EVEION ANASTASIA’S POV
“Ana!” Napalingon ako sa aking likuran nang may marinig akong boses mula sa may di kalayuan.
Natigilan ako nang wala akong makitang tao ni kahit anino nito.
“Ana.” Andiyan na naman yung boses, pero sa tuwing lilingon ako sa ibang direksyon ay hindi ko ito nakikita.
“Eveion…” Natigilan ako marinig ko ang pamilyar na boses na iyon.
“Ma?” Wila ko atsaka ito mabilis na hinanap.
“Eve.”
“Ma?!”
Hindi ko alam kung saang direksyon ako tatakbo. Tinahak ko ang isang hindi pamilyar na daan at pilit na sinusundan ang pinanggalingan ng boses.
“Mama!” Sigaw ko matapos tuluyang huminto.
My heart is thumping so fast and the eagerness in me to see my mother again is hurting me.
“Ana…” Natigilan ulit ako nang marinig ko ang boses na iyon.
Hindi ko na alam kung ano ang gaga
