My Trans Pagibig

Chapter 28: Usaping Kamatayan

CHAPTER 28: USAPING KAMATAYAN

SALLIE (POV)

Alam niyo 'yung biglang may mga sad songs na parang tumugtog sa background dun sa narinig kong sinabi ni Cedrick. Literal na nanigas ako. Hindi ako kaagad naka- react. Gusto kong maglinis ng tainga dahil baka nagkamali lang ako ng dinig.

Huminga ako ng malalim. "A- ano kamong sabi mo?"

"Mamamatay na ako Sallie." Diretsahan niyang tugon.

"H- hindi yan magandang biro o excuse Cedrick." Nauutal kong tugon.

"Sana nga nagbibiro lang ako. Pero hindi eh. Kaya sana ay mapabigyan niyo ako ni Ancient. At sana mabago mo pa siya Sallie."

Saka dumating ang grab car ko. Naiiyak ako. Gusto ko pa sanang tanungin si Cedrick kung may sakit ba siya at kung ano iyon.

"That's your car. Sumakay ka na. Ingat ka." Saka niya ako tinalikuran.

Akmang bubuksan ko na sana ang pintuan ng kotse nang muli kong balikan si Cedrick. Niyakap ko siya mula sa kanyang likod.

"Baka naman pwede ka pang gumaling Cedrick. Magpagaling ka. Wag kang susuko." Saka tuluyang pumatak ang luha sa aking mga mata.

The buttons of my coat were tangled in my hair

In doctor's-office-lighting, I didn't tell you I was scared

That was the first time we were there

Holy orange bottles, each night I pray to you

Desperate people find faith, so now I pray to Jesus too

And I say to you

Ooh-ah, soon you'll get better

Ooh-ah, soon you'll get better

Ooh-ah, you'll get better soon

'Cause you have to

I know delusion when I see it in the mirror

You like the nicer nurses, you make the best of a bad deal

I just pretend it isn't real

I'll paint the kitchen neon, I'll brighten up the sky

I know I'll never get it, there's not a day that I won't try

And I'll say to you

Ooh-ah, soon you'll get better

Ooh-ah, soon you'll get better

Ooh-ah, you'll get better soon

'Cause you have to

And I hate to make this all about me

But who am I supposed to talk to?

What am I supposed to do

If there's no you?

This won't go back to normal, if it ever was

It's been years of hoping, and I keep saying it because

'Cause I have to

Ooh-ah, you'll get better

Ooh-ah, soon you'll get better

Ooh-ah, you'll get better soon

Ooh-ah, soon you'll get better

Ooh-ah, soon you'll get better

Ooh-ah, you'll get better soon

'Cause you have to

Dali- dali namang pumasok sa loob ng gate si Cedrick. Naiwan akong lumuluha sa labas. Ang sakit mga mamsh. Oo nga't kailan lang kami naging close ni Cedrick pero mabait naman siya eh. Yung ginagawa niya para sa amin ni Ancient ibang level 'yun ah. Sinong boyfriend ang papayag na ipahiram ang boyfriend niya sa iba? The fact na may sakit pa pala siya. Dapat sinosolo pa nga niya si Ancient di ba? Imbes na maging selfish ay naging selfless pa siya.

"Ma'am tara na po?" Tanong ng grab driver.

Sumisinghot pa ako eh. Napatingin tuloy ako ng bonggang- bongga sa kanya. Basag moment itong si manong.

"May lakad ka po manong? Nagmamadali?"

"Pwede niyo naman pong ituloy sa loob ng sasakyan yan ma'am. Papatugtugan ko pa po kayo ng matinding sad song para mas ma- feel niyo po na mamamatay na si sir."

"Apaka tsismoso mo ah manong! Nakakaloka ka!"

At hindi ba nga si manong. Talagang pangmalalaang sad song ang pinatugtog niya sa loob ng kotse. Kagigil din eh. Walang tigil tuloy ako sa pagngawa.

It's been a long day without you, my friend

And I'll tell you all about it when I see you again

We've come a long way from where we began

Oh, I'll tell you all about it when I see you again

When I see you again

Damn, who knew?

All the planes we flew, good things we been through

That I'd be standing right here talking to you

'Bout another path, I know we loved to hit the road and laugh

But something told me that it wouldn't last

Had to switch up, look at things different, see the bigger picture

Those were the days, hard work forever pays

Now I see you in a better place (see you in a better place)

Uh

How can we not talk about family when family's all that we got?

Everything I went through, you were standing there by my side

And now you gon' be with me for the last ride

It's been a long day without you, my friend

And I'll tell you all about it when I see you again (I'll see you again)

We've come a long way (yeah, we came a long way)

From where we began (you know we started)

Oh, I'll tell you all about it when I see you again (I'll tell you)

When I see you again

First, you both go out your way and the vibe is feeling strong

And what's small turned to a friendship, a friendship turned to a bond

And that bond will never be broken, the love will never get lost

(The love will never get lost)

And when brotherhood come first, then the line will never be crossed

Established it on our own when that line had to be drawn

And that line is what we reached, so remember me when I'm gone

(Remember me when I'm gone)

How can we not talk about family when family's all that we got?

Everything I went through you were standing there by my side

And now you gon' be with me for the last ride

So let the light guide your way, yeah

Hold every memory as you go

And every road you take

Will always lead you home, home

It's been a long day without you, my friend

And I'll tell you all about it when I see you again

We've come a long way from where we began

Oh, I'll tell you all about it when I see you again

When I see you again

When I see you again (yeah, uh)

See you again (yeah, yeah, yeah)

When I see you again

Mabilis na lumipas ang mga araw. Hindi ko nabanggit kay Ancient ang sinabing iyon ni Cedrick. Sobrang naging busy na kasi namin for thesis. May deadline kasi ang ilang bahagi ng paper na kailangan na naming mapasa.

At isang buwan na pala ang lumipas. Pinatawag kami ni Sir Lou sa university president's office.

"Good day my beautiful ladies and handsome gentlemen!" Bati niya sa amin.

"Good morning sir Lou." Sabay- sabay naming pagbati.

"Bakit niyo po kami pinatawag?" Agad na tanong ni Ancient.

"Nakalimutan niyo na ba ang parusa ko sa inyo noong gumawa kayo ng eksena sa tour ninyo? Dumating na ang panahon! Today is Tuesday, bukas ng gabi ay lilipad na kayo papuntang Palawan para tumuloy sa hostel ng Palawan Super Duper University for Mr. And Ms. ECE Student. It's a three- day event mula Tnursday hanggang Saturday for the coronation. May isang araw kayo na maglibot sa Linggo sa Puerto Prinsesa."

"A- ano po? Hindi po ba masyadong biglaan?" Tanong ko.

"Biglaan? Hindi ba't last month ko pa kayo sinabihan?"

"Eh Sir Lou hindi po kami ready sa mga dadalhin namin. We need clothes, costumes, make up, plane ticket, allowance and all." Tugon ko.

"Sagot na lahat 'yon ng Extravagant University! Look to your left. Nariyan ang extra large maleta ninyo. Nariyan na ang lahat ng gagamitin ninyo including your roundtrip tickets and pocket money. Pati 'yung paggala niyo sa Sunday ay sagot na rin ng EU. Gabi ang flight niyo noon kaya sulitin niyo na ang paglilibot. Bring home the beacon my beautiful ladies and handsome gentlemen!"

Ayun na nga, wala na kaming nasabi pa. Mukhang hindi na kami makakaangal pa. Sayang yung apat na araw for our thesis. Kagigil!

"Wait! Bago kayo umalis! Dapat pagbalik niyo rito ay magkakasundo na rin kayo huh? Mag- bonding kayong mabuti doon! At dapat manalo kayo! Or else alam niyo na!"

"Kagigil talaga ang matandang baklang 'yon! Alam ko namang maganda ko! Pero hindi na niya kailangan pang idamay ang pag- graduate ko!" Paglabas  namin ay humanash na kaagad si Miranda. Ano pa nga ba?

"Okay lang na ikaw na ang manalo sa contest na iyon Miranda. Pero sana maging way din 'yun para sa wakas ay magkabati na tayo. Mapag- usapan na natin 'yung mga issue natin. Yun naman ang isa pang purpose ng pagpapadala sa atin don di ba?" Todong lunok na ng pride ko yan mga mamsh. Kung ako naman kasi talaga ang tatanungin sa kaibuturan ng puso ko ay gusto kong bumalik kami sa dati ni Miranda. Kami lang ang magpinsan at magkapamilya after all. Ayokong tumanda kaming may tampuhan sa isa't- isa. Hindi na nga tampuhan eh, awayan talaga.

Tinitigan niya lang ako. "Hahaha! Patawa ka dearest cousin! Do you think that will happen? Hindi na kailanman tayo magkakabati Sallie. Hindi na kailanman." Saka niya kami tinalikuran kasama ang boyfriend niyang si Arthur.

"Ano ba talagang nangyari sa inyo ni Miranda? Bakit grabe yung galit niya sayo? O yung galit mo sa kanya?" Tanong ni Ancient.

"May klase pa ako Ancient eh. Kailangan ko nang gumora. Sorry. Pagusapan natin yan sa Palawan. Marami tayong pag- uusapan don. Okay?"

"Okay. Sure."

Kinabukasan ayun todo impake na ako. Haggardo Versoza akong hinatid ni daddy sa airport.

"Nak yung mga bilin ko sayo ah. Proteksyon bago umaksyon kayo ni Ancient huh? Tapos magbati na kayo ng pinsan mo. Okay?"

"Kaloka ka ka dad! Yung una kayang gawin 'yun pero yung sa amin ni Miranda. Hindi ko na alam dad. Alam mo naman kung gaano kagalit sa akin 'yun." Saka ko siya hinalikan sa pisngi at ganon din siya sa akin na may kasama pang mahigpit na yakap. "Bye dad. Ingat ka po ah. Drink your vitamins. I love you."

"Ikaw din anak. Ikaw dapat ang next Ms. ECE student. I love you."

Makalipas ng isanb oras naming paghihintay sa NAIA domestic terminal nila Ancient, Miranda at Arthur ay sumakay na kami sa eroplano. Anak nh tokwa kami ni Miranda ang magkatabi. Mukhang pati seat namin ay pinlano ni Sir Lou. Nakakalok!

"Tatabi nalang ako kay Arthur. Tumabi ka kay Ancient." Saad ni Miranda na hindi ko naman tatanggihan. Ngunit nung palipat na kami ay sinita kami ng isang babaeng cabin crew.

"Excuse me mga ma'am. Punuan po kasi ang flight na ito. Kung magpapalit po kayo ng seat ay pwede pong mamaya nalang kapag naka- take off na po tayo? We need to check all the seats muna po kasi."

"Magkakakilala naman kami. Walang pagbabago kung ngayon ay kung mamaya kami magpapalitan ng upuan." Ayun triggered si Miranda.

"Ang bastos naman ng babaeng yan." Komento ng isang babaeng pasahero.

"Aba..."

Syempre pinigilan ko na si Miranda. "Tama na. Tama na. Okay po later nalang kami magpapalit. Thank you. Pasensya na." At wala nang nagawa ang pinsan ko. Haaay nako! Akala niya naman ganon ko siya kagustong kagabi! Duuuuuh!

Habang pa- take off ang eroplano ay binasag ko ang katahimikan sa pagitan namin ni Miranda.

"Kailan mo ba kasi ako mapapatawad Miranda?"

"Pinatay mo si mommy. Pinalabas mong masama ako Sallie. I will never forgive you."

Paano nalimutan ang lahat

Na kahit konti, walang pasabi?

Paano nalimutang banggitin

Na nagbago pala ang pagtingin?

Oh-ooh

Oh-ooh

Wala na rin naman kahit na balikan

Wala na ang tamis nung ika'y nahagkan

At sa huling paalam, naintindihan

Na sa ating dalawa, may ibang nakalaan

Paanong burahin ang sandaling

Naiguhit sa panaginip?

At kung sa paggising, ikaw pa rin

Ang nasa isip, hindi maitanggi

Oh-ooh

Oh-ooh

Wala na rin naman kahit na balikan

Wala na ang tamis nung ika'y nahagkan

At sa huling paalam, naintindihan

Na sa ating dalawa, may ibang nakalaan

Patawad

Paalam

Patawad, paalam

Patawad kung ikaw ay aking nasaktan

Hindi ko nabigay ang iyong kailangan

At ang huling pangakong maibibigay

Na sa ating dalawa ay wala nang sisihan

Patawad, paalam sa 'ting nakaraan