Chapter 33
Isang linggo ang nakalipas at sobrang ligaya ang naramaman ko. Kahit na puyat ako sa pagbabantay sa aking anak ay wala akong ibang maramdaman kung hindi pasasalamat at ligaya. Ganoon pala ang pakiramdam, kahit na pagod ako sa kababantay at walang tulog ay sulit naman sa tuwing pagmamasdan ko ang aking anak.
“Anak, katutulog mo lang inaantok ka na naman?”
Inayos ko ang sapin sa ibabaw ng aking kama at pati na ang napaling na unan sa gilid niya.
Nang makarinig ako ng mga katok sa pinto ay napalingon ako. Nakita ko na pumasok sa loob si Sayah na may dalang mga pagkain. Isa si Sayah sa hindi umaalis sa aking tabi kahit na nanganak na ako at hindi ko na kailangan pa ng masyadong pagbabantay.
Nagpapasalamat ako sa kaniya dahil siya ang madalas ko na kasama sa pag-aalaga kay Kli
