HIRAM NA MGA SANDALI

SAM POV "Mag divorce na tayong dalawa! Sobrang toxic na ng relationship natin, Sam! Ilang beses ko nang hinintay na magkaroon tayong dalawa ng anak pero three years na tayong kasal, kahit isa ay wala pa rin tayong nabubuo. Mahal kita pero sana ay patawarin mo ako sa gagawin ko, I wanted to have kids on my own. 50 years old na ako, kailangan ko na ng tagapag mana ng kumpanya ko," ang bungad ni Robert sa pag gising ko. Ito ang third year anniversary naming dalawa, balak ko sana s'yang sopresahin ng isang date pero wala na akong magagawa pa kung gusto na n'ya akong hiwalayan matapos ang tatlong taon naming pag sasama. Magiging bukal ito sa aking kalooban, maluwag ko itong tatanggapin. Masakit lang isipin na noon, tatlong taon ang nakaka lipas ng iwan ko ang pangarap ko na maging isang model dahil sa pinili ko ang pag aasawa at pagkakaroon ng pamilya. I was supposedly the top model of our agency, but I abandoned this dream para lang sa isang lalaki na iiwan din ako. Nilapag niya ang divorce paper sa lamesa. "Pirmahan mo na ang documents para tapos ang usapan nating dalawa. Mag impake ka na rin ng mga gamit mo because I am done with you!" I've had enough of him as well, sa loob ng three years, nanatili akong tahimik sa lahat ng mga ginagawa niya sa akin. At ngayon, I decided to speak my mind as well. "First of all, I have never been a toxic to our relation. Whether you admit it or not, naging mabuti akong asawa sayo. Pinag luluto kita, pinag lalaba, at lahat ng mga pangangailangan mo, ako ang nag po provide. At ano ito ha? Matapos mo akong pakinabangan sa loob ng mahabang panahon, itatapon mo lang ako?" He gave me a demonic grinned. Tama ang sabi sa akin ng mama ko noon, makikilala ko lang ang totoong partner ko kapag nakasama ko na talaga ito sa loob ng isang bahay. "But I've never wanted any of those things you did to me!" Ngayon lang talaga lumabalas ang sama niya ng loob sa akin. Kagabi kasi ay pinag take niya ako ng pregnancy test ulit subalit this time again, hindi ako nag positive. Ang sabi nga sa amin ng doctor ay wala naman daw diperensya ang matris ko pero nakakapag taka lang din na hindi ako mabuntis. Meanwhile si Robert, sinasabi niya sa akin na wala rin daw problema sa kanya. "Pero sinabi mo sa akin na maging housewife na lang ako kasi ikaw ang mag tatrabaho para sa ating dalawa?" "Because I thought it was effective para mabuntis ka! Sinayang mo ang tatlong taon na pag sasama natin. So now, let us not waste our time na tumira sa iisang bubong," tinuro niya ang pintuan, "Sign the f*****g divorce paper and leave my house. Bumalik ka na sa palda ng mama mo at sabihin mo sa kanya na sinasauli na kita." "Yes, at salamat sa lahat ng mga naitulong mo sa akin! Salamat kasi nang dahil sayo ay pinutol ko ang pangarap kong maging isang sikat na model. Marami akong sinakripisyo para dito kaya hindi lang ikaw ang nahihirapan, Robert! Kaya kung gusto mo na mag hiwalay na tayong dalawa, fine! Walang problema sa akin. At least right now, maipagpapatuloy kona ang pangarap ko na maging isang model. At itaga mo ito sa bato, hindi ka magiging kawalan sa akin. Darating ang lalaki na tatanggap sa akin ng buong buo!" Natawa siya sa sinabi ko, at ang tawa na ito ay sobrang nakaka insulto para sa akin. "Are you f*****g sure about this, Huh? Look at yourself, baog kang babae at walang silbe ang matris mo! You can't even conceive a child on your womb and yet you dared to speak to me like that? You have the audacity to say you will find a man who is better than me? Well, good luck on that! So now, in stead of blabbering, why don't you just sign the divorce paper para maging legal na ang separation natin!" I looked into his eyes and I could see his cold heart, talagang napagod na siya na ipag patuloy pa ang relasyon namin. Bilang isang babae, gusto ko pa na ituloy ang relasyon namin. But our love for each other can no longer save this relationship even thought I still want for it. He has more than enough reason to file for divorce. At sadyang nagulat lang din ako na ngayong araw pa ito nangyari. I signed the divorce papers at bago ako umalis, nilagay ko na sa pulang maleta ko ang mga damit ko. Hindi ko na ito inayos pa, kung ano lang ang kasya dito ay ito lang ang dadalhin ko. Mabigat kong iniyapak ang paa ko papunta sa door knob. The moment I step foot outside, natitiyak ko na ito na rin ang simula ng bagong journey ko sa aking buhay. Muli, sa huling pagkakataon, lumingon ako kay Robert, mami miss ko talaga ang mukhang bumubungad sa akin sa umaga at huli kong nakikita sa gabi except tonight kasi tuluyan na akong mag papaalam sa kanya. Pag labas ko ay sinarado ko na ang pintuan, napa sandal ako dito at napa hinga ng sobrang malalim. Napa tingala ako at dito na tuluyang bumagsak ang luha sa aking mga mata. Hindi ko lang din lubos akalain na mag tatapos na ang five years na relasyon naming dalawa. Sa ngayon, sobrang blangko pa ang utak ko. How do I even begin with my single life? I stepped another one, para bang ang hirap itulak ng sarili ko ngayon paabante. Physically and emotionally drain ako. Sumasagi sa isipan ko ang sinabi sa akin ni Robert na isa akong walang kwentang babae dahil sa isa akong baog. Dahil sa hindi na ako magkakaroon ng anak. Paglabas ko ng building, tulalang tulala pa rin ako. Sa dami ng mga taxi na pumaparada sa aking harapan, utak ko na lang ang hinihintay ko na sumagot kung saan ako pupunta ngayon.