Chasing My cold Ex

“Ok, alam mo naman siguro kung ano ang pinag-usapan natin kagabi, hindi ba?” aniya. Kumunot ang noo ko. Lumipat ang tingin ko kay Pia. Yumuko ito bigla. Tahimik lang siya at hindi nagsasalita. Nagpatuloy ako sa pagtatanong. “What are you talking about?” takang tanong ko. “What I’m talking about is about your marriage," Bigla ay napagtanto ko kung ano ang ibig niyang sabihin. What the . . . “You mean--" “Yes, Gavin," she immediately replied. "Pia, is your soon to be wife. So, I want you to meet properly your fiancee," she added. Halos patayin ko na sa tingin si Pia nang sabihin 'yon sa akin ni Mom. Seriously? Ipapakasal nila ako sa babaeng iniwan lang ako noon? Is this a joke? “What you want is bullshit!” napatayo na 'ko at kumuyom ang mga kamao. Damnit! Talagang pinagkakaisahan nila ‘ko! Damn! At eto namang nanay ko talagang botong-boto pa siya sa babaeng ‘to kahit na sinaktan ako nito noon?! I don’t understand them anymore! “Alam mo ba ang tungkol dito?!” nangangalaating tanong ko kay Pia. Hinarap ko siya. Napaangat siya ng tingin sa akin. Takot ang nakikita ko sa kanya nang matalim ko siyang tinignan. “G-Gavin--" I cut her off. “Answer my damn question!” sigaw ko. Napaigtad siya nang lapitan ko siya at hinawakan nang mahigpit sa braso niya. Nakita kong napangiwi ito dahil sa ginawa ko. Bigla naman ay malakas akong tinulak ni Mom kaya nabitawan ko rin siya agad. “What’s your problem, huh? Don’t ever do that again to Pia! And yes, para sa ikatatahimik mo, she knows about this!” galit na sigaw ni Mom. Pero hindi ko siya pinansin. Na kay Pia pa rin ang atensyon ko. Damn! Kailan ba siya mawawala sa mundo ko? Sa landas ko? Sa buhay ko? Sa ginagawa niya . . . lalo lang akong umas--- no, Gavin! Stop what you thinking! Be cold at huwag na huwag kang magpapadala sa babaeng 'yon! Remember what she did to you? She's not worth it! “At talagang pumayag ka?!” tanong kong muli. Ramdam ko ang takot niya sa akin dahil nakita ko ang panginginig ng mga kamay niya. f**k! Seeing her like this makes me suffer, ano ba 'tong nararamdaman ko?! Tangina! Talagang pinahihirapan nila ang buhay ko. Gusto kong lumugar sa tahimik pero patuloy nila ‘kong ginugulo. Gusto ko na siyang layuan pero patuloy pa rin siya sa paglapit sa ‘kin. Ano ba'ng gagawin ko? Gabundok ang pagpipigil ko na hagkan siya, na lapitan siya sa tuwing makikita ko siya dahil baka kapag hindi ako nakapagpigil ay tuluyan nang lumambot ang puso ko sa kanya. But, no! Ayokong nang masaktan. Ayoko nang maiwan. Natatakot ako. Ayoko nang sumugal ulit dahil baka kapag nagpaka-gago na naman ako sa kanya ay matalo lang akong muli. No, I can't. I can't bear in the pain again. Kaya hanggat kaya kong pigilan, pipigilan ko. Hanggat kaya ko na maging malamig sa kanya para tuluyan na niya 'kong tigilan ay gagawin ko. “G-Gavin, I’m sorry. I have reason kung bakit ako pumayag,” Nakita ko ang nagbabadyang mga luha sa kanyang mga mata. Parang bigla ay may humaplos sa puso ko kaya mabilis akong umiwas ng tingin. f**k! Why she’s always crying? Damnit! “Huwag kang umiyak diyan! You want this, right? So, why you crying like a baby?" galit na sabi ko. Lalo lamang siyang humagulhol sa iyak. “Ang galing, ano? Pumayag ka? Psh! Nagdesisyon ka without asking me if I want too. Damnit, Pia! Lagi ka na lang bang magiging makasarili? Hindi mo man lang inisip kung anong mararamdaman ko tungkol sa bagay na ‘yon! Sabagay, you never care about me, you never care about my feelings! Ano nga ba naman ang aasahan ko, ‘di ba?” lintanya ko. Nagtataas baba ang dibdib ko dahil sa galit na nararamdaman. Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko at baka masaktan ko siya. f**k! “Gavin, I’m sorry," Mariin akong napapikit sa sinabi niya. Sorry? 'Yan na lang ba ang lagi kong maririnig sa kanya? Sorry? Psh! “Sorry na naman? Tanginang sorry'ng ‘yan! Ilang beses mo na bang sinabi ‘yan? Sawang-sawa na ‘ko, Pia! ‘Yan na lang ba ang alam mong sabihin?!" sigaw kong muli. “So, that’s why you’re here, huh? Porke alam mong mabait sa ’yo ang Mom ko, na payag siya sa pagpapakasal na ‘to, may lakas ka na ng loob na pumunta rito? Feeling welcome? Tsk! Ang lakas rin ng loob mong pumunta dito at magpakita sa akin after what you did!” I gave her a death glare at mukhang nasaktan siya sa iginawad kong 'yon sa kanya. Ganyan nga! Dapat maramdaman mo rin ang sakit! “Tama na, Gavin! Sumosobra ka na! Hindi mo alam ang mga sinasabi mo kaya tumahimik ka na!” pagtatanggol ng Mom ko sa kanya. Ngumisi ako. “So, what do you expect me to do? Na maging tahimik lang sa sinabi mo? Na magsaya ako sa ibinalita mo? Alam niyo kung anong nararamdaman ko ngayon? Galit, galit diyan sa babaeng ‘yan!” turo ko sa katabi niya. “Enough, Gavin! You will marry Pia, whether you like it or not! Tapos na ang usapan na ‘to,” I don’t believe this! Matalim ko silang tinignan pareho bago ako umalis doon. Pagkalabas ko ay mabilis akong sumakay sa kotse ko at pinasibat ‘yon. Habang nasa byahe ay panay ang mura ko. Damn! She pushed me in my limitation! Talagang sinasagad niya ang pasensya ko. Ito pala ang gusto niya, ah. Ok, then I will give what she wants. Lalo lamang nagdadagdagan ang galit ko sa kanya dahil sa mga pinaggagawa niya. Wala na siyang ginawang tama. Humanda siya sa ‘kin! Now, if that what she wants, I will give that f*****g marriage they talked about. But, I will make sure that she will taste the hell after! And the hell is me . . . . Copyright © [Tori Taylor] 2021 This is work of "FICTION", Names, Characters, Businesses, Places, Events, and Incidents are either a Product of author's imagination or used in fictitious manner. Any resemblance to actual persons living or dead, or actual events is pure coincidental.