Chapter 33
2550 Words
FIMESCAR***
Inis na inis na inis ako, sobra! Sooooooooo much embarrassing I felt that time until right now. Inakay niya ako gang paakyat sa room namin tapos inabutan niya pa ako ng pads kasi wala akong extra badtrip talaga! He save me from embarrassing moment but the way he looked me, he like teasing me and I hate that ts.
Inis na ginulo ko ang buhok ko habang nakahiga sa bed ko dito sa secret room, ayoko lumabas kase nababadtrip ako ng sobra kay hellios talaga to the point gusto ko nalang siya saksakin, ibaon ng buhay o kaya dukutin ang mata ng animal na yon.
"Dapat talaga hindi mo na ako umuwi dito sa bahay na ito lalo lang ako na bwi-bwisit sa bahay na ito" wala sa sariling usal ko habang pinang gigilan ang unan ko.
Gusto ko mag wala promise,
-KRINGGGGGG! KRIINNNGG!
Napahinto ako ng may mag ring pero hindi ko alam kung saan galing yon.
-KRINGGGGGG! KRIINNNGGGG!
badtrip akong bumangon at hinanap kung saan nang gagaling ang tunog na iyon pero wala dito sa loob ng secret room galing kaya no choice kundi lumabas sa lungga ko. And I found the noisy thing.
Agad ko nilapitan ito,walang tingin-tingin dinampot ko ito at pinatay ang tawag kung sinong ponchopilatong tumatawag man yon.
Hindi ko pa na ibaba ng...
-KRINGGGGGGGGG....KRINGGGG......
Halos mapatalon ako sa gulat ng mag ring ito ulit.
Pero ang tanga ko sa part na hindi ko na mukaan na akin pala itong cellphone.
Tinaob ko yong phone at hinayaan ko lang mag ring ng mag ring ang phone ewan ko lang pero kahit hindi ko tignan kung sino ang caller my idea na ako kung sino ang possible na tumatawag sakin ng paulit-ulit.
Binagsak ko ang aking sarili sa kama namin ni hellios, Oo namin. Dalawa naman kami dito natutulog pag walang topak ang gunggong na iyon.
I closed my eye's I want to sleep pero sadya atang nakatakdang masira ang araw ko.
-TOK! TOK!
what a lucky day!
Tumayo na ako at pabalang binuksan ang pinto buti nalang servant lang ang bumungad sakin na nakatungo lang kase mukang natakot ata sa pag bukas ko.
"Ma..dam, pinapa..tawag po ka..yo ni Sir. May bisi..ta daw po ka..yo" hirap at utal na sa sabi niya.
Napairap nalang ako, my mood is not good yet.
"Okey" tipid na sagot ko.
Yumukod siya saka umalis sa harapan kaya ano pa nga ba ang gagawin ko kundi ang sumunod sa servant at bumaba. Buti nalang nag palit ako ng damit ngayon naka dress ako na itim para hindi halata incase diba.
Tanging nasa likuran lang ako ng servant hindi kami sa sala dumiretsyo, kundi sa garden.
Sa garden kase nila may kubo doon, pero a modern one.
Hindi ko maanigan kung si Hellios ang nakaupo sa loob ng kubo kase nakatikod ito tanging gang balikat lang ang aking nakikita.
Why I had bad feeling to this person. Yumukod ang servant sa gilid ko at nag paalam na ito na gang labas lang daw siya tinanguan ko naman ito.
I cleared my caught to catch him attention but I immediately feel so much disappointment when he slowly turned his head to my direction.
I look him with disdainful look.
"What are you doing here?" naka-angat na kilay na tanung ko sa kanya at talagang pinapakita ko ang pag disgusto ko sa kanya.
The night, flashing my mind again. The painful night in my life.
Nginisihan niya ako, pero andoon sa mata niya ang galit, sobrang galit niya sakin.
" I've heard na hospital ka daw. I wondering bakit hindi kapa natuluyan?" casual, sobrang casual lang na sabi niya para bang isa akong kaaway lang nakausap niya.
And his word is like a sharp knife and stabbing directly in my heart rapidly.
But I managed to composed myself tried to ignored what he said, I don't want to showed how hurt I am, how it effects on me his words.
I laughed without any humor.
"buhay ka pa daw kase..... DAD" I blankly said to his eye's at talagang diniin ko ang huli. To remind him that I'm still his daughter, kita ko ang pag kabigla sa mata niya pero agad din siya nakabawi at saka siya nag pakawala ng..
"HA HA HA HA!" tawang hindi masarap sa pandinig kundi nakakakilabot, nakakatayo ng balahibo kase ramdam mo ang galit sa paraan ng tawa niya.
"Is this how you talk your dad now... my DAUGHTER?" kalmado pero galit. Ginaya niya din ang tono ko kung paano ko diniin ang sinabe ko kanina.
"hmmm" tugon ko.
Sakto naman dumating ang ilan servant na may dalang meryenda. Nang makaalis na ang mga ito saka bumaling sakin si dad, this time hindi na maitago ang galit at inis niya sakin dahil nanlilisik na mata na niya ako tinignan.
"Who told you to remove your contact lens!" Galit na sighal niya sakin.
Nagulat ako, dahil totoo nga hindi pala ako nag sout ng contact lens ngayon lantad na lantad ang silver kong mata na may halong gold.
Halos mapadaing ako sa sakit ng biglang hablutin ni dad ang braso ko, He held me tightly para bang gusto na niya durugin ang boto ko pero hindi ko pinahalata kay dad bagkus nilabanan ko ang tingin niya.
"Talaga bang sinusuway mo na ako scar!" mas lalo dumiin ang hawak niya.
"Hindi naman ikaw ang dahilan bakit ako nag sosout ng contact lens at ang taong dahilan ko ay wala na kaya anong sinasabi mong sinusuway kita?"
"PERO WALA AKONG SINABENG ILANTAD MO YAN!" sighal niya sa mismong muka ko!
Pinilit ko kumawala sa pag kakahawak ni dad sakin pero hinigpitan niya lang ito lalo.
"Bitiwan mo ako dad, hanggang may kunting respeto pa akong natitira para sayo" pigil sighal ko sa kanya dahil hangga't maari ayoko mawalan ng respeto sa kanya dahil baliktarin ko man ang mundo hindi ko pa din ma itatanggi na tatay ko pa din siya.
"Respeto? Pag respeto ba ang ginawa mo sa pag angkin lahat ng kayamanan ko scar huh? Ayon ba ang respeto sayo? Bakit hindi mo na ba maantay na mawala ako at inangkin mo na agad? O hindi kapa na kukuntento sa kayamanan ng asawa mo!" sarkatiskong saad niya sakin saka pabalang niya ako binitawan sakto bagsak ko sa may kahoy na upuan.
" Kayamanan ng asawa ko? "natatawang sabi ko kay dad habang hinihimas ang braso ko.
" Ni piso nga mag mula sa mga larckstone wala ako nilabas"Seryosong sabi ko.
Mas sumeryoso ako.
"Yaman mo? Baka yaman ni Mommy na inaangkin mo? God knows na sakin lahat ang nakapangalan ang naiwan ni Mom pero dahil nga sa uto-uto ako pako sinamantala mo iyon dad kinuha mo lahat ng iniwan ni Mom sakin at hinayaan mong gastusin lang yon ng mga bastarda mo! "Hindi ko na napigilan ang aking sarili nag taas na ako ng boses.
Hindi nag salita si dad pero kito ko ang pag disgusto sa kanyang mata ang mga naririnig niya.
"Alam mo anong masakit dad, wala pang isang linggo namatay si Mom inuwi mo na agad ang babae mo take note may sabit pang pokp..."
*PAK!
Tumabingi ang ulo ko sa lakas ng sampal ni dad sakin, hinimas ko ang pisngi ko.
Natatawang nag angat ng tingin kay dad.
" Sige dad, sampalin mo pa ako"inabot ko yong kamay niya at sinasampal ko sa sarili ko.
"Okey lang, kahit ilan beses mo ako saktan dad, kahit ilan beses mo ako sampalin okey lang dad."hinanakit na sabi ko I closed my eyes when I opened it, ang pag patak ng butil ng aking luha.
" Cause I already used it anyway. "saka ako ngumiti ng mapait sa kanya. I saw dad how his emotion shifted from unemotional is to unknown emotion to the point I can't named it.
" I alre..dy used it dad, Since yo..u told to every..one that I was a illegi...timate daugh..ter dad. You didn't just embar...rassed me but You dis...owned me" Napapalunok ako habang sinasabi kay dad. Andoon pa din ang hindi ko mapangalanan na emotion na pinapakita niya sakin.
"Fimesc..."
"But I choose to understand you dad you know why? Because i love you kahit hindi mo pinaparamdam sakin yon dad. Even you cherish Veronica than me. I understand you" putol ko kay dad sa kung ano man sasabihin niya humakbang siya papalapit sakin pero umatras ako. Bagsak ang balikat ni dad nakatingin sakin, Alam ko na kunh anong emotion ang nababasa ko sa kanya ngayon.
Sakit,lungkot,panlulumo at pangungulila pero para saan?
"Pero alam mo dad sa loob ng 24 years that I exis.. tence I only once asked you, I asked you the day when I needed you the most. When I nee.. ded your warm hug, when I needed yo.. ur care, when I nee...ded your love... Your com...fort that you ne..ver did."I crying said. Muli akong lumunok saka ako natawa ng mapait.
" But You know what you sa... "
" princess" malambing na pigil niya sa sabihin ko, nanlambot na ang tuhod ko.
I miss how he used to called me when I was kid and mom still alive that time.
"What's going on here?" A Icy baritone voice interrupted so I immediately wiped my tears and blew a heavy sighed sakto naman tuluyan na sya nakapasok lumapit siya sakin at pinagmamasdan ang buong kabuan ng muka ko.. Para niyang pinag aaralan.
"Did you cry" It was not a question but a statement I was stunned for a moment cause how he said with full of concern and worried. It also written on his face kahit pa salubong ang kilay niy animo'y mag sasapakan na.
Napalunok ako hindi ko alam ang sasabihin ko taimtim niya ako tinitigan pero umiwas ako ng tingin pero sana hindi ko ginawa dahil kaming dalawa ni dad ang nakatingin. Tinignan niya ako na may pangungusap sa kanyang mata.
"Hijo kung maari sana iwan mo muna kami mag ama" marahan na pakiusap ni dad pero ang mata ni Hellios sakin lang nakatingin. Tila ba inaalam niya kung payag ako iwan niya kami ni dad kaya nag iwas ako ng tingin muli binaling kay dad at saka nag pakawala ng malalim na buntong hininga.
"Dad, May important event kami kailangan puntahan kaya saka nalang tayo mag usap and regarding sa complain mo just talk my attorney."Malumanay na sabi ko kay dad.
"Sige mauna na ako" wala sa sariling paalam nya samin. Tipid ko lang siya nginitian ganun din si hellios at sabay namin pinag masdan si Dad makalayo.
"Why did you lied?" he suddenly asked.
"Just don't mind it. I want to rest" matabang na paalam ko sa kanya at pumanhik sa loob ng mansion.
HELLIOS**
Hinayaan ko lang siya layasan ako kase alam ko mas gusto niya ang mapag isa. Nakaramdam ako ng awa sa kanya after I heard everything from the beginning...
*****
"Sir nandito po si Mr. Clarfson nasa garden po" servant announced.
"Okey" tugon ko.
Binaba ko yong ballpen ko at iniwan ang office ko pinuntahan ang ama ni Scar. Seryoso siyang naka upo habang tinatapik niya ang lumang upuan ng kubo dito sa may garden pero nawala ang seryoso niyang muka ng makita niya ako. Tumayo siya,
"Hijo" bungad niya na nakangiti.
Tinanguan ko lang siya at sinenyas na umupo. Umupo din ako sa katapat niya.
"What brings you here Mr. Clarfson?" agaran tanung ko.
"How is she?" patukoy niya kay scar.
"She's fine now. Need lang ng mag pahinga" mabilis na sagot ko at pilit tinatago ang pag ka walang gana ko.
"Is she here?"
"Yes"
"Can I talk to her?"
"Yes, wait I'll called her" saka ako tumayo. Nag utos ako sa servant na tawagin si scar. Pabalik na sana ako ng tumawag si Geror sakin ng matapos ang usapan namin dapat babalik ako sa kubo kaso...
"I've heard na hospital ka daw. I wondering bakit hindi kapa natuluyan?"his father said to her with casual tone. I was damn shocked how he act in front of her. Mukang hindi nila ako na pansin na nasa gilid lang ako kaya I've heard everything.
*****
" Hijo tawagin mo na ang asawa mo ng makakain na"utos ni mommy sakin may pag alinlangan ako kung pupuntahan ko ba siya but when I refused mom I'm sure magagalit ito. Kaya wala sa sariling tumango ako saka umakyat.
I didn't knocked I just entered pero malinis na kwarto lang ang bumungad sakin sinubukan ko buksan ang secret room pero ganun din malinis at ayos na kwarto lang ang bumungad sakin? Where the heck is she now?
I immediately went downstairs.
"Manang nakita niyo ba si scar?" mabilis na tanung ko.
"Nako hijo hindi eh" sagot ni manang kaya mabilis ko siya iniwan at pumunta sa garahe pero andoon ang kotse niya. Lumapit ako sa guard.
"Nakita mo ba lumabas si Scar?" agaran na tanung ko.
"Sir Hindi po. Wala pong lumalabas dito mula ng umalis si Mr. Clarfso.." hindi ko na tinapos ang sinabi niya.
Oo o hindi lang naman ang sagot sa tanung ko dami pa sinabe.
Kung hindi siya lumabas by means of that nandito lang siya. So, I decided to looked after her. I went back to the garden but no one even the pool area. I was about to runned inside when I noticed a light at the upper of the mansion so I went upstairs. The balcony, and I saw her sitting at the grill of the balcony while streaming the guitar what her holding by now. She continued streaming while her eye's looking at the sky.
The unfamiliar sounds came from the guitar.
Scars that's all I have...
Pain that's all I feel
She start to sing a song filled of her emotion. She has an angelic voicd but sadly her singin definitely a sad song which relate to her emotions.
People stop and stare...
But they have no idea
And through these tears
And through this pain
I will stand, once again
She slowly closed her eye's and continue singing and playing guitar. I can't help it but to stare her. I really feel the pain that she has been feeling right now.
Cause I may be homeless, but not hopeless
Fatherless but fearless
I've got myself, I've got my freedom
But I'm searching for my home......
My home.. And her tears start coming out.. I feel shrank inside seeing her crying and continue singing even her voice started to cracked...
Cause I am hurting but not helpless
Full of strength and scars
I'm out here in the darkness
Looking for a light to call home
Looking for a light to call home........
Bawat word ng lyrics ng kanta bakit parang tamang tama sa kanya... Bakit sa paraan ng pag kanta niya para niya ito kwenekwento...
Fear that's all I own
Smiles don't come so easy
I'm out here all alone
You've got it good, believe me
Through these tears
And through this pain...
Tumingala sya muli....
I will stand, once again
Cause I may be homeless but not hopeless
Fatherless but fearless
I've got myself, I've got my freedom
But I'm searching for my ho...
She stopped, when she noticed my existence...
"Your Home"
TO BE CONTINUE.....
A/N: Don't forget to vote and Comment and also don't forget to follow me. Thank you❤️
- Writer
