Nang makauwi kami sa bahay, hindi siya kumikibo. Tahimik lamang siya at maga ang mga mata. Buong byahe siyang umiiyak nang matapos kami sa exercises niya. Ibinaba ko ang kanyang wheelchair sa compartment. At habang buhat na siya ay siyang biglang buhos nang malakas na ulan.
"Gavin, huwag muna tayong pumasok." wika ni Pia nang ilagay ko siya sa wheelchair niya. Pareho na kaming nababasa ng dahil sa malakas na pag-ulan.
"What? It's raining, Pia—"
"Gavin, please, doon tayo sa gitna ng daan habang umuulan." masayang turan pa niya, para siyang batang humihiling sa isang bagay. I just looked at her in disbelief.
"Hindi pwede, magkakasakit ka!" suway ko agad sa gusto niya. Sakitin siya at ayoko non!
"Please," she almost begged. I sighed. Sa mga mata pa lamang niya ay nalulusaw na ako. Sa mga
