The Heartless CEO

CHAPTER 18

Heiden's Pov

Simula nung araw na nag-usap kami ni Paris ay palagi na niya ako pinupuntahan dito sa opisina ko.

She even bought and cooked a lunch for me. Kahit hindi ko siya masyado pinapansin hindi parin siya sumusuko gawin ang gusto niya.

I can't understand her. I'm not even working properly when she's around para bang merong nakamasid sakin palagi?

And yeah, andito na naman siya sa loob ng opisina ko ngayon. I wanted her to leave so bad. Ilang beses kong sinubukan iyon pero hindi siya nakikinig. She's a consistent type of a woman, so I just temporarily let her do what she wants until she gets exhausted.

Napasinghap ako nang naramdaman kong may humahaplos sa balikat ko mula sa likuran.

Huminga muna ako ng malalim.

"What do you think are you doing?" kunot noo kong tanong habang hindi siya nilingon

"Hmm, I've noticed that you seem so tired and stressed kaya naisip ko baka kailangan mo ng masahe," I gulped after hearing her soft voice behind.

Huminto ako sa pag scan ng mga papeles para sana sa bagong hotel resort namin sa Pampanga. Hindi ko akalain na matatagalan pa ang pag lauching ng resort dahil sa maraming aberya. Well, that's part of the process.

She continuously massages my shoulder at inalis ko yun.

"You don't have to do that. I'm fine. " malamig na sabi ko sa kanya. I can sense that she clenched her jaw as she let her breath out.

"Heiden?-" mahinang tawag niya sa likod ko.

Hindi ko siya nilingon. Nakaupo ako ngayon sa sofa sa loob ng opisina ko and Paris is standing behind me.

Then she moved to reachme. Umupo na siya ngayon sa tabi ko at umayos naman ako ng upo saka sumandal sa headrest ng sofa kasabay non ang pagpikit ko ng aking mata.

Yup, I'm fvckng so tired and she don't have to worry.

"Heiden, hayaan mo akong makabawi sayo please? give me another chance?" hindi parin ako umimik.

"I know it's hard for you to do that pero sana huwag ka namang ganito sa'kin. Babe, I miss you so much. " naririnig kong dahan-dahan na siyang humihikbi sa tabi ko. "So, stop being cold, please? namimiss ko na yung dating Ikaw yung dating tayo----"

Hindi ko na napigilan ang sarili ko na hindi tumayo. Seeing her like this makes me drawn in pain. Bumabalik lang ang sakit na dinadama ko noon.

"Tayo? matagal ng walang Tayo Paris. I thought Ikaw ang nakakaalam non dahil Ikaw ang tumapos sa relasyon natin noon diba?" kalmado pero may bahid na diin ang tanong ko sa kanya.

Instead of saying something, she turned out sobbing. Umiwas ako ng tingin at hindi nalang kumibo ulit.

"I'm sorry, please forgive me, alam kong galit ka, at wala akong karapatang humingi ng pagkakataon sayo Heiden pero pano ako makakabawi sayo if you can't give me a chance?"

Natigilan ako dahil sa tanong niya pero sekreto kong tiniklop ang aking kamao.

Huminga muna ako ng malalim.

"You don't have to. Hindi mo na kailangang bumawi sa'kin dahil matagal na tayong tapos" hindi na ako sumulyap sa kanya at mabilis na naglakad palayo doon.

"I won't get tired. I'll try my best to make our relationship work again. Kahit gaano kasakit I will endure the pain para lang mapatawad mo ako" humihikbi parin niyang sabi.

I gulped again but I didn't turn back dahil alam kong nagpatuloy ako sa paglalakad. Huminto ulit ako sa may pintuan.

"I didn't ask you to replenish but anyway I'm asking you, can you just go home? dahil magpapahinga narin ako" habilin ko bago ko na siya tuluyang tinalikuran.

I was broken because of her. Siya lang ang minahal ko ng lubusan pero sinaktan niya ako at iniwan. It hurts me so bad.

The thing now is she never stop sticking with me around and it's so damn sickening me for pete's sake. Sinusundan niya ako sa mga business trip ko at sa mga meetings ko. I can't get rid of her tho I've been trying.

Sh*t!

Rinne's POV

"Elvira, Ikaw na bahala kay Ameerah. Huwag na huwag mo siyang mapalayo sayo hah? Alam mo naman makulit 'yang bulilit na 'to" babala at oryentasyon ko kay Elvira na siyang babysitter ni Ameerah.

Dalaga 'to at isang probinsyana na nag-aaral parin ng kolehiyo pero night class lang. Kapag day time, siya muna ang taga bantay ni Meerah.

"Opo Ate Rinne ako na po bahala kay baby kulit" nakangiting tugon ni Elvira sa'kin.

"Mamashie, can I go with you?" Kanina pa gusto ni Ameerah sumama sa'kin e.

"No. may klase ka. Wag na makulit baby hindi ako makaka-concentrate sa trabaho niyan kapag sumama ka sakin. Just have fun with your classmates nalang okay?" lumuhod ako.

"Si Ate Elvira muna magbabantay sayo sa school, huwag kang magpatigas ng ulo" saka ko pinipisil ang pisnge niya.

"Mauna na kayo, baka malate pa kayo sa klase" tumango naman si Elvira saka ko hinalikan sa noo ulit si Ameerah bago tumungo sa kabilang kalsada.

Kumaway kaway muna ako bago sila tuluyan nawala sa paningin ko.

"Hooh" nagpakawala muna ako ng hininga bago pumasok sa loob ng opisina ni Mr. Ingrid. The familiar scent of his office filled my nostrils, nakakamiss na ang amoy niya.

Amoy ng opisina o si Mr. CEO?

Pwede naman both?

Bumalik lahat ng ala-ala namin dito rason kung bakit ako napakagat sa ibabang labi ko. Yung dugo ko sa paa? umakyat na sa pisnge ko.

Pero bakit ang tahimik sa paligid? wala naman nagbago sa opisina niya yun nga lang, mas dumarami ang mga papeles na naka tambak sa lamesa nito.

Where is he right now? Mag-lu-lunch na pero hindi parin siya dumating?

Ang lungkot naman ng first day ko. Hindi nagpakita ang Boss ko. San ba siya nag-punta ngayon?

Napabuntong hininga nalang ako saka lumabas ng opisina niya. Pero paglabas ko ay may naririnig akong bulungan.

"Ang ganda kaya ng GF niya. Ikaw nakita mo na ba siya?"

"Syempre naman. Halos araw-araw nga siya pumupunta dito para bisitahin si Sir e"

"Oo nga no! ang sweet sweet nga nila minsan e. Pero alam mo? bagay talaga sila"

"Talagang bagay na bagay talaga sila. Pareho kasi silang maganda't gwapo at mayaman e".

Dahil hindi ko na kinaya makarinig pa ng mga bulungan nila ay umalis nalang ako sa banda ron. Hindi ako chismosa kagaya nila. Pero sino ba ang tinutukoy nila?

Sinong gwapo at maganda? Meron akong naiisip pero umiling nalang ako at binaliwala ang narinig.

"Rinne?" isang pamilyar na boses na tumawag sa pangalan ko. Lumingon ako sa may kanan na gawi. Naaninag ko naman ang ma-among mukha na palapit sakin.

"So, you're back?" naka-ngiti niyang bungad sakin.

I nodded. "Opo Mr. Santos" saka ngumiti sa kanya.

"You calling me Mr. Santos until now seems weird. Parang wala naman tayong pinagsamahan. Call me Tyron" pakunwari nagtatampo ang boses niya pero nauwil lang iyon sa maliit na pagtatawa.

"That seems a bit rude if I'll call you with your first name, your position is higher than me" malumanay na sabi ko naman pero tinawanan lang niya ako.

Tumikim ito bago nagsalita uli.

"No. We're all equal here. Anyways, I heard what happened to your Grandma, alam ko late na pero I'd like to say my sincere condolence regarding of her death" Mabait niyang sambit sa'kin.

Napangiti ako kahit parang gumigilid na sa mata ko ang mga luha ko sa t'wing naririnig ko ang salitang grandma or Lola.

"S-salamat"

"Nag-lunch kana ba?" tanong niya ulit sa'kin.

"My treat yun ay kung sasabay ka sakin mag-lunch" medyo natatawa ito sa sinabi.

Tinaasan ko siya ng kilay. Palagi naman ganito si Mr. Santos kapag niyaya niya ako mag-lunch.

Maski ako napatawa nalang ng mahina. "Hindi ka parin nagbabago Mr. Santos, ang bulok parin ng style mo"

"So it's a yes?"

"Naman libre yan, tanga na ang taong tumatangi sa Libre" saka kami nagtawanan papunta sa direksyon ng elevator.

Pag-pasok namin sa loob ng elevator ay hindi ko na napigilan magtanong.

"Bakit wala pa si Mr. Ingrid? lunch break na pero wala parin siya, first day ko pa naman ulit sa trabaho" napanguso kong sabi

Sumilay sa mga labi ni Tyron ang isang ngisi.

"Don't tell me namimiss mo siya?" kumunot bigla ang noo ko dahil sa tono ng pananalita ni Tyron.

"Hindi sa ganun ah. Nakakapaghinayang lang kasi" sabay iwas ng tingin. "Excited pa naman akong marinig ang mga sigaw at pagmamaktol niya sa'kin" pakunwari ko.

Huminga ng malalim si Tyron. "Well, ang totoo sa akin tumambak ang naiwan niyang trabaho lalo na ang mga aberya sa hotel resort" napasinghap si Tyron at bumaling sa'kin. "Ang habilin niya sa'kin ay may personal appointment daw siya"

Personal appointment?

Bumukas ang elevator bago pa ako muling magtanong pa kay Tyron.

I enjoyed being with Tyron kaya wala kaming ginawa kundi tumawa nalang habang kumakain kanina. We'd talk about our favorites and epic fail sa buhay.

So, nakabalik na ako ngayon sa opisina ko. I'm scanning again those applications na pinapagawa sakin ni Heiden dahil hindi ko pa 'iyon natapos.

Mas dumami pa kasi ang nag-apply dahil maraming employee pa ang kailangan ni Heiden at hindi ko inaakala na marami pang aberya sa hotel resort niya, like portable water, yung mga buildings niya ay hindi parin natapos. Medyo kulang pa ang mga empleyado niya kaya ko minamadali ang pag-recruit.

Masyado akong nagfofocus sa ginawa dahilan para hindi ko namalayan na may tao pala.

"Hey? are you even listening?"

Kumurap muna ako.

"Hey? uggghhh are you with me?" may bahid na inis ang kanyang boses.

Lumunok ako dahil sa katotohanang kilala ko nga siya. She's the woman of his lifetime. She owned him and she's the beautiful and almost perfect girlfriend of my daughter's Father, Paris Salazar.

I quickly stood up.

"Uhm I'm sorry Ma'am, hindi ko po napansin na-" hindi ko naituloy ang aking sasabihin sana

"It's okey. Are you his secretary?" medyo tumaas bigla ang kilay niya

"Yes Ma'am, I am Rinne Love Sandievo" magalang na pagpapakilala ko. She smiled. Ang ganda niya lang kapag ngumiti.

"I'm Paris Salazar, Heiden's Girlfriend" Pagpapakilala niya. "I went here a lot and-" pinasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa. "This is the first time I saw you here"

So siya pala ang ibig sabihin ng mga katrabaho ko ang magandang babae na palaging bumibisita kay Heiden.

Binaba ko ang tingin ko.

"I was on leave for a month Ma'am because of personal matter" magalang na saad ko sa kanya.

I called her Ma'am because she's the girlfriend of my boss

She nodded and smiled "Uhh okey. You're the one who keeps his schedule right? can you tell me his appointment for this day? or may I know if he'll be reporting at his office?" laglag panga akong nakatitig sa kanya dahil sa sunod sunod na tanong niya sakin.

Nangangapa ako ngayon ng maisasagot dahil ako mismo ay hindi alam ang isasagot. I only knew that he had an appointment pero hindi specific.

Tumikim ako. "Uhm Ma'am actually he had an appointment but Mr. Ingrid didn't gave us the specific details" malumanay na sagot ko.

"Ughhh. Why do you people tell me the same lame excuses? Where the hell is he?" iritado nitong tanong habang napameywang sa harap ko. Binigyan niya ako ng matutulis na titig.

"Call me if he'll be reporting at his office today" binigyan niya ako ng calling card bago padabog na umalis.

Sinundan siya ng aking mga mata. At nalulungkot na naman ako. Ngayong nakita ko siya ay nagpapahiwatig na wala na akong lugar sa buhay ni Heiden bilang Ina ng kanyang anak.

***

Napasimangot akong napa-upo sa swivel chair ni Mr. Ingrid. Kanina pa kasi ako dito sa opisina niya. Mag-iisang linggo na akong nakabalik sa trabaho pero hindi parin nagpakita sa'kin si Heiden.

Maraming araw na hindi pumunta sa opisina si Heiden at kasalungat non ay si Paris dahil araw araw din siyang bumisita dito at hinahanap si Heiden.

Asan na kaya siya? Tyron my appointment daw ito at wala ng ibang detalye pa.

Namiss ko na ba siya? kaya ako nagkakaganito? gusto kong tumawa. Minahal ko nga siyang ng patago for how many years tapos ilang months ko lang siya hindi nakita, syempre namimiss ko na siya ng sobra.

And why would he miss me? wag na umasa Rinne. Remember? andito na ang GF niya.

Mas isinandal ko nalang ang likod sa komportable nitong swivel chair. Saan na kaya siya ngayon? what happened to him?

Exactly 3:00 PM may meeting siya with all the stockholders and board members of Ingrids company pero ni anino niya wala parin.

HEIDEN'S POV

My old Paris. She's now came back and she won't ever be part of London anymore.

She's my first love, girlfriend and I loved everything what she does. She chose her dream than me, and I do understand that. Pero ang hindi ko maiintindihan kung bakit niya ako pinagtutulakan palayo sa kanya kapag binibisita ko siya sa London. She's one of those aspirant models who wants to be part of Victoria's Angel and that's her dream but I heard she didn't make it.

Flashback

"What are you doing here Heiden?" She asked irritatedly after seeing me at the backstage. She has a run way event that day for her last audition.

"Come on, don't you want to see me babe? I'm darn missing you" I followed her going to her dress room but she quickly turned his head on me.

"Stop" tinaas niya ang dalawang kamay niya. It's a sign of "Just stop right there"

"Just go away Heiden, away" then she closed the f*****g door.

End of the flashback.

See? how am I going to understand her reason? I don't know.

I loved her but I should known better. Mahal ko si Paris pero naguguluhan pa ako. I'm a mess right now.

Iniwan niya ako at pinagtulakan niya palayo. Now tell me? hindi ba ako pwedeng magalit? masaktan? hindi magpatawad? lahat ng mga nasasaktan pwede magbago ang nararamdaman.

Okey, another reason kung bakit ako naguguluhan is because of that certain woman in red dress that night. She always hunted me in my dreams but nakikita ko ang identity niya sa isang tao na hindi ko naiintindihan.

Possible ba na si Rinne yun?

I chuckled because of that thought. Malabong maging si Rinne yun. That woman is a kind of feisty and Rinne is modest. A very kind of mahinhin type.

I jolted when someone's tapped my shoulder.

"Hey" aniya ni Jeyo na kararating lang "Cool, ganda ng tanawin dito ah?" puri ni Jeyo when he view overhead from my rest house balcony the beautiful lake and alluring surroundings.

He handed me an envelope.

"Yeah!" sabay kuha ng envelope saka ko ito binasa.

I was dissapointed when I saw what was inside of the envelope.

"Damn you asshole. Babae ang pinapahanap ko sayo hindi clown"

Tinaasan ako ni Jeyo ng kilay saka nagpakawala ng plastic na tawa.

"Loko! Nagpapahanap ka ng makapal ang make up diba? Ayan. Clown" saka tinuro-turo ang picture na hawak ko.

Nagpakawala nalang ako ng malalim na hininga instead of punching this punk.

Tinapik ako ni Jeyo even I'm on the urge of breaking something for the moment.

"You're clue is baseless Mr. CEO. Maraming babae sa mundo ang makapal ang mukha, este makapal ang make up. Kaya we're indeed clueless about that woman you want us to find" Jeyo explained that silenced me.

Nakatayo kami pareho sa may balcony habang minamasam ang magandang tanawin.

I didn't talk for a couple of minutes. I don't know how I can get away with this. Well, I've been trying but I really wanted to see that woman.

"Langya mo talaga e no? Dito kapa sa Batanes pumunta just to avoid Paris?" hindi ko nilingon si Jeyo. "Damn. I've been receiving calls from her almost every f*****g day"

I just enjoyed the beautiful surroundings at hindi pinansin ang sinabi niya.

Tama. I came along here to avoid Paris. Mas naging magulo ang utak ko kapag nakikita ko siya. Palagi kasi siyang bumisita sa opisina ko at panay ang paghingi niya sakin ng tawad.

Which I found so awkward.

I also ordered Tyron not to tell Rinne where am I. She's back to her job pero hindi ako nagpakita. I'm the CEO anyway, lalago ang kompaniya ko kahit hindi ko na kailangan mag balat-sibuyas. I've been on top of high markets sales so, I am now stable.

"Pumunta ba ulit sa opisina si Paris?" Tanong ko kay Jeyo at nilingon siya.

"Malamang at tsaka medyo matalas radar non, tiyak na matrace ka ng wala sa oras"

"Tsss" sabi ko nalang saka napailing.

Sumeryoso ang boses ni Jeyo "Akala ko ba kapag umuwi na sa Pilipinas si Paris magiging masaya kana?" Jeyo's still gazing at me.

I chuckled saka nilingon si Jeyo. "Yun na nga pare pero hindi ganon kadali maging masaya"

Jeyo's face fell in a daze. "What do you mean by that? base on your face, you really look miserable"

"I'm kinda stuck" saka napatawa ng mahina at napailing-iling.

"Seriously?" Jeyo blurted in a most unbelievable tone. "You're stuck between two women"

I sighed heavily at kinagat ang labi.

"I thought naka move on kana sa babae na yun? It's been 8 years man," naka kunot noo niyang sambit sakin then shook his head. "You're unbelievable"

"Mind you asshole, time isn't the basis of moving on" mahinang saad ko.

"Ewan ko sayo. Ang gulo mo talaga. Ano pala si Paris? mahal mo pa ba siya?" napangiwi ang mga labi ni Jeyo while gazing at me.

Mahal ko ba talaga si Paris?

Yeah I still do.

"Mahal ko si Paris but I can't help not to keep on looking for that darn woman in red dress until now, fvck life! I want her to get out of my f*****g system!"

Napasinghap si Jeyo.

"So It's true? You have second thoughts about your affection towards Paris?" tanong ni Jeyo at umiwas ng tingin sakin. "You know what? If you want to forget that woman, edi kalimutan mo nalang siya, as easy as that"

I fold my fist in a ball. "Hindi ganon kadali makalimutan ang lahat"

I just want to be sure of my feelings. Ayaw kong magpadalos dalos ng desisyon. I loved Paris. She was my first girlfriend but I never slept with her, I kissed Paris several times but I didn't even touch any sensitive part of her body.

I mean I believed that every girl's virginity is a sacred gift to their husband after wedding.

Only that woman in red dress who I whom slept with. She's the first woman that I intimate with. She gave me the satisfaction when Paris broke up with me.

Katahimikan.

"That's why I needed you to find that certain woman immediately" I uttered all sudden. "If not? I'm done with the bullshits"

Jeyo turned his head on my way na ngayo'y na sa dulo ng balcony sumandal. Lumapit siya ulit sa gawi ko saka ako tinapik.

"I will do my best for Mr. CEO. I'll find that certain woman" saad ni Jeyo saka nakangisi. "Fix your mess CEO" anang niya bago ako iniwan.

"Oh by the way," Lumingon kaagad ako kay Jeyo na nakatayo na sa pintuan palabas ng balcony. "Meeting with the stockholders and board members at exactly 3:00 PM baka nakalimutan mo"

Sabi niya before he left. I know that.

I take a deep sighed bago Umalis sa kinaroroonan ko at magsisimulang gawin ang dapat gawin.

***

Rinne's POV

Minumulat ko ang aking mata. Jusko hindi ko alam kung bakit ako nakatulog dito sa swivel chair ni Heiden.

Napabuntong hininga ako at balak ko sana umalis sa kinauupuan ko. when. . .

"How's your sleep Snow White?"

Vote vote vote vote.... :)