CHAPTER 9
THIRD PERSON POV
“Crystal… huminga ka nga.”
Kung may CCTV lang sa hallway ng mansion ni Ezekiel sa oras na ’yon, siguradong makikita roon ang isang babaeng nakasandal sa pader, hawak ang dibdib, at paulit-ulit na kinakausap ang sarili na parang bagong takas sa horror movie.
Si Crystal.
Bagong labas mula sa kwarto ni Ezekiel.
At sariwa pa sa alaala niya ang cold voice, ang walang suot na pang-itaas, at ang tinging parang kaya siyang i-audit hanggang kaluluwa.
“Professional ka,” bulong niya sa sarili. “Massage therapist ka. Hindi ka baliw. Hindi ka lalandi.”
Tumango pa siya sa sarili niya, parang may kausap na imaginary best friend.
“Okay. Kaya mo ’to.”
Pagkababa niya sa hagdan, agad siyang sinalubong ni Manang Ading, may hawak na tray ng tsaa.
“O, iha, tapos ka na kay M
