is my husband, sobrang sakit makitang may kahalikan siyang iba. Sobrang sakit makitang may mahal siyang iba. I love him Dos."
I understand her. I know she's inlove with my brother since then, that's why nag paraya ako. Akala ko noon, kapag nag paraya ako magiging masaya ang taong mahal ko ngunit nagkamali ako. Bakit lahat nalang kinukuha sakin ni Ace!
Pinapangako kong kukunin ko ang dapat na sa akin mula sa kaniya mula ngayon. Kukunin ko si Allyza, kukunin ko ang taong mahal ko. Gagawin ko ang lahat upang tuluyan nang iwan ni Allyza ang kapatid ko. She don't deserve my brother!
- Writer
