Help Me To Remember

HMTR #2

He scanned me and he slowly draws a seductive smile at me. I just rolled my eyes at him.

"Huwag mo kong tignan ng ganyan" mataray ko saad rito.

Pero gumalaw ang mga panga nito. "I can't... I want to tear apart your dress, Love." he used his husky tone at hinatak nito ang bewang ko. Sinampal ko ang dibdib nito.

"Lintek! Umayos ka nga." galit kong saad rito. I heard his chuckles.

And he replied to me with kisses, and usually I respond. Sino ba naman ako para tanggihan iyon. I wrapped my arms to his neck. Kasi parang nanghihina mga tuhod ko.

Lakas talaga ng epekto niya sakin.

"Tumigil ka masisira lipstick ko" iritado kong saad. Pero hindi ito na natinag. He just kisses me again but he softly bit my lower lips.

I groan to the sensation. "Love, can't ignore your sweet lips. I won't stop ravishing always your lipstick. And your lips invited me to taste her. Kaya pinaunlakan ko lang. " depensa niya sakin.

Kahit kaylan talaga itong lalaki na ito.

"Hindi tayo makakaalis pag hindi ka tumigil." sumaway ko dito.

"Love, tara na lang sa kwarto natin" inirapan ko siya. Lumayo ako rito.

Napakahilig talaga kahit kaylan. Kahit yata anong suot ko. He always into boner, kaya minsan sarap niyang sipain palabas ng kwarto namin.

Wala siyang kasawaan. I pinched him. "Ang libog mo, Mr." Nilagpasan ko ito.

Tumawa lamang ito. "Misis ko, kahit wala kang gawin o kahit anong isuot mo nag-iinit nako." proud niyang saad sakin.

Hinarap ko ito. "Sisilaban kita ng lalo ka mag-init." iritado kong saad rito.

Lumapit ito at inakbayan ako. "Gusto ko yan, Mahal. Ano bang klase apoy?" mapang-asar nitong saad.

Kinurot ko siya ng madiin pero imbes na masaktan tumawa lang ito. "Calm down, Love. I just can't resist your sexiness. You are so damn really good at red." alam na alam niya paano ako kunin.

"Gusto mo lang ng reward" walang buhay na saad ko rito. Lumayo ito at pinaharap ako nito sa kanya.

"Let me claim first that reward before we go" excited na saad nito.

Nilagpasan ko lang ito. Pero hinatak nito ang bewang ko kaya bumangga ako sa matigas nitong dibdib.

"Love, hindi tayo makakapunta sa birthday ng kaibigan mo pag-hindi ka tumino." he pouted. Parang nagpapaawa pa ito sakin."Ewan ko sayo" matapos ang mahabang pangungulit niya. I'm still won.

Nasa loob na kami ng kotse niya. Bago kami umalis may kinuha siya sa upuan sa likudan.

"Ano yan?" Saad ko rito.

May paperbag itong hawak ngayon at may kinuha siyang kahon maliit sa loob. He opened it. He never failed to amazed me to his surprises.

"Come closer, Love" lumapit ako rito at isuot ang kwintas sakin na may pendant na tulips.

I am amazed at how beautiful it was. "I knew it, it really fit on you" malambing na saad nito.

I just give him a kiss. "Thank you, My Love. I love you" hinaplos ko ang pisngi nito.

"I love you more" he kissed me again passionately.

Kakaiba ng naging panaginip ko kagabi. Dahil tinawag ako ng lalaki na Misis ko.

Sino ba ang lalaki na iyon? Asawa ko ba siya? o panaginip lang siya?

Pero hindi siya simpleng panaginip lang. Parang totoong nangyari siya sakin. Lalo na iyong kwintas. Pakiramdam ko meron ako noon kwintas na iyon.

Sino ka ba talaga sa buhay ko? Bakit ba lagi mong ginugulo ang isip ko?

Pero kung asawa ko siya talaga o hindi man boyfriend ko siya? Bakit hindi niya ako hinahanap? Bakit niya hinayaan na maranasan ko ito?

Naguguluhan na tuloy ako sa tunay kong pagkatao. Dahil sa dami ng tanong ko niisa wala akong nakuhang sagot sa utak ko."Argh!"

Kahit anong pilit kong alalahanin ang lahat wala pa din akong maalala. Ang sabi ng doctor may posibilidad na makaalala ako pero hindi daw masasabi kung kaylan.

Sinubukan nila Nanay na manghingi ng tulog sa mga pulis para malaman kung may pamilya ba o asawa pero hindi na natuloy. Dahil natatakot si Nanay sa maaaring maging resulta. Hindi daw kami makakasiguradong ang pamilya ko ang matatagpuan namin baka daw ang nagtangkang pumatay sakin.

Kaya halos taon din akong hindi pinaalis ni Nanay ng bahay. Hindi na ako umalma dahil gusto lang naman nila akong protektahan.

Nagulat ako ng may tumapik ng balikat ko. "Lalim ng iniisip mo." saad ni Ate.

Nilingon ko naman ito. "Hindi naman." simpleng sagot ko rito.

She still look pale. Malamlam ang mga mata niya at maputla ang mga labi. Sinasabihan ko siyang magstay lang siya sa kwarto niya para mapagpahinga. Pero ayaw niya daw dahil mas hindi siya gagaling pagpuro lang siya higa.

"Girl, baka malunod ka niyan." biro naman ni Ate sakin.

"Hindi no, Ate." pinilit kong tumawa dito para hindi halatang kinakabahan ako.

"Naku, Girl. Huwag ako." mataray niyang saad.

"Ate, bakit pala may kailangan ka ba?" tanong ko rito.

May nilabas iyang credit card at susi sa bulsa niya. "Ito ang credit card ikaw na bahalang mag-grocery ng stocks natin." malumanay niyang saad. Tinanggap ko naman ang inaabot niya.

"Sige, Ate. Nakaluto na palang ako kain ka na muna para makainom ka ng gamot." tumango naman ito sakin.

Kaya kumain na kami ni Ate ng breakfast naming dalawa. At hinanda ko na din ang mga gamot niya. Hinayaan ko na munang manood si Ate ng TV sa sala. Naghugas muna ako ng pinagkainan namin.

Bago ako gumayak para mag-grocery naglista muna ako ng mga bibilhin ko pero napabaling ang atensyon ko ng may tumawag sa cellphone ko.

"Hello" bungad kong saad dito.

He giggles. "Hello. Where are you?" tanong niya rito sakin.

"I'm with your Mama Lean." napangiti naman ako ng marinig ko ang boses niya. Dahil sa kanya nagkakaroon ako ng pahinga.

"When you are going home po?" curious niyang tanong nito sakin.

"Ahmm, if your Mama Lean will be totally fine." he sighed.

"But I've missed you. I want to see you na po." malungkot na saad nito.

"I miss you too. I'll be home soon." mahirap na i-convince sa ganito.

"I'll be going to you then." napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya.

"No, you don't have to. Kamusta bakasyon mo?" binago ko ang usapan namin dahil magpupumilit siyang pumunta dito.

"It was fun and amazing, but I wished you were there. Alam mo po Dada Bryan bring me to the place where there's a lot of fish." masayang saad nito.

"Really. I'm happy to hear that you enjoyed the vacation."

"Yes po. I want to go back there with you soon." napangiti naman ako bigla.

"You will go back there with me very soon." masayang saad ko rito.

"There's a big man bump on me. He said sorry and he was with his beautiful daughter." kwento nito sakin.

"And you know now how to compliment girls." saad ko rito.

"Dada, told me it was okay to compliment girls.... because... someday, they will praise me"

Biglang nagbago ang expression ko dahil sa sinabi niya. Jusko! kung ano ano na naman ang tinuturo ni Kuya Bryan sa kanya.

"Hey, stop saying that." maawtoridad kong saad dito.

"Sorry po. Dapat hindi ko po sinabi iyon. Its our secret of Dada." napasapo ako sa noo dahil sa sinabi nito.

Tumagal ang kwentuhan naming dalawa dahil sa madaming kwento nitong sakin at pinangaralan ko siya na itigil ang pagsasabi ng mga ganoong mga bagay. At kinausap din ako ni Nanay at kinamusta kaming dalawa ni Ate. Madaming bilin ang sinabi samin ni Nanay.

At huwag daw ako labas ng labas sa village ni Ate dahil kung mapano daw ako. Hindi naman na ito ang una kong beses na makapunta sa bahay ni Ate. Sinasama kami nila Nanay pagdumadalaw sila dito o hindi man may mga espesyal occasion.

"Ate, aalis na ako. Tumawag ka pag may ipapabibili ka pa." paalam ko rito.

Nakabalot ng blanket ang buong katawan nito. Kaya pinahinaan ko ang Aircon niya. Hindi niya na ako binigyan ng tingin.

"Sige, mag-iingat ka." tumango ako rito.

Dahan dahan ko naman sinara ang bintuan ng kwarto niya. Habang palabas ako chini-check ko kung kompleto ang dala ko.

Tutol si Nanay na magdrive ako ng sasakyan dahil baka daw mapano ako. Pero minsan hindi ko maiwasan lalo na at pagwalang driver. Kahit labag sa loob niya wala siyang magawa.

I turn on the radio, para hindi boring habang nasa byahe ako. Gumamit ako waze app para ma-track kung saan ako pwedeng malapit na grocery store. Hindi ko pa rin masyadong kabisado ang Maynila. Hindi din nakakalabas pagnandito kami pag hindi kasama sila Nanay o Ate.

Matagal din akong nakarating sa Supermarket dahil traffic sa nadaanan ko. Halos makatulog na ko dahil sa bagal ng takbo ng sasakyan.

Finally! makakaalis na ko.

Para akong bata dahil bumilis na ang usad ng mga sasakyan. Ito ang pinaka-hassle sa Maynila ang traffic.

Nang makarating ako, una kong pinuntahan ang gulay at prutas dahil maganda ito kay ate. Maganda ang healthy food para mas bumilis ang pagbalik ng lakas niya.

Pumunta din ako sa frozen food pero kunti lang ang kinuha ko dahil mas prefer ko ang healthy food ngayon. Bumili din ako ng iilang drinks at snacks para may kakainin kami ni Ate pagnanonood ng movie.

Habang busy ako sa pamimili ng mga can goods may bumangga ng balikat ka.

"I'm sorry." his tone was so deep.

Hinarap ko naman ito. "Okay lang" pero unti unti nanlaki ang mga mata nito. Para siyang nakakita ng multo.

---------

HAPPY READING, BEAUTIFUL FOLKS❤️