"Diba't ganito ang gusto mo?" tanong ko ulit kay Scarlett.
Nag angat siya ng tingin sa akin. Basang basa ang kanyang pisngi dahil sa mga luha. "Oo," tango niya. Basag pa rin ang tono ng kanyang boses. "Tama ka, ginusto ko ito. Kaya bakit… bakit nga ba ako umiiyak ngayon."
Malalim na hininga ang pinakawalan niya. Tiningnan ko ang mga mata niya na ngayon ay pulang-pula dahil sa pag iyak. Kahit anong gawin ko ay hindi ko mahanap ang awa sa aking puso.
"But, really…" pinilit niyang ngumiti kahit may lungkot pa rin ang kanyang mga mata. "I'm happy that you are fine now."
"Thanks," tumango ako.
"Uhmm..." tumayo siya at inayos ang kanyang suot. Pinunasan ulit niya ang kanyang pisngi bago tumingin sa akin. "I... I need to go," paalam niya.
I frowed with what she said. "Bakit iniiwan mo lang
