CHAPTER 22

2655 Words

NAALIMPUNGATAN si Almira nang paulit-ulit na halikan siya sa mga labi ni Arthur. Kinakagat-kagat pa nito iyon kaya tuluyan na siyang nagising.  "Love ..... stop it. I'm still sleepy." Inilalayo niya ang mukha dito at tinutulak ito palayo gamit ang isang kamay.  "Wake up, love. We need to go. Kailangan ko pang dumaan sa office." wika ni Arthur.  "What? Akala ko ba we'll go shopping?" Niyaya kasi siya nito, which is very unusual. Pagkatapos ay papasyalan pa nila ang mga magulang niya.  "Yes, pero may kakausapin lang ako. Sandali lang naman. C'mon, tayo na diyan. Or you want me to carry you?" Nanunudyong tanong pa nito.  "Aish. Daya mo. Pinuyat moko kagabi tapos ngayon maaga mo akong gigisingin?" Nakasimangot na umupo siya.  Arthur chuckled. Inayos nito ang sabog sabog na buhok niya. "A

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD