EVEION ANASTASIA’S POV
“Dad,” wika ko nang makita itong nakaupo sa paborito niyang silya dito sa loob ng kanyang silid.
This is the first time I stepped my foot inside this room after a couple of years.
Mula nong nawala si mama.
“Eve.” May kung ano sa boses niya nang tawagin niya ako. Kita sa mga mata nito ang gulat nang makita niya ako.
He cleared his throat and I examined him.
Kapansin-pansin kaagad ang pagbaba ng timbang nito matapos ang insidenteng nangyari. It looks like his health was suddenly snatched from him in an instant.
“How are you, dad?”
“I’m fine. Better than yesterday.” Tumango ako sa isinagot nito.
Lumapit ako sa kanya atsaka tinignan ang isang tasang walang laman. Nakita ko rin ang isang pamilyar na tea box na nasa tabi nito.
I was caught off guard when I saw m
